Król francuski próbował wykorzystać każde niepowodzenie angielskiego, by pozbyć się niewygodnego wasala, zwłaszcza z księstwa Normandii.

Władza księcia Normandii obejmowała tereny znaczne większe niż samo księstwo Normandii. Z amierzenia Filipa Augusta doczekały się realizacji, gdy na tronie zasiadł Jan Bez Ziemi. Płn. Francja została odebrana królowi angielskiemu i podporządkowana królowi francuskiemu. Dużo gorzej dla króla Francji przedstawiała się sprawa południa. Tam teoretycznie władza króla Francji była uznawana. Każda prowincja francuska cieszyła się autonomią to uniemożliwiało sprawowanie kontroli przez króla na południu. Filip August przyjął pozycję wyczekiwania. Podobnie tak na północy tak i na południu chciał wykorzystać sprzyjające okoliczności i uzależnić w sposób pełniejszy południe od korony francuskiej. Nie chciał dokonywać podboju, ale czekał na jakiś konflikt na południu. Wówczas, król pojawiłby się tam jako ten, który wprowadza pokój i ład, a nie jako agresor. W XII w. południowa Francja stała się miejscem narodzin jednej z największych herezji średniowiecza, a mianowicie herezji Albigensów. Określali się mianem Katarów - od słowa greckiego kataroj - czyści. Przyczyn narodzenia się tej herezji należy szukać w związku z nadmiernym bogaceniem się Kościoła zwłaszcza na terenach płd. Francji oraz dążenia dostojników kościelnych do zwiększenia władzy także w zakresie spraw cywilnych. W płd. Francji osiedlała się ludność, która przybywała po nieudanych krucjatach. Przybywali ludzie, którzy na krucjatach tracili cały swój majątek, którzy doświadczyli ubóstwa, nędzy. Bogactwo Kościoła ich drażniło i przybysze ze wschodu stali się zalążkiem powstania herezji. Albigensi odrzucali hierarchię kościelną, głosili hasła o zachłanności duchowieństwa, domagali się odebrania majątków kościoła i zaprzeczali wielu dogmatom chrześcijańskim, np. prawdzie o zmartwychwstaniu, piekle, czyśćcu. Życie ziemskie uważali za dzieło szatana, wzywali do

którzy żyli w ubóstwie i celibacie stosując licznie umartwienia nazywano doskonałymi. Wywołało to sprzeciw króla Francji. Chcieli wykorzystać sytuację. oni kosztem Kościoła chcieli zdobyć dla siebie majątki. królowi Francji. Tylko oni mieli zapewnione zbawienie. bowiem papież Innocenty III wszedł w kompetencje króla.życia w ubóstwie. Nie odpowiedział na apele papieskie. pod sztandary krucjaty garnęli się przede wszystkim awanturnicy. Albigensi zyskali sobie poparcie przede wszystkim u chłopów. wydziedziczając dotychczasowego właściciela. Na tronie . a jego syn Ludwik przekazał Tuluzę następcy Filipa Augusta . Podbił Langwedocję i zmarł. Hrabia był wasalem króla. W wojnie domowej Szymon zginął. Tych. Z decyzją Soboru laterańskiego nie pogodził się syn wydziedziczonego księcia. Papież chciał na drodze zbrojnej interwencji zlikwidować herezję. ale popierali ich także hrabiowie. Wodzem krucjaty był Szymon de Monfort. Po jego śmierci bezpotomnej Tuluza przeszła w ręce brata króla francuskiego. Południe stało się miejscem wojny domowej. W 1167 r. Dzieła nie zrealizował. Filip August był w tym czasie zaangażowany w walkę z Anglią. potępiali małżeństwa.Ludwikowi. i jego wypadało by zapytać o zgodę. Wszystkim pozostałym groziło potępienie. Zawarto rozejm. Sobór laterański nadał Szymonowi hrabstwo Tuluzy. Władzę w Tuluzie objął Rajmund. Albigensi stworzyli własną organizację kościelną. wówczas papież ogłosił krucjatę przeciwko hrabstwu Tuluzy. które były dla nich miejscem rozpusty. Ci którzy żyli mniej doskonale czekało kilka wcieleń. Krucjata miała charakter wyprawy grabieżczej. Ludwik Pobożny rozpoczął wojnę z heretykami. Kontrolę nad krucjatą stracił sam papież. Cele możnowładców były inne. których kusiło bogactwo południowej Francji. Krzyżowcy dopuszczali się licznych okrucieństw. W Tuluzie został zamordowany legat papieski. Z racji swoich haseł głoszonych o konieczności odebraniu majątków kościelnych . zanim dojdą do doskonałości.

