MONARCHISTA

PISMO PRZEŁOMOWE
Nr 2 A.D. 2009

Ad Maiorem Dei Gloriam (pol. Na większą chwałę Bo ą)

I

Spis treści :
Karol Jasiński Papierek lakmusowy prawicowości........................III Krzysztof Sobczuk Inkulturacja a relatywizm kulturowy...............VI Michał Krupa Protestantyzacja katolicyzmu w interpretacji x. prof. Poradowskiego........................................................................XIII Dr Paul Cameron Przemoc i homoseksualizm..........................XVIII Piotr Marek Wojna zimowa w Finlandii (1939-1940).................XXV

Redakcja w składzie: Sobczuk Krzysztof, Kowalik Emil (z-ca red. naczelnego), Kaźmierska (sekretarz redakcji), Jasiński Karol (Redaktor Naczelny) Kontakt:
kzmlublin@gmail.com

ulieta

II

Papierek lakmusowy prawicowości
Polska odzyskawszy niepodległość, na gruzach trzech europejskich monarchii zniszczonych przez wrogie Tradycji siły, podą yła drogą republiki demokratycznej. Wyboru tego dokonał regent Józef Piłsudski, rewolucyjny socjalista. Osiem lat demokracji parlamentarnej, permanentnego chaosu, zmiany rządów, braku stabilizacji zakończyło się krwawym przewrotem wojskowym zbuntowanych oddziałów pod przywództwem Marszałka Piłsudskiego. Rewolucjonistów popierali aktywnie komuniści i socjaliści licząc na wcielenie w ycie postulatów marskistowsko-leninowskich. Nastająca władza zaprowadziła porządki autorytarne, co było ewidentną korzyścią zamachu. Problem tkwił jednak w tym, e za zmianą ustroju państwa nie poszły adne większe reformy i zmiana stylu rządzenia. Nastąpiła wymiana fasady, a treść rządzenia pozostawała praktycznie nienaruszona. Kult jednostki, jaki zafundowali społeczeństwu piłsudczycy, przesłonił troskę o dobro kraju. Okres władzy sanacyjnej mo na określić, najdelikatniej mówiąc, jako czas niewykorzystanej szansy. Nadzieja, jaką niosło obalenie demokracji (mimo krwi polskich ołnierzy i cywilów przelanej w bratobójczej walce) spełzła w obozach odosobnienia, do których oprócz komunistycznych zdrajców zsyłano tak e najlepszych synów ojczyzny z obozu narodowego. Konsekwencją i ostatecznym końcem ekipy Marszałka (ju po jego śmierci) była klęska militarna w Kampanii Wrześniowej wynikająca z błędnego wyboru sojuszników, fatalnego rozeznania geopolitycznego grupy rządzącej oraz niewystarczającego wyposa enia polskiej armii w trakcie wojny. Dzisiaj w Polsce za swego patrona i wzorzec Józefa Piłsudskiego obiera sobie liczne grono organizacji. Wśród nich są tak e (obok lewicowych) partie i stowarzyszenia prawicowe lub te za takie uchodzące w powszechnej opinii społecznej. Dzisiejsza „prawica” parlamentarna czci Marszałka Piłsudskiego jednocześnie będąc ultrademokratyczną w poglądach ustrojowych. Z drugiej strony wyjawia się natomiast, kreująca się na radykalną prawicę, organizacja o profilu narodowym, która oddaje hołd Komendantowi. Jest to tym dziwniejsze, e grupa ta mniej lub bardziej odwołuje się do tradycji przedwojennych narodowców, tak znienawidzonych przez Piłsudskiego. Podając się za spadkobierców idei i działania legendarnego pokolenia ’34 przedstawiciele tego ruchu są bardzo dalecy od kultywowania pamięci o nich, a poprzez gloryfikowanie ich oprawcy plują im w twarz. Sam Piłsudski gdyby ył, tymi pierwszymi, sejmowymi błaznami słusznie by gardził, a drugich kazał zesłać do jakiejś nowej Berezy Kartuskiej. W ekipie sanacyjnej i wśród jej zwolenników dość popularna była opinia, e „większym zagro eniem dla Polski jest endecja ani eli ydzi”. Bezpośrednim spadkobiercą takiego stylu myślenia jest z pewnością obecny prezydent RP, który w jednym z wywiadów powiedział: Ja mam głęboką niechęć do endecji. Nie wynika ona z

III

jakie musi spełniać obóz polityczny. Warto choćby wspomnieć Mistrza Kontrrewolucji Karola Maurrasa. Polski ruch prawicowy musi być jak najściślej związany z religią katolicką. ale mało realny. Polski prezydent krytykuje przedwojenny obóz konserwatywno-narodowy. Analizując ten konkretny kontekst wyraźnie dojrzeć będzie mo na ró nicę między ludźmi prawymi a dziećmi rewolucji. Prawicowa. jego kluczowego miejsca w yciu publicznym.tego. Pokraczny twór odgrywający rozpisaną rolę „prawicowego” obozu. a wszelkie honory okazuje społeczności ydowskiej. co prawda. W celu połapania się w tym rozgardiaszu postaw. e wszyscy członkowie muszą koniecznie być praktykującymi katolikami. Swoim dziełem jednak zapisał piękną kartę jako defendor fidei. Przy uznaniu katolickich pryncypiów i celów mogą stać się równoprawnymi aktorami wojny przeciw burzycielom odwiecznego ładu. jak widać. bywając wielokrotnie w Izraelu oraz corocznie uroczyście świętując Chanukę. prawd z niego wynikających. dość niekonsekwentni w swych poglądach. co tak e nie koliduje im w uwielbieniu Komendanta. któremu cią yła przez całe ycie niemoc w odnalezieniu Boga. postaramy się wyło yć jak naszym zdaniem powinna wyglądać reakcyjna reprezentacja części polskiego społeczeństwa w yciu publicznym. aby mógł zostać odczytany jako rzeczywisty przedstawiciel Prawicy polskiej XXI stulecia. ale niejednolita poglądowo Falanga spotyka się w kulcie Marszałka z demokratycznym i populistycznym PiSem. tote nie odmawiamy ateistom czy agnostykom udziału w ideowej walce po naszej stronie. Nie ka demu jest dana łaska wiary. Zwolennicy Piłsudskiego są. uwa a religię katolicką za jądro polskiej to samości i ostoję narodu. na przykład wśród chłopów. e ka dy człowiek Prawicy szanuje i uto samia się z etyką katolicką. Podstawową kwestią jest to. Z naszych szeregów wykluczamy jednak e wszelkiej maści antyklerykaIV . Obie organizacje definiują się jako katolickie. W niniejszym tekście zajmiemy się newralgicznym stosunkiem do religii katolickiej. realizującego filosemicką politykę amerykańską. który religię traktował instrumentalnie zmieniając dwukrotnie wyznanie. Obowiązkiem takiego ugrupowania jest obrona katolicyzmu. e nie doceniam jej wielkich zasług w krzewieniu polskiej świadomości narodowej. na których się wzorują unosząc ręce w rzymskim pozdrowieniu ku chwale ich politycznego wroga. postanowiliśmy przedstawić zasady. e prawica nie znajduje się na prawo od lewicy tylko naprzeciwko niej. albo bezcześcić pamięć tych. Ale postawienie na antysemityzm jako element konsolidacji narodowej było zasadniczym błędem. jako kryterium prawicowości w Polsce na początku XXI wieku. Potrafią czcić autorytarystę wbrew swym demoliberalnym zapatrywaniom. Stosując za wskazówkę opinię Mikołaja Gomeza Davili. Taki stan byłby idealny. poglądów i opinii oraz ewidentnemu zagubieniu. jest naturalnym spadkobiercą idei niepodległościowego socjalizmu na gruncie realnej demokracji III RP. Nie znaczy to oczywiście. gdy ateista czy agnostyk bronił katolickich prawd i elementarnego porządku. Historia Kontrrewolucji zna niejeden przypadek.

islam oraz schizmatyckie i heretyckie wyznania chrześcijańskie. toczącymi prywatną wojnę z Panem Bogiem. tym większa szansa na pełnoprawne uczestnictwo w dobrej sprawie. Po ozdrowieńczym zejściu ze sceny kosmopolitycznych i antyV . Jako religia o siedem wieków młodsza od chrześcijaństwa wykazuje większą aktywność w działaniu i gorliwość wśród swoich wyznawców. hierarchii i autorytetu wynikających z wiary i nauki katolickiej. e ludźmi prawymi mogą być wszyscy poza antyklerykałami. stanie się dla muzułmanów łatwym kąskiem. co wią e się automatycznie ze stopniowym wyrzeczeniem się błędów swojego wyznania. e egzotyczny sojusz islamu z lewactwem jest zbudowany na bazie wspólnej nienawiści do katolicyzmu. Lewica w swojej głupocie nie potrafi jednak przewidzieć. który wydał na śmierć swojego proroka i tkwi w tej absurdalnej sytuacji ju 2000 lat. ska onych pychą i nienawiścią sługusów rewolucji.łów. Warto pamiętać. Antyklerykałowie to najbardziej zawzięci przeciwnicy Tradycji. Tylko szacunek i uznanie znaczenia katolicyzmu w Polsce umo liwia uto samianie się z ideową prawicą. jak wiadomo poza katolicyzmem kryteria te spełnia judaizm. e sama w pierwszej kolejności. który według nich nie istnieje. Judaizm w dzisiejszej formie jest religią wybitnie antykatolicką. jako współczesne wierzenia pogańskie oraz wszelkie systemy filozoficzno-religijne Dalekiego Wschodu. Te ostatnie omówiliśmy w poprzednim akapicie niniejszego tekstu. Bluźniercza tendencja judaistów w ocenianiu chrześcijaństwa wyklucza nieodwołalnie jego przedstawicieli z działalności politycznej w katolickiej partii. poganami oraz zajadłymi ateistami. Islam natomiast jest obecnie religią najbardziej dynamiczną i ekspansjonistyczną. czym przypomina chrześcijan wieków średnich. Nie mo e być miejsca w obozie prawicowym dla negacjonistów miejsca Świętego Kościoła Rzymskiego i jego kapłanów w świecie. Przechodząc do religii monoteistycznych. Wrogi pogląd na katolicyzm i papiestwo dyskwalifikuje danego osobnika z Prawicy. Podsumowując ten aspekt naszych rozwa ań nale y stwierdzić. tym posiada większe szanse na działalność prawicową w Polsce i powrót na łono Kościoła. Mo liwość ich realnego działania w naszym obozie zale y od stopnia uto samienia się z ideami przez nas głoszonymi. Im wy szy stopień świadomości wagi katolicyzmu dla świata. Im ktoś mniej obnosi się ze swoją herezją. mimo deklarowanej dowolnej wiary. Opisując postulowany stosunek członków obozu katolickiego wobec innych religii pominiemy religie politeistyczne. atakującą wprost Chrystusa i Jego Matkę. Główną sprawą w sytuacji innowierców jest jednak e sam stosunek do religii katolickiej. Imperium Boga. Ortodoksyjni wyznawcy innych religii samoistnie wykluczają się z mo ności zaistnienia w realnym ruchu prawicowym. gotowych oddać ycie za Christianitas. jako mentalnie lewicowych. Judaizm jest religią biblijnego narodu wybranego. Odrębną kwestią są schizmatycy i heretycy chcący być naszymi sojusznikami w nieustającej walce ze złem.

