Król francuski próbował wykorzystać każde niepowodzenie angielskiego, by pozbyć się niewygodnego wasala, zwłaszcza z księstwa Normandii.

Władza księcia Normandii obejmowała tereny znaczne większe niż samo księstwo Normandii. Z amierzenia Filipa Augusta doczekały się realizacji, gdy na tronie zasiadł Jan Bez Ziemi. Płn. Francja została odebrana królowi angielskiemu i podporządkowana królowi francuskiemu. Dużo gorzej dla króla Francji przedstawiała się sprawa południa. Tam teoretycznie władza króla Francji była uznawana. Każda prowincja francuska cieszyła się autonomią to uniemożliwiało sprawowanie kontroli przez króla na południu. Filip August przyjął pozycję wyczekiwania. Podobnie tak na północy tak i na południu chciał wykorzystać sprzyjające okoliczności i uzależnić w sposób pełniejszy południe od korony francuskiej. Nie chciał dokonywać podboju, ale czekał na jakiś konflikt na południu. Wówczas, król pojawiłby się tam jako ten, który wprowadza pokój i ład, a nie jako agresor. W XII w. południowa Francja stała się miejscem narodzin jednej z największych herezji średniowiecza, a mianowicie herezji Albigensów. Określali się mianem Katarów - od słowa greckiego kataroj - czyści. Przyczyn narodzenia się tej herezji należy szukać w związku z nadmiernym bogaceniem się Kościoła zwłaszcza na terenach płd. Francji oraz dążenia dostojników kościelnych do zwiększenia władzy także w zakresie spraw cywilnych. W płd. Francji osiedlała się ludność, która przybywała po nieudanych krucjatach. Przybywali ludzie, którzy na krucjatach tracili cały swój majątek, którzy doświadczyli ubóstwa, nędzy. Bogactwo Kościoła ich drażniło i przybysze ze wschodu stali się zalążkiem powstania herezji. Albigensi odrzucali hierarchię kościelną, głosili hasła o zachłanności duchowieństwa, domagali się odebrania majątków kościoła i zaprzeczali wielu dogmatom chrześcijańskim, np. prawdzie o zmartwychwstaniu, piekle, czyśćcu. Życie ziemskie uważali za dzieło szatana, wzywali do

Krucjata miała charakter wyprawy grabieżczej. Tylko oni mieli zapewnione zbawienie. Kontrolę nad krucjatą stracił sam papież. Ludwik Pobożny rozpoczął wojnę z heretykami. Cele możnowładców były inne. Filip August był w tym czasie zaangażowany w walkę z Anglią. Tych. oni kosztem Kościoła chcieli zdobyć dla siebie majątki. Zawarto rozejm. Ci którzy żyli mniej doskonale czekało kilka wcieleń. których kusiło bogactwo południowej Francji. którzy żyli w ubóstwie i celibacie stosując licznie umartwienia nazywano doskonałymi. które były dla nich miejscem rozpusty. Dzieła nie zrealizował. i jego wypadało by zapytać o zgodę. pod sztandary krucjaty garnęli się przede wszystkim awanturnicy. W wojnie domowej Szymon zginął. Wodzem krucjaty był Szymon de Monfort. Krzyżowcy dopuszczali się licznych okrucieństw. Po jego śmierci bezpotomnej Tuluza przeszła w ręce brata króla francuskiego. Z decyzją Soboru laterańskiego nie pogodził się syn wydziedziczonego księcia. Podbił Langwedocję i zmarł. W Tuluzie został zamordowany legat papieski.życia w ubóstwie. Wywołało to sprzeciw króla Francji. Papież chciał na drodze zbrojnej interwencji zlikwidować herezję. Z racji swoich haseł głoszonych o konieczności odebraniu majątków kościelnych . wówczas papież ogłosił krucjatę przeciwko hrabstwu Tuluzy. zanim dojdą do doskonałości. Albigensi stworzyli własną organizację kościelną. a jego syn Ludwik przekazał Tuluzę następcy Filipa Augusta . Nie odpowiedział na apele papieskie. wydziedziczając dotychczasowego właściciela. Południe stało się miejscem wojny domowej. Chcieli wykorzystać sytuację. ale popierali ich także hrabiowie. królowi Francji. potępiali małżeństwa. Na tronie . bowiem papież Innocenty III wszedł w kompetencje króla. W 1167 r. Wszystkim pozostałym groziło potępienie. Władzę w Tuluzie objął Rajmund. Albigensi zyskali sobie poparcie przede wszystkim u chłopów.Ludwikowi. Sobór laterański nadał Szymonowi hrabstwo Tuluzy. Hrabia był wasalem króla.

