You are on page 1of 5

Król francuski próbował wykorzystać każde niepowodzenie angielskiego, by pozbyć się niewygodnego wasala, zwłaszcza z księstwa Normandii.

Władza księcia Normandii obejmowała tereny znaczne większe niż samo księstwo Normandii. Z amierzenia Filipa Augusta doczekały się realizacji, gdy na tronie zasiadł Jan Bez Ziemi. Płn. Francja została odebrana królowi angielskiemu i podporządkowana królowi francuskiemu. Dużo gorzej dla króla Francji przedstawiała się sprawa południa. Tam teoretycznie władza króla Francji była uznawana. Każda prowincja francuska cieszyła się autonomią to uniemożliwiało sprawowanie kontroli przez króla na południu. Filip August przyjął pozycję wyczekiwania. Podobnie tak na północy tak i na południu chciał wykorzystać sprzyjające okoliczności i uzależnić w sposób pełniejszy południe od korony francuskiej. Nie chciał dokonywać podboju, ale czekał na jakiś konflikt na południu. Wówczas, król pojawiłby się tam jako ten, który wprowadza pokój i ład, a nie jako agresor. W XII w. południowa Francja stała się miejscem narodzin jednej z największych herezji średniowiecza, a mianowicie herezji Albigensów. Określali się mianem Katarów - od słowa greckiego kataroj - czyści. Przyczyn narodzenia się tej herezji należy szukać w związku z nadmiernym bogaceniem się Kościoła zwłaszcza na terenach płd. Francji oraz dążenia dostojników kościelnych do zwiększenia władzy także w zakresie spraw cywilnych. W płd. Francji osiedlała się ludność, która przybywała po nieudanych krucjatach. Przybywali ludzie, którzy na krucjatach tracili cały swój majątek, którzy doświadczyli ubóstwa, nędzy. Bogactwo Kościoła ich drażniło i przybysze ze wschodu stali się zalążkiem powstania herezji. Albigensi odrzucali hierarchię kościelną, głosili hasła o zachłanności duchowieństwa, domagali się odebrania majątków kościoła i zaprzeczali wielu dogmatom chrześcijańskim, np. prawdzie o zmartwychwstaniu, piekle, czyśćcu. Życie ziemskie uważali za dzieło szatana, wzywali do

Wywołało to sprzeciw króla Francji. Tylko oni mieli zapewnione zbawienie. wydziedziczając dotychczasowego właściciela. Wszystkim pozostałym groziło potępienie. Nie odpowiedział na apele papieskie. bowiem papież Innocenty III wszedł w kompetencje króla. a jego syn Ludwik przekazał Tuluzę następcy Filipa Augusta .życia w ubóstwie. królowi Francji. Po jego śmierci bezpotomnej Tuluza przeszła w ręce brata króla francuskiego. które były dla nich miejscem rozpusty. Albigensi stworzyli własną organizację kościelną. Zawarto rozejm. oni kosztem Kościoła chcieli zdobyć dla siebie majątki. Ci którzy żyli mniej doskonale czekało kilka wcieleń. W 1167 r. potępiali małżeństwa. Krucjata miała charakter wyprawy grabieżczej. Kontrolę nad krucjatą stracił sam papież. Hrabia był wasalem króla. Papież chciał na drodze zbrojnej interwencji zlikwidować herezję. i jego wypadało by zapytać o zgodę. Sobór laterański nadał Szymonowi hrabstwo Tuluzy. Wodzem krucjaty był Szymon de Monfort. Tych. którzy żyli w ubóstwie i celibacie stosując licznie umartwienia nazywano doskonałymi. Z racji swoich haseł głoszonych o konieczności odebraniu majątków kościelnych . W wojnie domowej Szymon zginął. Południe stało się miejscem wojny domowej. ale popierali ich także hrabiowie. zanim dojdą do doskonałości. Filip August był w tym czasie zaangażowany w walkę z Anglią. Krzyżowcy dopuszczali się licznych okrucieństw. Z decyzją Soboru laterańskiego nie pogodził się syn wydziedziczonego księcia. wówczas papież ogłosił krucjatę przeciwko hrabstwu Tuluzy. Albigensi zyskali sobie poparcie przede wszystkim u chłopów. W Tuluzie został zamordowany legat papieski. Ludwik Pobożny rozpoczął wojnę z heretykami. Dzieła nie zrealizował. Chcieli wykorzystać sytuację. Podbił Langwedocję i zmarł. Na tronie .Ludwikowi. pod sztandary krucjaty garnęli się przede wszystkim awanturnicy. Cele możnowładców były inne. których kusiło bogactwo południowej Francji. Władzę w Tuluzie objął Rajmund.