tradycyjnych ludzi współczesnych. Niejasność tą starały się wyjaśnić dokumenty Soboru Watykańskiego II. Taka ocena wydaje się być zdroworozsądkowa. e nie istnieje jeden konkretny twórca. Relacja końcowa (tekst polski „L’Osservatore Romano [wyd. spośród niego muszą rekrutować się wojownicy Bo ej sprawy. Określenie „adaptacja” odnosiły raczej do współczesnych warunków kulturowych interpretowały jako aggiornamento. Nie uwzględnia jednak słów Naszego Pana Jezusa Chrystusa. jego dopełnieniem i ukoronowaniem i to. Rozgorzeje prawdziwa walka na śmierć i ycie o prawdę i wolność. bierność. dziś katolicy są bez szans w starciu z d ihadem. Przerobieni przez „kulturę konsumpcji”. e „nie opuści go po koniec czasów” oraz e „bramy piekelne go nie przemogą”. czy1 Nadzwyczajne Zgromadzenie Synodu Biskupów (1985). Musimy walczyć i wierzyć w zwycięstwo Chrystusa Króla! Karol Jasiński __________________________________________________________ Inkulturacja a relatywizm kulturowy Inkulturacja to proces aplikacji nauki Chrystusa w daną kulturę w sposób niesprzeczny. lecz pozwalający harmonijnie funkcjonować obu przedmiotom tej fuzji. na placu boju zostaną naprzeciw siebie katolicy i mahometanie. Monarchizm jest esencją prawicy i uwieńczeniem konserwatyzmu. Jesteśmy te zbrojni w słowa Maryi. Cytując Relację Końcowej Nadzwyczajnego Synodu Biskupów w 1985 jest to wewnętrzne przekształcenie autentycznych wartości kulturowych przez ich integrację w chrześcijaństwie i zakorzenienie chrześcijaństwa w innych kulturach1. Warto spostrzec. przede wszystkim. Ludzie prawi to ci wierzący w Jedynego Boga i działający w Jego obronie poddani jednego Króla – Jezusa Chrystusa. „ojciec” tego pojęcia. Pierwszymi z owych „prepojęć” są akomodacja i adaptacja. e Jej „Niepokalane Serce zwycię y”. „tolerancję” i tym podobne nowo ytne wymysły ideologii nie będą trudnym przeciwnikiem dla islamskich fanatyków. Patrząc na zaanga owanie religijne i siłę wiary obiektywnie. polskie] 14(1993) VI . Wyewoluowało ono z pojęć bliskoznacznych u ywanych ju nieco wcześniej w licznych rozprawach teologiczno – filozoficznych. Choć oba wydają się być synonimami w misjologii często bariery językowe powodowały pewne nieścisłości co do ich stosowalności. który obiecał swojemu Kościołowi.

Akomodacja wespół z adaptacją w sposób przemyślany i niejako kompleksowy została jednak wprowadzona dopiero w okresie działania Najwy szej Świętej Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji oraz działalności jezuity Roberto de Nobilego na terenie dzisiejszych Indii. symboli potrzebnych do tego. Z indyferentnym nastawieniem do zwyczajów nie mających bezpośredniego związku pogaństwem rozpoczął ewangelizację ludności. „odnowę”. zaś „akomodację” stosowano w odniesieniu do ducha i charakteru rodzimych kultur. Choć ze swoich metod musiał się niejednokrotnie tłumaczyć swoim przeło onym Grzegorz XV osobiście przyzwolił mu na taki rodzaj działalności. podczas gdy „akomodację” odnoszono do czasowo wprowadzanych przez celebransa zmian ze względu na kulturową odrębność zgromadzenia wiernych.obie towarzyszą chrześcijaństwu w zasadzie od samego początku. „przystosowanie”. aby Ewangelia była bardziej zrozumiała dla mieszkańców. W liturgii „adaptację” rozumiano jako zmiany wprowadzone oficjalnie w rytuałach. Nie nale y tu wszak e mylić tego z liberalizacją nauki czy tradycji Kościoła w danej diecezji – był to raczej manifestacyjny krok Kościoła w stronę pogan. Najczęściej była to dość spontaniczna reakcja wynikająca z aktualnych potrzeb misyjnych. Jarosław Ró ański. Z punktu widzenia misjologicznego wydaje się. str. 2 Je eli chodzi o praktykę cię ko w sensie historycznym mówić o adaptacji i akomodacji rozłącznie . Nawrócenie głównych wrogów chrześcijaństwa pozwoliłoby na dalsze rozszerzanie się wpływów chrześcijaństwa w całych Indiach.li „otwarcie się”. 8 VII . zmian i zakazów. Inkulturacja misyjna (wykład monograficzny). przywdział strój pokutującego mnicha hinduskiego (za zgodą lokalnego biskupa). dr hab. aby misjonarz był akceptowany przez lokalnych ludzi. umacnia potrzebę robienia miejsca dla elementów lokalnej kultury (rytuałów. ceremonii) w yciu chrześcijan. dzięki któremu mogli oni często pier2 ks. ustanowienie święta wigilii św. Jana czy często celowe porównywanie i „przepisanie” cech celtyckiej bogini Brigid irlandzkiej świętej Brygidzie z Kildare. De Nobili chciał pozyskać trzon hinduizmu – braminów dla religii chrześcijańskiej. e nie ma ona pewnej ujętej w twarde ramy formy w postaci arkusza papieru z wyszczególnieniem pozwoleń. W Chinach podobnie działał tak e inny jezuita Mateo Ricci. W ciągu swojego ycia Nobili wraz z innymi misjonarzami z Madury nawrócił 40 000 osób. ubrania. Przykładem akomodacji mo e być działalność Cyryla i Metodego (wyłączając oczywiście ryt słowiański). De Nobili poznał sanskryt oraz dwa lokalne języki. natomiast określenie „akomodacja” kładzie nacisk na lokalną kulturę. i określenie „adaptacja” skupia się raczej na misjonarzu i na przepowiadaniu: przystosowaniu stroju. przystosowania języka. To co charakteryzuje akomodację to przede wszystkim to. Swego rodzaju akomodację stosowali ju apostołowie i ich uczniowie wędrując w najdalsze zakątki ówczesnego świata tak bardzo przecie ró norodne.

W misjologii „ścieranie się kultur” raczej nie mo e zaistnieć. Kolejnym „prepojęciem” jest inkarnacja. Praca grupy misjonarzy w najdalszych zakątkach świata pośród pogan nie mo e nosić znamion tak silnego oddziaływania by mówić w pełni o trwałej akulturacji. w których działają. w których prowadzone są misje jest praktycznie niemo liwe. W niektórych pracach misjologicznych i teologicznych zastosowano pewną paralelę wcielenia Syna Bo ego w naturę człowieka do nauczania religii w środowiskach i kulturach. e potrzebne jest tu zało enie – e chrześcijaństwo. nie precyzując jednak jego znaczenia. w którym funkcjonuje kultura docelowa – a to wydaje się niestety mrzonką w dzisiejszych czasach. Według definicji sporządzonej przez R. które charakteryzują zarazem sukcesywne zmiany w typach i zachowaniach się jednej i innych grup. Za domniemanego głównego autora tego terminu w tym znaczeniu uwa any jest Joseph Masson. a jedynie teologiczne. z której szczególnie w XX wieku zaczęto korzystać w kręgach misyjnych. czyli uczeniem się do ycia w kulturze i przez to zakorzenianie się w niej. Natomiast aplikacja elementu kultury do drugiej odbywa się jedynie w warunkach współ ycia obydwu kultur. R.wszy raz zetknąć się z chrześcijaństwem (bariery społeczne oraz stanowe często taką mo liwość odbierały). a tak e często wspierający materialnie gminy. enkulturacji) powstawał w kręgu północnoamerykańskich antropologów. Jedyną drogą byłoby bardzo wielkim nakładem ludzkim i finansowym zmienić środowisko. VIII . Pojęcie to tak jak i pojęcia mu pokrewne (kontekstualizacji. zabawy. Termin ten zaczerpnięty jest z antropologii kultury. transkulturacji. J. Cechują ją tak e dość powolne postępy (często trwające kilka pokoleń) i wymagany stały dopływ nakładów finansowych i rzeczowych. Niemo liwe jest bowiem mówić o „etapach” Objawienia w metodologii misji. Łatwo dostrzec. Herkovitsa jest to zespół fenomenów wynikających z bezpośredniego kontaktu ludzi przynale ących do ró nych kultur. organizujący zajęcia. Tutaj misjonarze mają wielkie pole do popisu jako prowadzący liczne szkoły. które ją przyjmują. Redfielda. Wa nym „prepojęciem” jest tak e akulturacja. bądź te jest tylko cząstką innej kultury z którą ścierać ma się kultura „docelowa” dla Słowa Bo ego. I teraz czym właściwie w takim razie jest inkulturacja? Po raz kolejny powołując się na ks. w którym jest prowadzona. Praca enkulturacyjna jest jednak często pracą wbrew środowisku. a konkretnie katolicyzm sam w sobie jest kulturą. dzięki którym mogą być zakupione pomoce dydaktyczne. To pojęcie podkreśla transcendentną i nadprzyrodzoną rolę przyjmowania nauki Chrystusa i nie ma ono stricte odniesienia metodycznego. Musi dodatkowo być prowadzona w miarę stabilnych warunkach społeczno – politycznych co większości krajów. I tutaj oczywiście scenariusz zakładałby dominację jednej kultury nad drugą. Nieco inaczej ma się sprawa z enkulturacją. Lintona i M. Ró ańskiego sam termin w sensie misjologicznym został publicznie u yty w 1959 roku podczas Tygodnia Misjologicznego na Uniwersytecie w Lowanium w Belgii.

