Sie sind auf Seite 1von 5

The Talk; Short Story

“By Robert E. Bryan

 Sept. 18, 2005


Back in the 1980's, when Pee-wee Herman wore suits that were
several sizes too small, everyone in their big-shouldered baggy
suits thought he looked hilarious. Who knew he was a style icon in
the making? But the short, almost shrunken jackets crowding the
fall 2005 runways have other historical antecedents that predate
Pee-wee's arrival on his bicycle.

In the 19th century, Scottish gents began wearing cropped tweed


jackets with their kilts. And many military uniforms were cut
closer to the hip with an eye for function, like those at West Point.
The golden age of this jaunty style didn't occur until the mid-
1920's. Worn with voluminous "Oxford bags" trousers, these little
blazers were the last word on college campuses from California to
Cambridge, the perfect counterpart to the short-skirted flappers
of the era. And then, of course, there was the comedy connection:
Buster Keaton often sported a short jacket, and in the 30's Chico
Marx wore a cropped double-breasted version that's not too
different from some 2005 models.

In 1964, the Beatles brought English mod tailoring to the fore -- a


look that was embraced by very few men on this side of the
Atlantic. A similar reaction occurred here in the 80's, when the
broad-shouldered, futuristic styles of the French designers
Thierry Mugler and Claude Montana were met with an equally
cold reception. Fortunately for José Lévy, another French
designer, the public was more amenable. Lévy made the
"schoolboy" look his virtual trademark from the early 90's until
2003, when his company closed.

It remains to be seen whether Lévy, who has just begun designing


for Emanuel Ungaro, will continue with his trailblazing
attenuation, which has influenced Thom Browne, Bottega Veneta
and others. Or perhaps he will go his own way again, with, say, a
knee-length zoot-suit jacket. After all, cutting-edge fashion does
tend to extremes. But this fall, at least, it's safe to take the short
cut.
Characters:

 Pee-wee Herman
 Jose Levy
 Thom Browne
 Bottega Veneta
“ANG MAGKAIBIGANG AHAS AT KABAYO”
Isinulat ni” “Arnel A. Agapay”

Sa Isang kagubatan ng Diwatang Isabela ay may dalawang


magkaibigan na sina Ahas at kabayo. Sila lamang ang
pinahihintulutan ng diwatang Isabela sa kagubatang iyon.Si Ahas
at Kabayo ay sobrang magkaibigan palagi silang nagtutulungan at
nagbibigayan,ngunit isang araw ng naglalaro ang dalawang
magkaibigan, hindi nagkaunawaan ang dalawa.

“Ano ba naman Kabayo sabi ko”, ikaw ang taya, mahirap bang
intindihin yon? sabi ni Ahas nag alit nag alit na nakatingin kay
Kabayo. Eh bakit ikaw? nagpapa taya ka ba, eh kanina ko pa nga
napapansin na ako palagi ang nagiging tay kahit na huli na
kita.Sumbat naman ni kabayo.Hindi ko na problema iyon ang akin
lang naman ay ikaw ang maging taya. Sumbat naman ni Ahas. At
dahil sa galit ni kabayo at hindi na maunawaan ang magkaibigan
ay iniwan niya na lang ito dahil sag alit, baka mapano pa niya ang
kaibigan kong hindi niya ito iniwan.

Hay! nakakainis talaga ang kabayo yun. Inis na sabi ni Ahas.Gusto


ko lang naman maglaro may problema ba dun,habang nagdadal-
dalang ahas ay bigla nalang may lumitaw na Paru-paro sa kanyang
harapan at siya naman ay na bigla,hindi dahil sa kanyang nakita ay
kundi pano nakapasok ang paru-paro dito sa kagubatan ni
Diwatang Isabela. Sino ka? at bakit ka nakapasok? pilit niyang
tatanong na kinakabahan.Nandito ako upang sabihin ang iyong
pagkakamali.Sabi ng magandang paru-paro.at ano namang mali
ang aking ginawa upang ika’y naparito? sabi naman ni ahas.
Unang-una mong pagkakamali ay hindi mo pinapakinggan si
kabayosa mga gusto niyang sabihin ,pangalawa mas gusto mong
makuha ang mga gusto mo. Hindi ba’t isa yong pagkakamali. Sabi
ni paru-paro.Oo alam ko iyon, ngunit mas Masaya naman ang
aking binibigay na ideya sa paglalaro kaysa sa kanya.Mahinahon
na sabi ni Ahas,ngunit ika’y mali parin nakikita mong nakikisabay si
kabayo sa lahat ng mga ideya kahit sa puso niya ay hindi
magandang laruin ngunit pinipilit niya parin ang sarili niya, dahil
ayaw niya na masaktan ka o mag-away kayo. sabi ulit ni paru-
paro.Naalala naman ni aha sang lahat ng ginawa ni kabayo para sa
kanya, kaya bigla nalang tumulo ang kanyang luha dahil
doon.Naisip niya ang lahat –lahat ng kanyang ginawa kay
kabayo.At hindi naman siya nahirapan na hanapin ito dahil naroon
lamang ito sa akasyang kahoy.
Kaibigan, tawag niya rito. Ngunit binali wala lamang ito ni kabayo.
Kabayo! Tawag niya uli,pwede bang tayo mag-usap. at bilang
sagot ni kabayo ay umiling lamang ito. nilapitan naman ni ahas si
kabayo upang humingi ng tawad. Kabayo patawarin mo sana ako
alam kong hindi tama ang aking ginawa mas inuna ko at mas
pinairal ko ang aking mga desisyon kaysa sayo. Alam kong ako’y
mali,ngunit hindi kita pinakinggan sa mga gusto mong sabihin
sakin,kaya sana patawarin mo ako kahit yun lang ang masasabi ko.
At ngayon ko lang nalaman na dapat ang magkakaibigan ay
magkaunawaan at magkaintindihan upang ang pagkakaibigan ay
lumago hanggang huli, nakikinig lamang si kabayo sa mga sinasabi
ni Ahas at alam niya na tama ang mga sinabi nito kaya agad niya
itong pinatawad at humingi rin sya ng patawad rito dahil sa galit na
naipakita niya kanina. Kaya ang dalawang magkaibigan ay naglaro
muli upang isaya at ilago pa ang kanilang pagkakaibigan.

-----WAKAS-----