nie zwolnił także duchownym z zależności od sądów świeckich. Tym posunięciem Filip IV zyskał poparcie Kościoła francuskiego. Ogłosił zakaz wywożenia kruszców. a wszelkie spory miały rozstrzygać sądy. był pierwszym władcą w historii Francji. że kościół francuski stawał się kościołem bogatszym. dlatego wszelkie próby centralizacji władzy musiały napotkać na opór. Zmniejszenie opłat na rzecz kurii papieskiej powodowało. Wezwał Filipa IV do Rzymu. Od tej pory zaprzestano wojen feudalnych czyli wojen pomiędzy książętami feudalnymi. Kiedy na tronie papieskim zasiadł papież Bonifacy VIII Filip IV wprowadził obowiązkowy podatek od osób duchownych na rzecz państwa. Skutecznie bronił się przed wszelkimi obciążeniami państwa na rzecz kościoła. Wówczas Fil ip IV wstrzymał wszelkie opłaty na rzecz Stolicy Apostolskiej. Z wojen z Albigensami zwycięsko wyszła dynastia. gdy na tronie francuskim zasiadł Filip IV zwany Pięknym. który dokonał scalenia południa pokonując Albigensów. gdzie sprawę Francji miał . Następca Ludwika IX był już władcą mniej udolnym. Kiedy jednak król przed swoim sądem postawił jednego z biskupów francuskich wówczas papież zaprotestował ponownie. pieniądze zostawały w kościele. dlatego pozycja Kapetyngów została lekko zachwiana. Dlatego Ludwik IX podejmował decyzje wymierzone przeciwko takim ośrodkom. Bonifacy VIII przeciwko temu zaprotestował wydając bullę. doszło do sporu pomiędzy koroną a papiestwem o panowanie nad Kościołem francuskim. Francja wychodziła z okresu rozbicia feudalnego. który rządził całością Francji. Odrodzenie tej pozycji nastąpiło. Ludwi k IX. dla Kościoła. jakie płynęły z Francji.francuskim zasiadał Ludwik IX. dlatego Ludwik IX bardzo ostrożnie nadawał przywileje np. nie zwolnił duchownych z przysięgi wierności koronie. które mogły się sprzeciwiać. Czasy nie były łatwe. Wzmocniony został autorytet władzy królewskiej. Ludwik IX bronił interesów korony. wstrzymał świętopietrze.

rozpatrzyć specjalny synod.parlament Francji. na swoją siedzibę obrał Awinion. Próba wywiezienia papieża do Francji zakończyła się niepowodzeniem. Widomym znakiem braku autorytetu papieskiego. Przede wszystkim rozpoczęła się wojna we Flandrii. ponieważ do wojny wmieszała się Anglia. Filip IV w 1307 r. którzy nie zgadzali się z posunięciami papieża.arcybiskup Bordeaux. Autorytet papieski upadł. nie mniej jednak papież w niedługim czasie po tych wydarzeniach zmarł. oskarżył Templariuszy o herezje. Ten papież uległy królowi francuskiemu nie udał się po swoim wyborze do Rzymu. Dokonano zamachu na papieża. o sprzyjanie .. Filip IV presji papieskiej nie uległ i na 1302 r. nie pojawiła się żadna bulla. gdy Filip IV nawiązał kontakty z opozycją antypapieską w Italii. Filip IV próbował ratować sytuację przez obciążenia podatkowe oraz przez psucie monety. zwołał do Paryża przedstawicieli wszystkich stanów Francji: przedstawicieli duchowieństwa. papieżem został uległy Filipowi IV . Kolejnym pomysłem. Odrzucono próby narzucenia zależności papieskiej kościołowi francuskiemu. czego dokonał. Potrzebny był jednak pretekst. W 1305 r. Wojna ta zaczęła przynosić Francji straty. papieża uwolnił lud. było nie potępienie Filipa IV za to. W ten sposób w 1302 r. narodziło się przedstawicielstwo stanów we Francji znane pod nazwą Stany Generalne . Przyjął imię Klemensa V. papież został porwany. który miał załatać braki w skarbcu królewskim była kasata Zakonu Templariuszy i przejęcie jego majątku. a także z tymi. Początek XIV w. a którzy przebywali w kurii papieskiej. brakowało środków na wojnę. Na zjeździe paryskim potępiono wszelkie obciążenia fiskalne Francji na rzecz kurii papieskiej. Konflikt znalazł swój finał w 1303 r. rozpoczął się dla Filipa IV niepomyślnie. rycerstwa i mieszczaństwa. by wystąpić przeciwko zasłużonemu w krucjatach Zakonowi. żadna klątwa. jego polityką. Skarbiec królewski bardzo szybko się wyczerpał.

Szybko zaczęto mówić o spełnieniu się klątwy. Uległy Filipowi IV papież w 1312 r. gdyż zarówno Filip IV jak i Klemens V zmarli w tym samym roku na skutek epidemii. . potwierdził zarzuty wobec Templariuszy i zakon został skasowany. ostatni wielki mistrz Zakonu Templariuszy Jakub de Molay został spalony na stosie.Saracenom i niemoralność. Lista przestępstw jakich mieli się dopuszczać Templariusze była długa. W 1314 r. To był wystarczający pretekst. wzywając ich na Sąd Boży. Na swoich oprawców rzucił klątwę. Filip IV aresztował Templariuszy i skonfiskował ich dobra.