e ka da kultura jest tak samo dobrym polem dla wzrostu religii o ile jest ona odpowiednio „zaszczepiona”. dopóki duszpasterz oddelegowany w dane miejsce sprawował pieczę nad wspólnotą wszystko zdawało się funkcjonować poprawnie. Inkulturacja misyjna (wykład monograficzny). W 1977 r. Inkulturacja jako metoda zakłada całkowity relatywizm kulturowy – pełna równość kultur lokalnych w stosunku do religii i zrównanie ich ma pokazać. 10 IX . W zamyśle ma to pobudzać inicjatywy oddolne w Kościele oraz konstytuować prawdziwą aktywną wiarę. kult cargo szerzący się na wielu wysepkach Oceanu Spokojnego. Najlepszym przykładem niepełnej chrystianizacji w sprawach prawd wiary (a tak e i eksperymentów misjonarskich) jest tzw. Inkulturacja jest procesem o wiele szerszym mającym przekształcić to co rozumiemy jako tradycję i historię katolicyzmu oraz przekształcić w ją w całkowicie kompletny sposób dla społeczności odmiennej kulturowo. które według wyznawców przynosili biali na swoich samolotach jako pośrednicy bogów. e w społecznościach o mniej rozwiniętej kulturze czy wręcz o kulturze trybalistycznej to religia jest główną konstrukcją ycia społecznego.który trzy lata po tej konferencji u ył sformułowania „catholicisme inculturé”3 następnie wykorzystywanego przez jezuitów. Orędzie do Ludu Bo ego był pierwszym oficjalnym dokumentem stosującym to wyra enie. dr hab. Nie starali nauczyć się na początku tubylców czym mo e być idea. Gdy duszpasterz opuścił te ziemie niezrozumienie 3 ks. Te wszystkie kroki były z powodzeniem stosowane jeszcze przed Vaticanum II i rozpowszechnieniem (między innymi te dzięki encyklice Jana Pawła II Redeptoris Misio) idei aggionarmento w misjach ewangelizacyjnych. przełoony generalny jezuitów wprowadził ten termin do obrad synodu biskupów. str. Zwolennicy inkulturacji podkreślają bowiem odrębność diecezjalną ka dej wspólnoty eklezjalnej w tworzeniu Jednego Kościoła co ma być odzwierciedlone w metodach oddawania czci Bogu oraz obchodom świąt. Często chęć „chrzczenia” zwyczajów z oczywistych względów nie mo e się powieść. do diecezjalnych wspólnot civitas. ywszemu uczestniczeniu Kościoła w yciu wiernych czy „elastyczności” księ y. które przypominały te mające inkulturować religię. Tamtejsi misjonarze ze względu na prymitywizm mieszkańców tych wysp idee uto samiali z materialnymi wytworami co miało na celu redefinicje symboli owej kultury. Jarosław Ró ański. Najczęstszym błędem popełnianym przez interpretatorów procesów inkulturacyjnych jest uto samienie jej z tłumaczeniem Biblii na języki społeczności lokalnych. Jest to determinowane rzekomym „powrotem do korzeni” Kościoła. Pomija się jednak często. Pedro Aruppe. W praktyce. Takie posunięcia najczęściej stosowane są w stosunkowo nowych miejscach ewangelizacji lub tam gdzie lokalna społeczność z oporem przyjmuje nową wiarę. Dokument Synodu z 1977 r. Chęć wdro enia chrześcijaństwa w kulturę o zupełnie innej mentalności i sposobie postrzegania świata dodatkowo zaburzona przez liczne walki kolonialne pośród mocarstw spowodowała narodzenie się kultu dóbr. Choć jeszcze za wcześnie mówić o długotrwałych efektach inkulturacji mo na znaleźć przykłady działań.

e je eli będą modlić się tak samo jak biali dostąpią takich samych „zaszczytów”.istoty chrześcijaństwa spowodowało przekształcenie od ywających kultów tradycyjnych zmieszanych z chrześcijaństwem i podziwem dla techniki białych w nową formę – kult „manny z nieba”. Przeprowadzono szereg wywiadów. i nikt inny nie potrafił z taką mocą i pasją kontynuować jego dzieła. W odpowiedzi na te oskar enia napisał Responsio w którym wyjaśnił istotę swojej działalności. Wiara katolicka zbudowała na nowo Amerykę Łacińską po dość apokaliptycznej kolonizacji. Niestety jednak brak odpowiedniej kontynuacji wysiłków Jezuity (poza nielicznymi wyjątkami) wpływ nestorianizmu oraz wewnętrzne konflikty na łonie diecezji spowodowały ostateczne potępienie tzw. która „miała odpowiadać na potrzeby społeczne” ludności jest Teologia wyzwolenia najbardziej popularna w Ameryce Łacińskiej. rytu malabarskiego. Mimo klarownego potępiania teologii wyzwolenia przez Jana Pawła II pod koniec lat 70. choX . którzy nieśli im Ewangelię. która nie tylko zniszczyła niemal całe historyczne dziedzictwo okresu prekolumbijskiego ale i spowodowała (jak podają niektóre szacunki) śmierć nawet 90% autochtonów z powodu niewolnictwa. Kolejnym przykładem tym razem zaprzepaszczenia szansy na trwałą chrystianizację są działania wspomnianego ju wcześniej Roberto de Nobilego. Misjonarze gdy zauwa yli jak masowo mieszkańcy wysepek przyjmują chrzty biorą udział w Mszach Św. nie mo na nazwać inkulturowanym. odmiennego przecie od tradycji europejskiej. Owe „zaszczyty” nie spełniły się i od połowy lat 50 następuje totalna dechrystianizacja wysepek Oceanu Spokojnego. Materializmu nieświadomie zakonserwowanego tak e przez tych. które dowiodły skuteczności metod Nobilego. Chocia ostatecznie działania akomodacyjne w Indiach zostały potępione przez Stolicę Apostolską nie wynikały one ze złej metody. Teologia wyzwolenia ze względu a swój niewątpliwy resentyment kapitalistyczny związała się w końcu z lewicowymi ideologiami (z marksizmem włącznie) przez co stała się hasłem przewodnim licznych bojówek oraz ruchów przemiany wewnątrz Kościoła. którą zastosował de Nobili. Mimo trudnych do zaprzeczenia dokonań zarzucano mu wiele włącznie z tym. Mimo to z polecenia Grzegorza XV wszczęto dochodzenie. które miało wyjaśnić czy neofici prawidłowo rozumieją wiarę chrześcijańską i czy nie są stosowane zakazane praktyki. i spowiadają się wpadli w euforię nie dotykając istoty ich nawrócenia – a była nią pogoń za cargo. do dzisiaj w Ameryce Łacińskiej jest ona bardzo popularna. ale tego. który w zmienionej formie został przywrócony i zrównany z rytem łacińskim dopiero po Vaticanum II. Kościół lokalny dzięki niej miał przez to być o wiele bardziej responsywny w stosunku do wspólnoty wiernych i zaspokajać nie tylko ich potrzeby duchowe ale tak e i materialne. Mieszkańcy wierzyli. Niejako w opozycji do wielowiekowej tradycji katolicyzmu na tym kontynencie i jego silnego kulturowego zakorzenienia. Je eli chodzi natomiast o praktyki ściśle inkulturacyjne to najsłynniejsza „ideologią” stworzoną w XX wieku. e sam przeszedł na hinduizm.

zaś kapłan sprawujący ofiarę Eucharystii oraz usługujący mu tańczą wokół ołtarza. bądź te w jakiś inny sposób wyra a wielką radość. My wierzymy. Kapłan odbierając je klaszcze w dłonie. a zaraz po nich wzywani są przodkowie. którzy potrafili yć w takich komunach uprzednio prowadząc ycie plemienne). W Liturgii Słowa czytania z Pisma Świętego czasem poprzedzone są błogosławieniem lektora przez celebransa. który stworzył cały świat. Na końcu liturgii Słowa znalazł swe miejsce ryt pokutny (…) Trzecią część Mszy Świętej stanowi liturgia Eucharystii. wygląda mniej więcej tak: „Część pierwsza liturgii Eucharystii rozpoczyna się od wezwania świętych. Przebieg niektórych partii Mszy Św. Taniec ten wzorowany jest na tańcu wykonywanym w wioskach kongijskich. Rozpoczyna ją przygotowanie darów ofiarnych i procesja z darami. Następnie głoszona jest homilia. która stanowi jednocześnie wprowadzenie do liturgii słowa. które funkcjonowały z powodzeniem przez dziesiątki lat nie jest przykładem inkulturacji. W czasie „Gloria” wierni tańczą. Najpierw składa się dary będące ofiarą dla potrzebujących. Po raz pierwszy. e Indianie przejęli kulturę krajów Półwyspu Iberyjskiego) na poziomie odnoszenia się Indian do rzeczywistości. padają wtedy słowa: „To jest Twoje Ciało. Nawet konstrukcja tzw. a raczej adaptacji i akulturacji. W środku tanecznego koła pozostaje ołtarz. Tę część modlitwy eucharystycznej kończy się nieco zmienioną modlitwą „Sanctus”. Podczas proklamacji Ewangelii wierni przyjmują postawę siedzącą. Zanim nastąpi czytanie Ewangelii. na którym sprawowana jest ofiara Mszy Świętej. a celebrans umieszcza je na ołtarzu.rób. Rządy Hiszpanów i Portugalczyków spowodowały dość szybką unifikację (choć nie pełną – istnieją odrębności. Ka dy z uczestników tańczy w miejscu gdzie stał. modlitwa wstępna. Podczas konsekracji usłyszeć mo na uderzenia w bęben lub gong. Następnie wierni przynoszą chleb i wino. którą wykorzystano w niezwykle twórczy sposób (ze względu na dość dominującą rolę białych oraz szczególnej mentalności Indian. Nazwa potoczna Ameryka Łacińska nie jest przecie przypadkowa. rzeki i jeziora oraz wszystkie stworzenia. „czarna teologia” i jej efekt jakim jest ryt zairski. W zasadzie do dnia dzisiejszego wspólnymi mianownikami jednoczącymi kontynent są język (oprócz Brazylii) i religia. gdy kapłan unosi do góry Ciało Chrystusa. które je zamieszkują. który dał ludowi rzekę Kongo oraz afrykańskie lasy. które nie pozwalają stwierdzić. a wierni a trzykrotnie wyznają swoją wiarę.” (…) XI . Kolejnym dzieckiem prowadzenia teologicznej inkulturacji jest tzw. Modlitwę odmawia się ze wzniesionymi rękoma. Zakończeniem pierwszej części Mszy Świętej Zairskiej jest tzw. kapłan pokazuje ją całemu zgromadzonemu ludowi Bo emu. redukcji paragwajskich – jedynych komun wyznaniowych. wojen i indiańskiego alkoholizmu. W chrystologicznej części Modlitwy Eucharystycznej kapłan w imieniu zgromadzonych poprzez Jezusa Chrystusa wysławia Boga Ojca. Potem następuje intronizacja Ewangelii.