nie zwolnił także duchownym z zależności od sądów świeckich. pieniądze zostawały w kościele. dlatego pozycja Kapetyngów została lekko zachwiana. Odrodzenie tej pozycji nastąpiło. Wówczas Fil ip IV wstrzymał wszelkie opłaty na rzecz Stolicy Apostolskiej. Zmniejszenie opłat na rzecz kurii papieskiej powodowało. Bonifacy VIII przeciwko temu zaprotestował wydając bullę. Ogłosił zakaz wywożenia kruszców. Skutecznie bronił się przed wszelkimi obciążeniami państwa na rzecz kościoła. gdzie sprawę Francji miał . Z wojen z Albigensami zwycięsko wyszła dynastia. Następca Ludwika IX był już władcą mniej udolnym. był pierwszym władcą w historii Francji.francuskim zasiadał Ludwik IX. dlatego wszelkie próby centralizacji władzy musiały napotkać na opór. Kiedy jednak król przed swoim sądem postawił jednego z biskupów francuskich wówczas papież zaprotestował ponownie. Tym posunięciem Filip IV zyskał poparcie Kościoła francuskiego. doszło do sporu pomiędzy koroną a papiestwem o panowanie nad Kościołem francuskim. Dlatego Ludwik IX podejmował decyzje wymierzone przeciwko takim ośrodkom. Ludwi k IX. Wzmocniony został autorytet władzy królewskiej. dlatego Ludwik IX bardzo ostrożnie nadawał przywileje np. nie zwolnił duchownych z przysięgi wierności koronie. dla Kościoła. Kiedy na tronie papieskim zasiadł papież Bonifacy VIII Filip IV wprowadził obowiązkowy podatek od osób duchownych na rzecz państwa. że kościół francuski stawał się kościołem bogatszym. Czasy nie były łatwe. wstrzymał świętopietrze. który dokonał scalenia południa pokonując Albigensów. jakie płynęły z Francji. które mogły się sprzeciwiać. Ludwik IX bronił interesów korony. Od tej pory zaprzestano wojen feudalnych czyli wojen pomiędzy książętami feudalnymi. gdy na tronie francuskim zasiadł Filip IV zwany Pięknym. Francja wychodziła z okresu rozbicia feudalnego. a wszelkie spory miały rozstrzygać sądy. który rządził całością Francji. Wezwał Filipa IV do Rzymu.

a także z tymi.rozpatrzyć specjalny synod. Wojna ta zaczęła przynosić Francji straty. Początek XIV w. Konflikt znalazł swój finał w 1303 r. Filip IV próbował ratować sytuację przez obciążenia podatkowe oraz przez psucie monety. papieża uwolnił lud. którzy nie zgadzali się z posunięciami papieża.. Skarbiec królewski bardzo szybko się wyczerpał. Przyjął imię Klemensa V.parlament Francji. Ten papież uległy królowi francuskiemu nie udał się po swoim wyborze do Rzymu. Kolejnym pomysłem. Odrzucono próby narzucenia zależności papieskiej kościołowi francuskiemu. narodziło się przedstawicielstwo stanów we Francji znane pod nazwą Stany Generalne . rozpoczął się dla Filipa IV niepomyślnie. żadna klątwa. brakowało środków na wojnę. oskarżył Templariuszy o herezje. jego polityką. gdy Filip IV nawiązał kontakty z opozycją antypapieską w Italii. Widomym znakiem braku autorytetu papieskiego. W ten sposób w 1302 r. Dokonano zamachu na papieża. czego dokonał. papieżem został uległy Filipowi IV . papież został porwany. Na zjeździe paryskim potępiono wszelkie obciążenia fiskalne Francji na rzecz kurii papieskiej. zwołał do Paryża przedstawicieli wszystkich stanów Francji: przedstawicieli duchowieństwa. Próba wywiezienia papieża do Francji zakończyła się niepowodzeniem. nie mniej jednak papież w niedługim czasie po tych wydarzeniach zmarł. na swoją siedzibę obrał Awinion. a którzy przebywali w kurii papieskiej. by wystąpić przeciwko zasłużonemu w krucjatach Zakonowi. ponieważ do wojny wmieszała się Anglia. Autorytet papieski upadł. Filip IV presji papieskiej nie uległ i na 1302 r. który miał załatać braki w skarbcu królewskim była kasata Zakonu Templariuszy i przejęcie jego majątku. Potrzebny był jednak pretekst. nie pojawiła się żadna bulla. rycerstwa i mieszczaństwa. było nie potępienie Filipa IV za to. Przede wszystkim rozpoczęła się wojna we Flandrii. W 1305 r.arcybiskup Bordeaux. Filip IV w 1307 r. o sprzyjanie .

gdyż zarówno Filip IV jak i Klemens V zmarli w tym samym roku na skutek epidemii. To był wystarczający pretekst. Uległy Filipowi IV papież w 1312 r. Lista przestępstw jakich mieli się dopuszczać Templariusze była długa. Filip IV aresztował Templariuszy i skonfiskował ich dobra. W 1314 r.Saracenom i niemoralność. Szybko zaczęto mówić o spełnieniu się klątwy. ostatni wielki mistrz Zakonu Templariuszy Jakub de Molay został spalony na stosie. Na swoich oprawców rzucił klątwę. wzywając ich na Sąd Boży. potwierdził zarzuty wobec Templariuszy i zakon został skasowany. .