You are on page 1of 4

BIOMETRIJSKE METODE IDENTIFIKACIJE LICA

Predstavljaju savremene kompjuterske tehnike koje se zasnivaju na korienju sofisticiranih


ureaja za skeniranje, mjerenje i pothranjivanje u bazi podataka pojedinih individualnih i
nepromjenjivih tjelesnih obiljeja, koja slue kao obrazac za automatsku komparaciju, uporednu
verifikaciju i identifikaciju lica. Biometrijski ureaji se sastoje iz:

- skenera, senzora ili kamera za snimanje pojedinih individualnih tjelesnih karaklteristika,


- softversko hardverdskog dijela koji uitane informacije pretvara u digitalnu,
matematikom jeziku razumljivu formulu,
- baze podataka individualnih obiljeja lica za potrebe verifikacije ili identifikacije i
- softerskog dijela za komparaciju individualnih obiljeja.

Kod biometrije je ljudsko tijelo ifra, klju ili lozinka. Biometrijske metode identifikacije lica
neposredno su izvedene iz tjelesnih karakteristika osobe koju treba identifikovati, za razliku od
klasinog metoda kod kojih je klju ili lozinka posredno sredstvo. Koriste se razliita
individualna tjelesna obiljeja: otisak prsta, geometrija ake, mrenjaa oka, crte lica, osobenosti
glasa koja se skeniraju i snime u kompjuterski ureaj i slui kao osnova za verifikaciju ili
identifikaciju lica. U procesu verifikacije sistem uporeuje pojedine individualne karakteristike
lica koje je pristupilo provjeri sa ranije uitanim podacima o licima koja imaju pravo pristupa ili
korienja usluge. U procesu identifikacije sistem uporeuje pothranjene individualne
karakteristike lica ua kojima se traga, sa onim koje mu se ponude na komparaciju.

Od ovih metoda se oekuje visoka pouzdanost ali i preciznost i tanost. Za sada ove metode nisu
savrene i apsolutno pouzdane. Biometrijske metode se danas koriste irom svijeta kako u
javnom, tako i u privatnom sektoru. Biometrijski aparati su instalirani na ulazima u brojnim
dravnim institucijama razvijenih zemalja kao i u bankama. U SAD - u takoe su instalirani na
pojedinim graninim prelazima. Cilj njihovog unapreenjaje razvoj integrisanih sistema koji
istovremeno provjeravaju vie biometrijskih parametara i imaju vezu sa velikim centralizovanim
bankama podataka. Osnova svega je praenje sumnjivih osoba na globalnom nivou.
Biometrijska verifikacija i identifikacija lica na osnovu otisaka prstiju

AFIS sistem za automatsku identifikaciju lica ima forenziku i komercijalnu upotrebu sa


razliitim postavkama i tehnikim karakteristikama. Biometrijska upotreba otisaka prstiju pri
identifikaciji lica u komercijalne svrhe zastupljenija je nego druge metode. Dosta je jednostavna,
pouzdana i ekonomski prihvatljiva. Sistem se sastoji od: digitalno optikog skenera koji vri
uitavanje slike minucija i njeno konvertovanje u matematiku formulu; baze podataka otisaka
papilarnih linija lica koja imaju pravo pristupa i softvera koji vri uporednu komparaciju otisaka
u bazi sa otiskom prsta osobe koja je pristupila verifikaciji.

Polaganjem prsta na optiki skener, sistem automatski vri proces verifikacije i u sluaju
potvrde, omoguava korienje odreenog prava licu: otkljuavanje vrata prostorije ili vrata
bankarskog sefa, davanje prava da se podigne novac sa bakmomata, ukljuivanje raunara,
plaanje robe u supermarketu i sl. Prosjeno vrijeme verifikacije traje 0,5 sekundi. Prosjeno
vrijeme registracije, tj. unoenje otisaka u banku podataka je 1 sekunda. Kapacitet je oko 2400
slika. Ukoliko se povea osjetljivost sistema poveae se i broj greaka. Problem greaka rjeava
se time to se u bazi registruju slike svih 10 otisaka prstiju. Sadanji sistemi imaju procenat
pouzdanosti od 1: 1000 do 1: 10000.