W imię równości porzuca się często najgłębszą treść 4 Ibidem str. ale na wzniesieniu całego człowieka do Boga. Podkreślają cielesny wymiar oddania czci „cielcowi”. ja take „jestem ciałem”. Grzech zaś przedstawiony jest jako „pijawka”: wyjaławia. charakterystycznej dla Afryki. ramion. nie duchowy wymiar spotkania z Bogiem podczas wspólnotowej modlitwy. które zawiera Mszał rzymski dla diecezji w Zairze noszą wyraźne piętno stylu oralnego. Ja nie „posiadam ciała”. religijnej i postawy dialogu. ale całego ciała ludzkiego. 49 XII . Wiele jest w niej obrazów i metafor. nóg. i du y zakres pozostawiano na improwizacje celebransa. piersi. Zakończenie Mszy Świętej w rycie zairskim jest zbli one do zakończenia w rycie łacińskim. W Afryce Czarnej modlitwa nie jest tylko wysiłkiem umysłu i ducha.4 Porównując to do wcześniej opisywanych redukcji paragwajskich. chaldejskiego to. a zarazem jest odra ający. kiedy to nie istniały teksty pisane Mszy św. Ró ni to ten rodzaj rytu od rytów np. Głównym problemem inkulturacji we współczesnym Kościele jest nieumiejętność poradzenia sobie drogą nieagresywną z kulturami pogańskimi. bioder ma swoje konkretne znaczenie w tradycji afrykańskiej. Chęć poprawności politycznej. stóp.Podczas „Ojcze nasz” wszyscy wierni wraz z celebransem wznoszą swe ręce ku górze. szczególnie taniec wokół ołtarza. Czasami ma charakter litanijny. Wa ne miejsce zajmuje w tej liturgii taniec. e ryt zairski został wypracowany niejako „na zamówienie”. okrzyki. Ekstaza tańca. Akcentu nie kładzie się tam na ćwiczenie intelektualne czy medytacyjne. nie tańce ekstazy. ze modlitwa ma tak e wymiar cielesny. którą wielu zachodnich hierarchów stara się utrzymać prowadzi często do absurdów i odmierzania ilości wiary w Wierze. Nie mo na mówić o jedności w ró norodności. w której to składniki owej ró norodności wzajemnie się wykluczają i to w zasadniczych punktach liturgii. e mowa ka dego z członków ciała: głowy. który ma podło e znacznie głębsze. wznoszenie rąk nie mają wiele wspólnego z adnym punktem odniesienia w tradycji Kościoła. Jest to zupełne novum oderwane od tradycji eklezjalnej i tworzenie lokalnych wspólnot opartych jedynie o cześć – w pewnym sensie nie upersonifikowaną. akomodacji de Nobilego czy nawet potępionego rytu słowiańskiego w przebiegu liturgii nie nastąpiły takie zmiany. Poza tym to co odró nia wspomniany ryt chaldejski od rytu zairskiego to duchowa istota prze ywania Mszy Świętej. W rycie tym bardzo istotne miejsce zajmuje mowa ludzkiego ciała: gesty i taniec. W ten sposób jakby nawiązują do pierwszych wieków chrześcijaństwa. Liturgia ta nacechowana jest przez styl poetycki i rytm. Część praktyk jest logicznie uzasadniona (np. Redefiniują one znaczenie Mszy Świętej. Np. nie jest natomiast efektem „utraty łączności” ze Stolicą Apostolską. na którym nie mo na zatrzymać wzroku”. Ten ryt podkreśla mocno. u ycie bębna – cię ko bowiem w Kongu o prawdziwe organy) jednak ich stosowalność nie jest esencją tworzenia nowego rytu. Teksty. „Bóg jest Słońcem. Jest to o tyle wa ne. wysysa.

Poradowskiego Zjawisko.. jakim jest protestantyzacja katolicyzmu. dr hab. które tak jak Ameryka Łacińska nasiąknięte są prawdziwym katolickim systemem wartości. „Dla ka dego bezstronnego obserwatora ycia Kościoła katolickiego jest faktem niezaprzeczalnym. Mariana Banaszaka „Historia Kościoła Katolickiego” Krzysztof Sobczuk Protestantyzacja katolicyzmu w interpretacji x. Czy czasowy brak misjonarzy w takich wspólnotach nie mo e spowodować wypaczeń takich jakie zapoczątkowały kult cargo? Czy czystość wiary nie jest wa niejsza od szybkiej i powierzchownej ewangelizacji? Czy Kościół musi wobec świata wstydzić się swojego dorobku cywilizacyjnego i kulturowego? I w końcu czy maria dialogu między religiami i ideologii praw człowieka ma być hamulcem dla głębokiego i szczerego przekazywania nauczania Chrystusa? W pracy nieoceniona była ksią ka X. tylko niektórzy uwa ają go za objaw negatywny. To kultury europejskie przechowują historię myśli Kościoła. w których przeprowadzana jest inkulturacja są wspólnotami samodzielnymi mogącymi samemu radzić sobie z problemami regionalnymi na tle teologiczno – organizacyjnym. dla jednych jest to zgorszeniem i przyczyną troski. (. Nale y się zastanowić czy wspólnoty. Poradowski rozpatruje w odniesieniu do innych istotnych dziedzin ycia Kościoła.ukrytą w większości kultur europejskich. e dzisiejsza religijność katolicka coraz więcej przejmuje elementów protestanckich i chocia fakt ten stwierdzają wszyscy. prof.) obecnie reakcja katolików w tej sprawie jest podzielona. podczas gdy dla XIII . To jej konstytucją w sposób najpełniejszy jest Chrystus.. Mo liwości całkowitego zaszczepiania wiary tam gdzie grunt nie jest odpowiednio przygotowany zawsze będzie kończyć się kontrowersjami. I ich syntezą jest kultura Kościoła Katolickiego – kultura rzymska. pośrednio te związane z problemem ekumenizmu i Ruchu Odnowy Charyzmatycznej. prof.

s.) w ten sposób utracimy w wielkiej części to cudowne i niezrównane bogactwo artystyczne i duchowe. kwestia nacisków na zniesienie celibatu.. Jeden z prekursorów tzw. co najmniej kilka części stałych Mszy-zwłaszcza Wyznania wiary i Modlitwę Pańską”10. za: Milcarek. a niektórzy nawet drogę do ekumenizmu. a mianowicie procesy wewnątrz samego Kościoła (związane z kryzysem teologii katolickiej) i wpływy zewnętrzne protestantyzmu. Uznają ją oni za więź łącząca katolików na całym świecie. to skutki jednak reformy liturgicznej poszły w całkowicie innym kierunku. 9 Cyt. 10 Tam e. za Poradowski.”7 I choć łacina jest nadal oficjalnym językiem Kościoła. Kościół. XIV . 256. 68. zwalcza się nie tylko sam język jako taki. która nierozerwalnie do czasu reformy liturgicznej była związana z tym e językiem. według łatwych melodii.cyt. dz. z kulturą łacińską.. 7 Tam e. za arsenał ortodoksji przeciw subtelnościom ducha sekciarskie5 6 Poradowski. Porzucanie łaciny jest zrywaniem z myślą filozoficzno-teologiczna wyraoną w tym języku.. wyra ony w tym języku. podnoszony szczególnie na Zachodzie postulat dopuszczenia do święceń kapłańskich równie kobiet. Atakując łacinę. w imię Soboru sankcjonował porzucenie łaciny w liturgii: „ (. kryzys architektury i sztuki sakralnej oraz otwarte propagowanie błędów przez niektóre Episkopaty. Tam e.. 36 i 54. s... wydaje się potwierdzać tezę Poradowskiego i porzucenie łaciny jest elementem protestantyzacji Kościoła gdy pisze: „Nienawiść do łaciny jest wrodzona wszystkim wrogom Rzymu. lecz tak e i dorobek kulturalny niemal dwutysiącletni...6 Przejawami tego negatywnego procesu są według niego przede wszystkim: degradacja języka łacińskiego. paradoksem wydają się słowa mówiące o konieczności „wielkiej ofiary” z języka łacińskiego papiea Pawła VI wypowiedziane 26 listopada 1969 r. o dziwo. Kościół. Cyt. którym jest chorał gregoriański. 199.. „demokratyzacja” Kościoła. a nawet w wielu środowiskach brutalna walka z tym językiem jest tak e jednym z przejawów protestantyzacji katolicyzmu. twierdził i „łacina nie zniknie zupełnie z naszego Kościoła” i wymagał aby „wierni potrafili śpiewać razem po łacinie. z bogactwem liturgii łacińskiej i śpiewu gregoriańskiego.. „ruchu liturgicznego”.. Porzucanie tego języka przez Kościół. który właśnie.”5 Poradowski wskazuje na dwa źródła coraz to większego wpływania myśli protestanckiej na Kościół. liturgia wzorowana na liturgii protestanckiej. Miedzy Mszą. a więc liturgia. Pomimo jasnego stanowiska Soboru w tej sprawie8. 8 Patrz: Konstytucja o Liturgii Sacrosanctum Concilium.. 65. benedyktyn Dom Prosper Gueranger. została w pewien sposób „ogołocona” ze swego najbardziej charakterystycznego znamiona. gdy w ‘protestantyzacji’ katolicyzmu widzą postęp i unowocześnienie.”9 Choć w tej samej wypowiedzi. s. Poradowski zauwa a: „Jednym z istotnych elementów cywilizacji łacińskiej jest język łaciński.. najwaniejszy niejako „instrument” jego powszechności. s.drugich jest okazją do zadowolenia.