które mogły się sprzeciwiać. Czasy nie były łatwe. Bonifacy VIII przeciwko temu zaprotestował wydając bullę. Od tej pory zaprzestano wojen feudalnych czyli wojen pomiędzy książętami feudalnymi. pieniądze zostawały w kościele. dla Kościoła. Francja wychodziła z okresu rozbicia feudalnego. Zmniejszenie opłat na rzecz kurii papieskiej powodowało. Ludwik IX bronił interesów korony. dlatego pozycja Kapetyngów została lekko zachwiana. doszło do sporu pomiędzy koroną a papiestwem o panowanie nad Kościołem francuskim. Tym posunięciem Filip IV zyskał poparcie Kościoła francuskiego. nie zwolnił także duchownym z zależności od sądów świeckich. dlatego wszelkie próby centralizacji władzy musiały napotkać na opór. nie zwolnił duchownych z przysięgi wierności koronie.francuskim zasiadał Ludwik IX. który dokonał scalenia południa pokonując Albigensów. dlatego Ludwik IX bardzo ostrożnie nadawał przywileje np. gdzie sprawę Francji miał . Odrodzenie tej pozycji nastąpiło. Z wojen z Albigensami zwycięsko wyszła dynastia. jakie płynęły z Francji. Kiedy jednak król przed swoim sądem postawił jednego z biskupów francuskich wówczas papież zaprotestował ponownie. Ludwi k IX. wstrzymał świętopietrze. Dlatego Ludwik IX podejmował decyzje wymierzone przeciwko takim ośrodkom. Wówczas Fil ip IV wstrzymał wszelkie opłaty na rzecz Stolicy Apostolskiej. który rządził całością Francji. Wzmocniony został autorytet władzy królewskiej. że kościół francuski stawał się kościołem bogatszym. Skutecznie bronił się przed wszelkimi obciążeniami państwa na rzecz kościoła. Kiedy na tronie papieskim zasiadł papież Bonifacy VIII Filip IV wprowadził obowiązkowy podatek od osób duchownych na rzecz państwa. gdy na tronie francuskim zasiadł Filip IV zwany Pięknym. Wezwał Filipa IV do Rzymu. Ogłosił zakaz wywożenia kruszców. Następca Ludwika IX był już władcą mniej udolnym. a wszelkie spory miały rozstrzygać sądy. był pierwszym władcą w historii Francji.

Próba wywiezienia papieża do Francji zakończyła się niepowodzeniem. Początek XIV w. Kolejnym pomysłem. W ten sposób w 1302 r.arcybiskup Bordeaux. Na zjeździe paryskim potępiono wszelkie obciążenia fiskalne Francji na rzecz kurii papieskiej. W 1305 r. Konflikt znalazł swój finał w 1303 r. nie mniej jednak papież w niedługim czasie po tych wydarzeniach zmarł. czego dokonał.rozpatrzyć specjalny synod. papieżem został uległy Filipowi IV . Filip IV próbował ratować sytuację przez obciążenia podatkowe oraz przez psucie monety. Autorytet papieski upadł. Ten papież uległy królowi francuskiemu nie udał się po swoim wyborze do Rzymu. ponieważ do wojny wmieszała się Anglia. a którzy przebywali w kurii papieskiej. Odrzucono próby narzucenia zależności papieskiej kościołowi francuskiemu. Przyjął imię Klemensa V. było nie potępienie Filipa IV za to. papież został porwany. brakowało środków na wojnę. Widomym znakiem braku autorytetu papieskiego. Skarbiec królewski bardzo szybko się wyczerpał. o sprzyjanie . Wojna ta zaczęła przynosić Francji straty. narodziło się przedstawicielstwo stanów we Francji znane pod nazwą Stany Generalne . papieża uwolnił lud. oskarżył Templariuszy o herezje. by wystąpić przeciwko zasłużonemu w krucjatach Zakonowi. na swoją siedzibę obrał Awinion. którzy nie zgadzali się z posunięciami papieża. jego polityką. rycerstwa i mieszczaństwa. który miał załatać braki w skarbcu królewskim była kasata Zakonu Templariuszy i przejęcie jego majątku. nie pojawiła się żadna bulla. żadna klątwa. rozpoczął się dla Filipa IV niepomyślnie. a także z tymi. Dokonano zamachu na papieża. Filip IV presji papieskiej nie uległ i na 1302 r. gdy Filip IV nawiązał kontakty z opozycją antypapieską w Italii. Potrzebny był jednak pretekst. zwołał do Paryża przedstawicieli wszystkich stanów Francji: przedstawicieli duchowieństwa.parlament Francji. Filip IV w 1307 r.. Przede wszystkim rozpoczęła się wojna we Flandrii.

To był wystarczający pretekst. gdyż zarówno Filip IV jak i Klemens V zmarli w tym samym roku na skutek epidemii. potwierdził zarzuty wobec Templariuszy i zakon został skasowany. Lista przestępstw jakich mieli się dopuszczać Templariusze była długa.Saracenom i niemoralność. Filip IV aresztował Templariuszy i skonfiskował ich dobra. wzywając ich na Sąd Boży. W 1314 r. Uległy Filipowi IV papież w 1312 r. Szybko zaczęto mówić o spełnieniu się klątwy. . Na swoich oprawców rzucił klątwę. ostatni wielki mistrz Zakonu Templariuszy Jakub de Molay został spalony na stosie.