Biometrijska verifikacija i identifikacija lica na osnovu geometrije ake

Ima relativnu dugu istoriju. Primjenjivana je u toku osamdesetih godina XX vijeka. Za osnovu
identifikacije uzima se trodimenzionalna slika ake sa prstima koja obuhvata duinu, irinu i
visinu. Kao i kod otisaka prstiju, aka se polae na optiki skener koji mjeri dimenzije i unosi u
bazu podataka. Prednost sistem je njegoba neinvazivnost i lakoa korienja. Nedostatak je u
tome to geometrija ake nije apsolutno pouzdano sredstvo identifikacije. Problemi pri
identifikaciji i verifikaciji mogu nastati u onim sluajevima kada je aka povreena.
Biometrijska verifikacija i identifikacija lica na osnovu obiljeja oka

Smatra se najpouzdanijom metodom ove vrste. Iris (duica ) je obojeni dio oka koji sadri
geometriju ara i boja u raznim kombinacijama koje su apsolutno individualne i neponovljive.
Nisu podlona promjenama i zato su podobna za verifikaciju. Metoda je higijenski prihvatljiva
jer se ne dodiruje ni jedan dio aparata koji vri identifikaciju. Potrebno je jedino pribliiti se
digitalnoj kameri na udaljenosti od oko 50 cm. Prilikom identifikacije lica na osnovu mrenjae
skenira se ono dno pomou slabog infracrvenog zraka kako bi se snimio splet krvnih sudova na
mrenjai iji raspored takoe ima individualni karakter. Slabost metode je to se zahtjeva
neposredeni kontakt lica sa aparatom u trajanju od nekoliko sekundi.

Biometrijska verifikacija i identifikacija lica na osnovu crta lica

Sistem je sloen i u osnovi se sastoji od: kompjuterske baze diditalizovanih slika registrovanih
kriminalaca, terorista i drugih osoba za kojima se traga; softverskog i hardverskog dijela
programiranog za automatsko pretraivanje i komparaciju slika; digitalnih kamera postavljenih
na znaajnim lokacijama i nadzornog monitoring centra. Sistem funkcionie tako to
digitalizovane kamere neprestano snimaju ljude koji se kreu na lokacijama koje su kljune za
nadziranje. Sistem automatski konvertuje snimljene crte lica u matematiku formulu i uporeuje
sa slikama lica kriminalaca ili osoba za kojima se traga.

Tehnike performanse sistema su impresivne. Slika pothranjena u memoriji zauzima samo 84


bajta pri emu se koriste klasini kompjuterski formati za fotografije, da program moe da izvri
u minuti komparaciju od milion slika. U svijetu se radi na razvoju i nekih drugih metoda npr.
utvrivanje individualnog rasporeda pora na koi. Odmakli su eksperimenti sa metodama
utvrivanja individualnih toplotnih obrazaca. U razvoju su i metode formiranja mape krvnih
sudova koje se utvruju infracrvenim ili drugim specijallnim kamerama. Vie desetina godina
radi se na usavravanju hemijskih senzora za identifikaciju lica na osnovu specifinih
karakteristika ljudskog mirisa.
Identifikacija lica na osnovu glasa

Koristi se u sluajevima ucjene preko telefona, kod otmica kada se pregovaranje vri putem
telefona, snimanja telefonskih razgovora u pijunskim aferama i sl. Polazna osnova u
razmatranju pitanja je u injenici da ne postoje dvije osobe koje imaju iste karakteristike glasa.
Glas predstavlja kompleksan zvuk, koji pored informacija, lingvistikog, fonetskog i akustinog
sadri i odreena individualna obiljeja. Po svojoj prirodi glas je sloenog karaktera i sadri
anatomska i fizioloka obiljeja koja svakom glasu daju peat idividualnosti.