.. Poradowski jednocześnie łączy z obroną cywilizacji łacińskiej. bez jednoczesnej obrony cywilizacji łacińskiej. „W wielu diecezjach z ka dym dniem coraz więcej czynności Cyt. 15 Tam e.”15 Atak na celibat jest postrzegany przez Poradowskiego. w: M. W próbach ograniczenia języka łacińskiego i zastąpienia go językiem narodowym tkwił mniej lub bardziej świadomy plan rozbicia katolickiej jedności.. 14 Tam e.”12 Tak więc „Całkowite porzucenie łaciny równałoby się porzuceniu chrześcijańskiej myśli wielu stuleci. Szczególnie teolodzy zaanga owani w propagowanie ekumenizmu „(. stłumienia ducha katolickiego. stad te w imię ‘ekumenizmu’ ąda się zniesienia celibatu. 112. byliby na prostej drodze do zwycięstwa. M. Fałszywe pojęcie liturgii. lecz w języku martwym.. 13 Poradowski. którzy ośmielają sie deklarować język narodowy jako konieczny i jedyny dopuszczalny język liturgii. w: Problemy współczesnego Kościoła.”14 Równie w kwestii ró nych dysput na ten temat wśród niektórych teologów i hierarchów Kościoła.”13 Obronę celibatu. Lublin 1997.. była często przedmiotem ataków od dwunastego wieku a do naszych czasów. z płytkiego i jałowego racjonalizmu. całkowicie zapoznającego istotę i obiekt katolickiej liturgii. jako część ataku na katolickie kapłaństwo. s. (. s. Stehlin. Rusecki. osłabienia więzów z Rzymem. celibat wycisnął swoje szczególne historyczne piętno. 483-490. 69-70.. s. która stanowi niezbędne ramy dla tej e instytucji.”11 Równie ciekawe spostrze enia. 62. a więc znacznej części tradycji. gdy to w obrębie tej metody ycia zbiorowego. Stanisława Mojeki. St. W kontekście współczesnych problemów wewnątrz Kościoła dotyczących kwestii celibatu wa nym przyczynkiem jest tekst Ks. e zniesienie celibatu w Kościele katolickim jest niezbędnym warunkiem tego zjednoczenia. red.. 12 11 XV . Gihr. e wysuwają argumenty za jego zniesieniem „typowo protestanckie”. z pychy narodowej wrogiej Kościołowi lub te z powierzchownego i sztucznego ducha oświecenia.. Liturgiczne. e mistrzowskim posunięciem protestantyzmu jest wypowiedzenie wojny świętemu językowi. 68.za: Davies. schizmatyckiego.. Kościól. 69. Gdyby udało im się go kiedyś zniszczyć. Ataki te wywodziły się głównie z ducha heretyckiego. po łacinie. na to mogą się odwa yć tylko barbarzyńcy. (.) czyli zwolennicy szybkiego i bezwarunkowego zjednoczenia z protestantami uwa ają. Gihr w swojej ksią ce „The Holy Sacrifice of the Mass”: „Bardzo stara praktyka celebrowania Mszy na Zachodzie nie w ywym języku danego narodu. Za: K. Liturgiczne. przewa nie niezrozumiałym dla ludu. czyni N. 319-321. zniszczenia pokory i prostoty wiary.. a zwłaszcza jej głęboko mistyczny aspekt ofiarny.go. Poradowski zarzuca im. s.) Kościół ekskomunikuje wszystkich. s.. Davies. The Holy Sacrifice of the Mass. s. N. s.. „Zapewne w przyszłości Kościół nie zdoła zachować instytucji celibatu duchowieństwa niezakonnego.. istotne z punktu widzenia rozwa ań księdza Poradowskiego. Louis 1908..) Musimy przyznać. tj. Jaki jest sens celibatu kapłańskiego?.. Niewątpliwie jest to tak e przejaw protesantyzacji katolicyzmu.

(. mają za podstawę teoretyczną protestanckie pojęcie Kościoła.. s. Liturgiczne. czy któreś z ich sugestii warte były zgłoszenia podczas sesji plenarnych ‘Concilium’. 20 Tamze. to jednak jak podaje Michael Davies: „Wieczorem (. gdzie Kościół jest instytucją „ludową”. s. katolickimi ekspertami teologicznymi Soboru-przyp.) Tak e usilna akcja na rzecz wyświęcania kobiet i to bez adnych ograniczeń. uczestniczyło 6 protestanckich obserwatorów. ale współpracują. jawią sie tak e słowa wybitnego myśliciela katolickiego i bliskiego przyjaciela papie a Pawła VI Jeana Guitton’a. nie tylko teologiczne ale dzięki historycznym świadectwom ró nych osób. Tam e. s. Kościół. 77. Poradowski wymienia w tym miejscu Hansa Kunga. Choć oficjalnie w trakcie Soboru jak i prac komisji.. ale równie konsultantami i uczestniczą w pełni w dyskusjach nad katolicką odnową liturgiczną. a więc nie tylko dopuszczenie ich do diakonatu. e została ona. 17 16 XVI .”20 Bardzo ciekawe w tym kontekście rozwa ań Poradowskiego nad wpływem protestantyzmu na Nową Mszę. 70. wprowadzanym w miejsce tradycyjnego pojęcia Kościoła hierarchicznego i pionowego. widzimy u Pawła VI ekumeniczną intencję wyrzucenia wszystkiego lub przynajmniej skoPoradowski. s.. „Jeśli chodzi o nową liturgię mszalną to sami protestanci twierdzą. wspominał okoliczności wydania nowego Mszału: „Paweł VI robił wszystko.W. i podczas tych spotkań z pewnością pozwalano im komentować. Sam fakt. rozpoznaje w nowej liturgii mszalnej ceremonie protestanckie. 18 Tam e. jest objawem przejmowania przez katolików poglądów protestanckich. czyli „Novus Ordo Missae”.) miało zawsze miejsce spotkanie informacyjne obserwatorów z ‘periti’ [tj.właściwych kapłanom powierza się świeckim i bez adnego usprawiedliwienia brakiem kapłanów. 71... jako jednego z głównych głosicieli protestanckiej definicji Kościoła. e w pracach komisji. 19 Davies. krytykować i czynić sugestie.”18 Ta opinia wydaje sie być uzasadniona. s.. Tak e wielu katolików nawróconych z protestantyzmu z rozpaczą i bólem. który na łamach prasy stwierdził odnośnie obserwatorów i : „Nie są oni poprostu obserwatorami. który w 1993 r.aut...17 Protestantyzacja w szczególny sposób wpłynęła na rozwój i na kształt posoborowej liturgii. którzy przygotowywali projekty obrzędów.].. stał się później powodem licznych kontrowersji. okazując w ten sposób jak małą wagę przypisuje się kapłaństwu. dostosowany do wymagań luteranizmu.” 19 Davies równie podaje ciekawe świadectwo Kardynała W. Bauma.) Innymi słowy.. co mógł. przynajmniej kanon i drugi i czwarty. ale tak e i do kapłaństwa i do godności biskupiej. (.. 76. aby oddalić katolicką Mszę od tradycji Soboru Trydenckiego na rzecz protestanckiej Wieczerzy Pańskiej. którego prace i poglądy zostały potępione przez Stolicę Apostolską. która opracowywała nowy porządek Mszy.”16 Te wszystkie prądy wręcz ideologiczne. horyzontalną. nie pozwalano obserwatorom włączać się do debaty.. Nie tylko przysłuchują się. 72. To ‘periti’ decydowali później.

tak e towarzyszy mu obrazoburstwo. s.”24 Na gruncie katechizacji. Liturgiczne. przez co stały się podobne do pustych i zimnych zborów protestanckich.. 25 Tam e. o Słowie Wcielonym i zastępuje się ją błahą i płytką ‘Jezusologią’. poza Polską.. doszło do zamieszania w jednej z fundamentalnej dziedziń katolickiej teologii. porzuca się ‘Chrystologię’. świątynie katolickie zostały ogołocone.G..cyt. 72. którzy wyra ają swoją aprobatę dla Nowej Mszy. s. 53.. s.. W ostatnim dwudziestoleciu. Davies podaje tutaj równie opinie innych protestanckich teologów. e skoro obecnie stwierdzamy proces protestantyzacji katolicyzmu. świadomie i celowo taką właśnie daje interpretację nowej liturgii mszalnej. s. Poradowski postrzega równie kryzys współczesnej architektury i sztuki sakralnej. Poradowski pisze „Nadto wielu biskupów i księ y. Soboru Watykańskiego Drugiego. natomiast ‘Jezusologia’ zajmuje się tylko Jezusem z Nazaretu. Sprawa ta jest wielkiej wagi. 74. co jest zbyt katolickie. czyli biografią człowieka z Nazaretu..rygowania wszystkiego. Jako protestantyzację. 26 Tam e. wykładowca teologii dogmatycznej na protestanckim wydziale Uniwersytetu w Strasburgu na łamach „Le Monde”. jako naukę teologiczną o BoguCzłowieku. ze Mszy oraz zbli enie Mszy powtórzę to raz jeszcze . przynajmniej tych liturgicznych. otwartych zwolenników protestantyzmu. „Innym przejawem protestantyzacji katolicyzmu jest moda w teologii i w katechizacji na tzw. gdy ‘Chrystologia’ zajmuje się Chrystusem Panem i jest związana z Mesjaszem-Zbawicielem i z Wcieleniem Słowa Bo ego. lecz tylko ‘Jezus’. „Nic przeto dziwnego. która w jaskrawy sposób odbiega od zało eń. 22 listopada 1969 r. dz.. wbrew jasnym oświadczeniom Soboru. 73. s. gdy obrazy święte i rzeźby zostały z nich brutalnie i po barbarzyńsku usunięte.”21 Dr M.tak silnie jak mo liwe do liturgii kalwińskiej.26 Choć zagadnienie protestantyzacji katolicyzmu stanowi małą cząstkę spostrze eń Poradowskiego co do sytuacji Kościoła po Soborze Watykańskim Dru21 22 Milcarek. utorowało drogę dla teologii wyzwolenia i popadnięciem sporej części katolickiego duchowieństwa pod wpływy marksizmu.”25 Według Poradowskiego. 256.”23 Problemem jest więc kreowanie pewnej „posoborowej mitologii” lub „rzeczywistości”. W ten sposób zastępuje się ‘Chrystologię’ ‘Jezusologią’. tak stwierdził: „Nic w odnowionym Mszale nie stanowi prawdziwego problemu dla ewangelickiego protestanta.. (. 23 Poradowski. ‘Jezusanizm’. XVII .. czyli tendencja nie u ywania wyra enia ‘Chrystus’ czy ‘Jezus Chrystus’. jaką jest Chrystologia.) Porzucając termin ‘Chrystus’. tego typu „ogołacanie” Chrystusa z Jego bóstwa i sprowadzanie Jego osoby do zwykłego człowieka. 24 Tam e. Kościół.”22 Abstrahując od zagadnienia na ile Nowa Msza stanowi pewne odbicie protestanckiej liturgii. Siegvalt. Davies.

ze stanu Indiana w USA uprowadziły dwunastoletnią dziewczynkę. mo e znaleźć swoje pierwotne uzasadnienie właśnie w Soborze. której doświadczają dowodzi. a nie jego prawdziwych intencji i postanowień. zbuntowani ani zboczeni. e są to delikatni.gim. XVIII . prostytutki. Ojciec „został 45-krotnie dźgnięty i tak okrutnie pobity metalowym kociołkiem. treść tego zagadnienia jednak ukazuje kolejne fazy kryzysu. które broniłyby ich przed niehomoseksualnymi „pogromcami homoseksualistów”. Oba morderstwa pasują do obiegowej opinii psychiatrycznej: skrajne okrucieństwo jest w sposób naturalny powiązane z innymi formami patologii społecznej. kochający ludzie. Przywódcy organizacji homoseksualistów odpowiadają. po to. którzy są w opozycji do norm społecznych: homoseksualiści. e homoseksualiści nie są patologiczni. a przemoc. więc wylały na nią benzynę i podpaliły. e potrzebują specjalnych praw. czy te inni kierują ją przeciw nim? Przeanalizujmy ró ne formy brutalności. pamiętając. W tym samym roku czternastolatek został skazany za pomoc w morderstwie swojego czterdziestoletniego ojca (morderstwo pierwszego stopnia). Warto jednak raz jeszcze zwrócić uwagę. Utrzymują. Chłopak wyznał. metalową rurką. itp. na to w jakim stopniu przenikanie protestantyzmu do niektórych systemów teologicznych katolickich czy te praktyk duszpasterskich. e pomógł kochankowi i współlokatorowi swojego ojca w zabójstwie. e tylko od około 2-3% dorosłych jest homoseksualnych bądź biseksualnych1. którą oskar yły o „kradzie kochanki”. alkoholicy. do czego zresztą sam Poradowski zachęca. e w większości są one odbiciem „ducha Soboru”. by on i 31-letni mę czyzna „mogli yć razem”. Z tej perspektywy ci. Próbowała się jeszcze bronić. e kociołek się rozleciał”. który się wraz z Soborem rozpoczął. Powy sze uwagi Poradowskiego wskazują. są bardziej skłonni do u ywania przemocy. Michał Krupa Przemoc i homoseksualizm W 1992 roku dwie lesbijki (16 i 17 lat) z Jeffersonville. Kto ma rację? Czy brutalność wywodzi się z patologicznej subkultury homoseksualistów. Dziewczynka została wepchnięta do baga nika samochodu. kilkakrotnie dźgnięta no em i pobita cię ką.

Patologia polegająca na zjadaniu swoich ofiar charakteryzowała równie Jeffreya Dahmera z Milwaukee. • Patryc Kearney to sprawca 32 zbrodni. • Bruce Davis molestował i zabił 27 mę czyzn i chłopców w Illinois. Ludwig Tiene. Nie tylko zabił 17 młodych mę czyzn i chłopców. Właśnie wtedy. XIX . Powiązanie między seryjnym morderstwem a homoseksualizmem wcale nie jest nowe. dusił. mia d ył i zagryzał na śmierć chłopców i młodych mę czyzn podczas wykonywanych na nich gwałtów. Nazistowski oprawca w obozie w Auschwitz. wykąpany i nakarmiony. który został skazany w 1992 roku. • Corll-Henley-Brooks torturował i wykorzystał seksualnie 27 mę czyzn w Teksasie. morderstwa oraz jedzenie części ciał przynajmniej 21 chłopców. homoseksualista Henry Lucas przyznał. e zabił 350 osób). Ka dy z chłopców był najpierw zwabiony do jego domu. okazuje się. następnie zabity poprzez „rozprucie” bądź rozcięcie na pół i albo spalony. często mordował a 100 osób dziennie. • Juan Corona został skazany za zabicie 25 pracowników najemnych („uprawiał seks z ich nie ywymi ju ciałami”). kiedy biedny chłopak myślał: „To mój szczęśliwy dzień”. Choć całkowita liczba jego zbrodni nie jest pewna. ciął swoje ofiary na małe kawałki po wcześniejszym spółkowaniu i zostawiał w workach na śmieci wzdłu dróg szybkiego ruchu w Los Angeles.Morderstwo i mord masowy Mimo i całkowita liczba ofiar zamordowanych przez danego zabójcę jest często wątpliwa (np. Lesbijka Aileen Wuornos w 1992 roku została uznana za „najgroźniejszą morderczynię” – zabiła przynajmniej 7 mę czyzn w średnim wieku. pobiła rekord dwóch pielęgniarek: Catherine Wood i Gwen Graham. został zgwałcony. Dwóch mę czyzn „rywalizuje” o tytuł „najgorszego na świecie mordercy”. który w 1992 roku został skazany za gwałty. 17 kobiet i 14 dziewcząt. Ka dy z sześciu najgroźniejszych amerykańskich zabójców był homoseksualistą: • Donald Harvey przyznał się do 37 ofiar w Kentucky. Działając sama. e obecnie światowy rekord w liczbie popełnionych seryjnych morderstw nale y do rosyjskiego homoseksualisty Andreia Chikatilo. grzebał ich na podjeździe do swojego domu. Michigan. albo zjedzony. Gilles de Rais (Sinobrody) brutalnie zabił 800 chłopców. ale te gotował i jadł ich części ciała. które zabiły 6 pacjentów przebywających na rekonwalescencji w Grand Rapids. • Jon Wayne Gacy zgwałcił i zabił 33 chłopców z Chicago.

W narodowym badaniu reprezentatywnej grupy homoseksualistów i heteroseksualistów 32% mę czyzn. którzy zabijali na tle seksualnym w Stanach Zjednoczonych od 1966 roku do 1983 roku ujawniło. psychiatra Dawid Adrahamsen8 zanotował: „Ogólnie wiadomo. dwa heteroseksualnych.) Dewiacje te grają znaczną rolę w wielu przestępstwach seksualnych i w wielu przypadkach morderstw”. Ju w latach czterdziestych XX wieku. przeprowadził wywiady z prawie wszystkimi nowo rejestrowanymi w ośrodku młodymi mordercami (poni ej 36 lat) w stanie Waszyngton w latach 1971-82 (w czasie powstawania ruchu na rzecz homoseksualistów). Z czasów przed powstaniem ruchu na rzecz „praw dla homoseksualistów” nie ma jednak na potwierdzenie tej tezy zbyt wielu dowodów... Przed nastaniem kolejnego dnia dochodzi do sprzeczki i gospodarz lub zaproszona osoba jest martwa. który pracował jako radca prawny w Ośrodku Poprawczym Stanu Waszyngton. Wydaje się. 3 Wgłębiając się w powiązanie między popełnianiem morderstw a homoseksualizmem. Typowa sytuacja to: homoseksualista spotyka kogoś w barze lub parku i zaprasza go do swojego mieszkania. Był prawdopodobnie „jedyną osobą. e zarówno morderstwo seryjne. i prawdopodobnie mniejszość seryjnych morderców jest homoseksualna oraz biorąc pod uwagę fakt. Brutalne praktyki seksualne Znaczna mniejszość homoseksualistów (między 22%5 a 37%6. jak i pojedyncze jest powiązane z homoseksualizmem. lub sadomasochizm.” Warren przyznał4 e zaskoczyło go to. jak często w sprawach pojawiał się homoseksualizm.Zbadanie spraw 518 masowych morderców. Mimo tego. mordercy będący homoseksualistami pojawiają się częściej ni mo na by się tego spodziewać. „w około 50% przypadków” był równie związek z homoseksualizmem. Trzy na pięć dotyczyły stosunków homoseksualnych. która zbadała całościowo wszystkie akta poszczególnych sprawców. oraz 5% mę czyzn heteroseksualnych. związywanie i dyscyplina. 7) bierze udział w bolesnym lub brutalnym seksie (np. e homoseksualiści stanowią nie więcej ni 3% populacji. e 350 (68%) ofiar zostało zamordowanych przez sprawców będących homoseksualistami oraz e 19 (44%) z 43 morderców było biseksualnych lub homoseksualnych2. Jim Warren. 17% lesbijek oraz 4% koXX . zwrócił uwagę na pojawiającą się prawidłowość: mimo i często motywem zbrodni podanym w raporcie było włamanie lub kradzie . (. e popęd homoseksualny mo e być połączony z tendencjami sadystycznymi lub masochistycznymi. którzy uwa ali się za homoseksualnych czy biseksualnych. gdzie partnerzy są torturowani lub ranieni podczas uprawniania seksu). badacze zanotowali 5 morderstw ewidentnie na tle seksualnym. Z 444 zabójstw zgłoszonych w jednym sądzie w latach 1955-1973. gdzie partner jest związany i łagodnie torturowany. Zaczynając od zaledwie 2 czy 3 morderstw rocznie w 1972 roku a do dziesiątków w 1980 roku.

7. e zrobi wszystko. e w porównaniu z heteroseksualistami. Na przykład.” 11 • W programie dokumentalnym nadanym w 1980 roku w telewizji CBS pod tytułem „Władza homoseksualistów.) Przyjemność czerpana z wyrządzania bólu jest rzeczą złą”. eby ich partnerzy cierpieli tak jak oni. Jedyne porównawcze badanie5. Jakie przestępstwo? „Przybijanie napletka i moszny do deski” oraz „wylewanie gorącego wosku na cewkę moczową. e około 10% tragicznych śmierci wśród młodych mę czyzn w San Francisco było rezultatem „zapędzenia” się podczas uprawiania sadomasochistycznego seksu. gdzie za pieniądze mo na wziąć udział w sadomasochistycznym seksie. homoseksualiści są znacznie bardziej nara eni na choroby przenoszone drogą płciową ni heteroseksualiści. by nie zarazić innych.. co dorośli ludzie robią w swoich sypialniach. Celowe zara anie innych podczas stosunku Aktywiści ruchu na rzecz „praw dla homoseksualistów” argumentują. dziennikarz z Denver („wró ka skórzanego seksu”). Podobnie homoseksualiści i lesbijki byli około czterokrotnie bardziej skłonni do udziału w związywaniu ni ludzie heteroseksualni. (. 9 na ten temat ukazało. e taka postawa zemsty albo niedbałość przyczyniła się do rozprzestrzenienia gruźlicy i syfilisu. co w ich mocy. polityka homoseksualistów” stwierdzono. Mirko Grmek13 stwierdził: „Ka dy historyk choroby wie. Kiedy chodzi o AIDS. którzy lubią jak się trzyma zapalone cygara lub papierosa blisko ich skóry lub jak się ich nimi przypala. w którym sędzia stwierdził: „Seks nie mo e być pretekstem do przemocy. e brało udział w praktykach sadomasochistycznych. Jednak e homoseksualiści mają tak wielu partnerów5. W rzeczy samej. e nikogo nie powinno interesować. • W 1993 roku londyńscy homoseksualiści przeznaczyli 100 000 funtów na apelację werdyktu. homoseksualiści są bardziej skłonni do celowego zara ania swoich partnerów seksualnych. Udokumentowano13 kilka przykładów. 6. 12 Większość osób zara onych chorobą przenoszoną drogą płciową postanawia.” 9 Równie homoseksualne przewodniki po kraju i innych państwach rzeczowo wymieniają miejsca. e około 1% kobiet lub mę czyzn heteroseksualnych w porównaniu do 7% homoseksualistów i 3% lesbijek przyznało się do celowego zaka ania chorobą przenoszoną drogą płciową. gdzie homoseXXI . indywidualne i społeczne koszty celowego zara ania są wyjątkowo wysokie..biet heteroseksualnych przyznało. Ale są i tacy – mniejszość. podpowiadał swoim czytelnikom jak przyduszać i biczować partnera podczas uprawiania seksu. choć znacząca – którzy chcą. Przypomniał on równie praktykę „wieszania na drzewie na hakach rzeźniczych za mięśnie piersiowe” i opisał „facetów. • Ksią ki i czasopisma o tematyce homoseksualnej lubują się w przedstawianiu „frajdy” czerpanej z brutalnego seksu. e zwiększają ryzyko zara enia siebie lub innych chorobami przenoszonymi drogą płciową.” Istnieją dowody na to.

Do roku 1993 ponad 100 000 amerykańskich homoseksualistów umarło na AIDS. Większość z nich została zaka ona. Od późnych lat siedemdziesiątych do wczesnych osiemdziesiątych był osobiście odpowiedzialny za przynajmniej 40 z pierwszych 280 przypadków zara enia AIDS w USA i powiedział urzędnikom do spraw opieki zdrowotnej. później nabawiła się rze ączki odbytniczej. 2% heteroseksualnych kobiet i 11% lesbijek zgłosiło homoseksualny gwałt. w ciągu ostatnich dwóch dekad zwiększyła się liczba homoseksualnych gwałtów na mę czyznach5. kanadyjskiego stewarda. 15.3% heteXXII .” Wydaje się równie . wiedzących. W 1992 roku trzy londyńskie kliniki chorób przenoszonych drogą płciową zanotowały. Mo e być równie częstszy w miejscach. którzy takich doświadczeń nie mieli. którzy choć trochę takie stosunki pociągają (H). Ponadto ci. przeprowadzonym w 1983 roku w USA. Dzieląc naszą krajową grupę reprezentatywną7. w stanie Tennessee17 mę czyźni stanowili 5. który a do swojej śmierci w wieku 32 lat. 7. Najbardziej znany jest przypadek „pacjenta zero”. W narodowym badaniu środowisk miejskich.14 Homoseksualiści ci nie dopuścili do tego. którzy w ogóle nie interesują się stosunkami homoseksualnymi (nie-H) i tych.ksualiści celowo zaka ali swoich partnerów. gdzie akceptowana jest subkultura homoseksualistów: badanie z 1970 roku przeprowadzone w San Francisco wykazało. a dziesiątki tysięcy na zapalenie wątroby typu B. w stanie Południowa Karolina16. e są nosicielami wirusa HIV. którzy uprawiali którykolwiek z rodzajów brutalnego seksu byli dwa razy bardziej skłonni zarazić partnera ni ci. oraz łącząc dane dotyczące kobiet i mę czyzn okazało się. Gwałt homoseksualny jest dwa razy częstszy na obszarach miejskich. e około 1 mę czyzna na 10 000 powy ej 11. i Memphis. dzielił swoje ciało i zaka enie z 250 mę czyznami rocznie. 12 na tych. e 9% heteroseksualnych mę czyzn i 24% homoseksualistów. ni w regionach podmiejskich czy wiejskich15. wielu celowo lub przez brak zabezpieczenia. W dwóch sądów: Columbia. e prawie połowa ich homoseksualnych pacjentów. by ich śmiertelna choroba popsuła im „przyjemność” z ycia seksualnego. przez innych homoseksualistów. (które nie obejmowało San Francisco) 1. roku ycia co roku zostaje zgwałcony (13 na 10 000 kobiet). e istnieje związek między uprawianiem okrutnych praktyk seksualnych i chęcią zaka ania innych.7% ofiar zgłoszonych gwałtów – w jednym tylko przypadku napastnikiem była kobieta. 16. e brało udział w praktykach sadomasochistycznych. e praktykowało związywanie. czyli około 7% gwałtów ma podło e homoseksualne. Razem ze wzrostem znaczenia ruchu na rzecz praw homoseksualistów. e 4% nie-H oraz 21. e to „tylko i wyłącznie jego sprawa. Gwałt homoseksualny Narodowa Inspekcja Zdrowia15 wykazała.8% nie-H oraz 27.8% H powiedziało. gdzie homoseksualiści zbierają się w towarzystwa.5% H przyznało.

Nasze ogólnokrajowe badanie wykazało. przyczyniają się do tego. jednak waXXIII .4% homoseksualistów i 7% lesbijek zostało zamordowanych (to ponad stukrotnie wy szy wskaźnik ni u osób nie będących homoseksualistami). w połączeniu z ró nymi chorobami przenoszonymi drogą płciową (w szczególności AIDS).7% lesbijek popełniło samobójstwo.6% lesbijek przyznało. FBI zanotowało 431 zbrodni (w USA) przeciwko homoseksualistom w całym roku 1991. a zamę nych kobiet 79 lat. Bardziej alarmujący jest fakt. homoseksualistę. e między 15% a 40% gwałtów będących molestowaniem nieletnich. Instytut Masters &Johnson wyjawił. e „dwudziestopięcioletni mę czyzna miał swój pierwszy stosunek seksualny.6% homoseksualistów i 4. Wydarzenia te. nie są częste i rzadko jest to coś więcej ni przezywanie czy pomówienia. e prawie połowa lesbijka była wcześniej heteroseksualnie zgwałcona – prawdopodobnie stały się homoseksualne w wyniku tego doświadczenia. e średnia długość ycia homoseksualistów to 40 lat.” 20 Wpływ przemocy na długość ycia homoseksualistów Badanie 6714 nekrologów22 w gazetach homoseksualistów w całych Stanach Zjednoczonych ujawniło. e średnia długość ycia onatych mę czyzn wynosi 75 lat. a lesbijek 45. gdy miał 13 lat. Jeśli chodzi o osoby rozwiedzione lub niezamę ne.10. • 0. na które tak narzekają homoseksualiści.roseksualnych mę czyzn oraz 12.6% homoseksualistów i 5. Gwałt w jakimkolwiek wieku jest brutalny i czyni spustoszenie w psychice. gdy mieli 21 lat lub więcej. Mę czyźni często reagują odmiennie. Wnioski „Zbrodnie nienawiści”. Mo e jednak przyczynić się do tego.6% heteroseksualnych kobiet i 8. Po tym epizodzie fantazje i interpersonalne doświadczenia seksualne chłopca były wyłącznie homoseksualne. W jednym z badań 25%18 białych homoseksualistów przyznało się do spółkowania z chłopcami szesnastoletnimi lub młodszymi. która przyprowadziła dla niego starszego mę czyznę. to średnia długość ycia wynosi 57 lat dla mę czyzn i 71 dla kobiet. e tylko jedna z nich była popełniona w Waszyngtonie. 0.5% homoseksualistów.3% lesbijek zginęło w wypadkach samochodowych (ponad 17 razy więcej ni nie homoseksualistów). e 3% z 6574 homoseksualistów i 20% ze 140 lesbijek umarło w tragiczny sposób: • 1. lesbijkę. Udowodniono. to gwałty homoseksualne19. Został on zainicjowany przez jego matkę. • 0. e ofiara stanie się homoseksualna. e zostało homoseksualnie zgwałconych5. To samo badanie wykazało.

The gay report NY.1227-36. et al. równie była homoseksualna. et al. przyznali. e. and legal aspects. Dr Paul Cameron 1. 1983. Sexual homicide: social. 16. 3. Is Homosexuality disproportionately associated with murder? Paper presented at Midwestern Psychological Assn. Harlow C.” 23 Zgodnie z obiegową opinią psychiatryczną. et al. & Eddelman H. Male victims of sexual assault [w:] J American Medical Assn. & Rodgerson G. 20. Reported male rape Victimology 1983. 21. Forman B. 10.267. The kinsey data NY:Saunders. psychological. F. H. Bell A. [w:] Archives Sexual Behavior 1976. 122. Cameron P. Goyer P. 17. & Cameron K. Out front p. Sexual orientation and sexually transmitted discease. Sparticus. Większość morderców. [w:] Am J psychiatry 1984. Sexually transmitted discases and papillomas [w:] Brit medical J 1992.70.57. Cameron P. 18. 14. 1990. 1981. C Same-sex rape of nonincarccerated men. Lipscomb G. p. Swigert V. e miało miejsce 397 wypadków! Gdy zostali przyciśnięci i dokładnie przepytani. F. & Johnson A. 1992. & Young A. The prevalence of homosexuality. Smith D. p. XXIV . April 1993. na jakie nara eni są homoseksualiści wpisane są w ich subkulturę. Grmek M.64. Newell A. et al.141. Before the Law and justice Committee of the Washington State Senate (12/15/89) 5. 1944 p. et al. Free the spanner men Gay times. Gebhard P. suburban. 9. których yciorysy zbadano i których orientację seksualną mo na było określić. The Masters and johnson treatment program for dissatisfied homosexual men.3. Female victims of violent crime. H. e przynajmniej 366 tych „zbrodni” to „zaczepki słowne.391-401.7.141. Crime and the mind.szyngtońscy aktywiści ruchu homoseksualistów utrzymują. Cameron P. US Dept Justice 1992 NCJ-135943. W. Bob Damton’s Address Book.305.1167-79 8. Cameron P.292-299.576-79. et al. 19. 8.L. 15. [w:] Psychological Reports 1993. 10 8/5/92. P. Podczas gdy przemoc skierowana przeciw homoseksualistom jest znikoma. Prawie wszystkie doświadczenia przemocy bądź chorób. History of AIDS Princeton: Princeton Univ.Summit.1435-6. and rural areas: A national crime victimization survey report. 2. Effect of homosexsuality upon public health and society order [w:] Psychol Rpts 1989. Schwartz M. NCJ126826.3064-66. 1979. Cameron P. Press. 19. Columbia U press. & Masters W. [w:] Psychological Reports 1985. 11. większość przemocy dotyczącej homoseksualistów jest spowodowana przez innych homoseksualistów (ich subkultura mo e eksportować więcej przemocy ni jej doświadcza z zewnątrz). Sexualpreference: statistical appendix Blomington: IN Univ Press. [w:] Am J psychiatry 1984. 4. przemoc idzie w parze z homoseksualnym stylem ycia. 6. Ronet Bachman. 13. 12. US Dept Justice January 1991. 1979. Homosexual molestation of children/sexual interaction of teacher and pupil. Crime victimization in city.173-181.235-6. Chicago. 12. 7. [w:] Nebraska Medical journal 1985.g. Jay K.

Za: Ulotka wydana przez Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Piotra Skargi opracowana na podstawie materiałów wydanych przez Family Research Institute Wojna zimowa w Finlandii Geneza wojny fińsko-radzieckiej Wiele miesięcy przed wybuchem II Wojny Światowej.22. Szczególny niepokój u Józefa Stalina budziło poło enie Leningradu tu nad granicą z Finlandią. w obliczu wyjątkowo niekorzystnej sytuacji politycznej. The homosexual lifestan. Dlatego te Finowie skazani byli jedynie na własne siły w walce z czerwoną zarazą. co zamknęło drogę na ewentualny transport przez jej terytorium pomocy dla walczących Finów. podejmowali się drobnych ustępstw. Jednak wybuch wojny. L. April 17. Traktaty zawarte z III Rzeszą pozostawiły ZSRR wolną rękę w krajach bałtyckich z Finlandią włącznie.. Była to dobra gra polityczna. Związek Radziecki chciał zagarnąć dla siebie wa ne gospodarczo i strategicznie terytoria. które nadal nie satysfakcjonowały ZSRR. Panująca do tej pory sytuacja nie pozwalała ZSRR na zdecydowane działania. ponownie zaostrzyły apetyty ZSRR. Washington Blade 1/1/93. Wydelegowała jednak przedstawiciela do Moskwy. Sowieci ądali. Szwecja odmówiła nawet statusu neutralności w tym konflikcie. Cameron P. p. Sowieci liczyli równie na pomoc Adolfa Hitlera w polityce roszczeniowej wobec Finlandii. Mimo tego władze fińskie nie myślały ulegnąć adnemu ądaniu ze strony Związku Radzieckiego. który nie miał prawa do podpisywania adnego dokumentu. Sytuacja w przededniu wojny 5 października 1939 roku z Kremla do Helsinek wysłano ultimatum z ądaniem natychmiastowego przybycia do Moskwy fińskiego ministra spraw zagranicznych. Wiosną 1938 roku starano wymusić na rządzie fińskim oddanie ZSRR półwyspu Hanko oraz kilku małych. Ks. Z czasem jednak. Finlandia jednak nie dała się ugiąć sowieckiemu szanta owi. Finowie znajdowali się wtedy w cię kiej sytuacji politycznej. 1. aczkolwiek strategicznie wa nych wysp między Leningradem a brzegami Finlandii. & Wellum S. prakty- XXV . Playfair W. FBI relases stats on hate crimes. Nie mogli liczyć na poparcie adnego państwa skandynawskiego. 1993. oraz znaczne zdobycze uzyskane przez Stalina kosztem Rzeczpospolitej. Paper presented at Eastern Psychology Assn.

cznie rzecz biorąc. oraz lekkie czołgi typu Vickers. podczas „Wojny Fińskiej”. Dla Finów było to nie do przyjęcia. aneksji Finlandii. Wiązali z tym ciche nadzieje na utworzenie z nowo zajętego kraju podległej sobie republiki. Tak oto oprawca i rzeczywisty stręczyciel wojenny starał się zrobić z siebie ofiarę. Radziecka prasa często wspominała o „fińskim militaryzmie” rzekomo finansowanym przez Wielką Brytanię. Po zajęXXVI . Pomimo faktu. e dzięki potę nej przewadze militarnej i liczebnej szybko pokonają Finlandię. W obliczu takiej sytuacji rokowania fińsko-sowieckie zostały przerwane. Waleriana Frołowa. Iwana Chabarowa. przez jeszcze surowszą zimę. Ka da ich dywizja posiadała więcej sprzętu ni cała Armia Fińska. Ponadto sowieckie media nie stroniły od licznych artykułów o rzekomych „strajkach fińskich robotników”. burzących się przeciw wyzyskowi rodzimych „kapitalistów”. W prawdzie Finlandia zmuszona została do kapitulacji. ale zadała powa ne straty ZSRR mimo ich zdecydowanej przewagi. O takich nastrojach donosił Kremlowi fiński komunista Otto Kuusinen. Finowie posiadali tylko 150 tysięcy ołnierzy zgromadzonych w 9 dywizjach. sami ponieśli liczne klęski. Największą z nich była 7 Armia. Znacznie im to ułatwiało walkę z tak licznym rywalem. Sowieci dysponowali 26 dywizjami skupionymi w 4 armiach. Był on sekretarzem lokalnego Kominternu. na których agitowano do ukarania rzekomych „fińskich pod egaczy wojennych”. Celem tego wyimaginowanego spisku była „eliminacja ojczyzny światowego proletariatu”. Spełnienie tych warunków pozbawiłoby Finlandię wszystkich urządzeń obronnych. jaka panowała na terenie ich fińskich przeciwników. Wsiewołoda Jakowlewa. Liczebność i stan wojsk był zdecydowanie korzystniejszy dla Związku Radzieckiego. Dysponowali jedynie 100 samolotami. który domagał się wprost zbrojnej interwencji ZSRR przeciwko swojej ojczyźnie. o ironio. Finowie bowiem bez trudu przemierzali zamarznięte i zasypane terytoria swojego kraju. Propaganda sowiecka przedstawiała Finlandię jako państwo niebezpieczne. 9. oraz maleńką marynarką. Wojna rozpoczęła się od zajęcia kilku mniejszych miejscowości oraz silnego bombardowania Helsinek. Pomimo mia d ącej przewagi. i Rosjanie często pokonywali swych wrogów na własnym terytorium dzięki mroźnej zimie. Rozpoczęła się więc rozkręcona przez władze ZSRR polityczna i medialna nagonka anty-fińska. Efektem tej propagandy była organizacja licznych wieców w ZSRR. które dą y do agresji na Kraj Rad. Sowieci natomiast wysłali przeciw Finlandii cztery Czerwone Armie: 7. Jedynymi ich egzemplarzami były lekkie czołgi Renault FT-17. Wojna radziecko-fińska była ju tylko kwestią czasu… Początek wojny Sowieci liczyli. Związek Radziecki nie był kompletnie przygotowany na ostrą zimę jaka panuje w Finlandii. Prawie nie posiadali czołgów. 30 listopada 1939 roku rozpoczęła się agresja ZSRR przeciwko Finlandii. W efekcie Moskwa 29 listopada 1939 roku zerwała stosunki dyplomatyczne z Finlandią. Michaiła Duchanowa i 14. nieliczną i lekką artylerią. 8.

Mimo panującej beznadziei kolejna ofensywa Wojsk Radzieckich skończyła się XXVII . zaś 14 Armia uderzyła z kierunku Murmańska na północ. na których pokonujący je czołg wystawiał się do fińskiej artylerii od strony cienkiego pancerza podwozia. Stąd często Finowie podkopywali niewielkie wzniesienia. Mocno nadszarpnięty presti Armii Sowieckiej nie pozwolił Stalinowi na wycofanie się z wojennej burzy. Bohaterska i skuteczna obrona fińska wywołała ogromne wra enie na świecie. Owy marionetkowy „rząd” szybko zrzekł się na rzecz ZSRR spornych terytoriów. Szukali więc mo liwej drogi do nawiązania ponownych rokowań z Moskwą. Z braku mę czyzn do zadań wojskowych formowano tak e ochotnicze oddziały kobiece. adnej pomocy Finowie się niedoczekali. Broń przeciwpancerna. co stworzenie na Półwyspie Skandynawskim przyczółka. Wiedzieli równie . Ponadto celem ekspedycji nie była tyle pomoc Finom w walce z ZSRR. ale starali się obiektywnie oceniać własne szanse i mo liwości. ale organizowano ją w zbyt powolnym tempie. Była ona miejscem niezwykle heroicznego oporu przeciw sowieckiej agresji. Finowie bez złudzeń co do intencji radzieckich bezzwłocznie przystąpili do heroicznej obrony Ojczyzny. Finowie zmuszeni przez to zostali do wycofania się na ostatnią linię obrony w Przesmyku Karelskim pomiędzy miastem Viipuri a jeziorem Ładoga. gdzie zostawał on przebijany. Co prawda Francja planowała wysłać drobną ekspedycję z pomocą dla Finlandii. przy niewielkim fińskim nakładzie. Nie mogła zatem przebić grubych pancerzy potę nych sowieckich cię kich czołgów typu KV-1 i KV-2. przez co nie doszła do skutku. w skład której mieli wchodzić tak e Polacy z Brygady Podhalańskiej. Przebieg wojny Radziecka 7 Armia zaatakowała 5 dywizji fińskich na Przesmyku Karelskim. Armia fińska była ju kompletnie zdziesiątkowana. blokującego Niemcom dostęp do szwedzkich rud. Fińscy Dowódcy byli realistami. któremu Moskwa od razu udzieliła poparcia. „fiński rząd”. Za brutalny akt agresji przeciw Finlandii. Jednak mimo tego. Głównym ośrodkiem fińskiej obrony była Linia Mannerheima znajdująca się na całym paśmie w głąb przesmyku Karelskiego. Dlatego te 1 lutego 1940 roku podjęto na Kremlu decyzję o kolejnej wielkiej ofensywie.ciu przez Czerwoną Armię kilku fińskich miejscowości. pod wodzą wspomnianego Otto Kuusinena. e zimą 1940 roku kolejna wielka ofensywa sowiecka mo e doprowadzić do ostatecznego pokonania Fińskiej Armii. w jednej z nich powstał szybko nowy. Nie oczekiwali więc (w przeciwieństwie do polskich decydentów) na wątpliwą pomoc ze strony zachodu. W ten sposób sowieci ponieśli na tej linii ogromne straty materialne. ZSRR został wykluczony z Ligi Narodów. jaką posiadali Finowie była niezwykle lekka. W kierunku jeziora Ładoga ruszyła z kolei 8 Armia. Komendanturę nad ta linią obejmował Głównodowodzący Wojsk Fińskich marszałek Karol Gustaw Emil von Mannerheim. Zatrzymano tam mimo małych sił kilka du ych radzieckich ofensyw. 9 Armia zaś ruszyła znad radzieckiej Karelii wzdłu zatoki Botnickiej.

27-28 grudnia 1939 Finowie rozbijają 163 dywizję sowiecką. co i tak nie bardzo pomogło sowietom. Podpisany „pokój moskiewski” oznaczał dla Finlandii utratę 10% jej terytorium. Rozpoczyna to serię fińskich sukcesów nad 8 i 9 Armią. e Szwecja ponownie odmówiła zgody na tranzyt z zagranicy wsparcia dla Finów. 9 grudnia 1939 Finowie powstrzymują natarcie pod Suomussalmi. Niepokonana armia musiała opuścić swoje pozycje. 5 grudnia 1939 Sowiecki zmasowany atak na Linię Mannerheima. Ofensywa zostaje zatrzymana. Straty Armii Czerwonej mogą być jednak znacznie zani one z braku obiektywnej relacji niepodległej sowieckiej propagandzie. 23 grudnia 1939 Natarcie fińskie w Przesmyku Karelskim zostaje zatrzymane przez sowietów. Nie dociera pomoc 44 dywizji sowieckiej. Finowie wymusili wprowadzanie na pole walki nowych radzieckich technologii (nowa wersja czołgu KV). Kalendarium działań wojennych na froncie fińsko-radzieckim. Sowieci w ogólnym toku wojny zmobilizowali 1500 czołgów i 3000 samolotów. 8 marca 1940 roku udała się do Moskwy delegacja fińska na czele z premierem Risto Ryti. Jednak Finlandia nie była w stanie przetrzymać następnej fali ofensyw sowieckich. 8 grudnia 1939 Finowie powstrzymują natarcie pod Kuhmo. Finlandia straciła 25 tysięcy ołnierzy z ponad 250 tysięcy zawiązanych bezpośrednią walką. 30 listopada 1939 Agresja ZSRR przeciw Finlandii. 25-27 grudnia 1939 Ponowne nieudane sowieckie natarcie na Linię Mannerheima. 45 tysięcy zostało rannych. 122 dywizja zostaje odcięta od Armii Czerwonej w pobli u Morza Białego. Penetrujące odcinek fiński czołgi zostają zniszczone. Rokowania były konieczne tym bardziej.kompromitacją. Traktat ten pozbawiał tak e Finlandię wielu systemów obronnych i umocnień. XXVIII . Finowie przez zaskoczenie zdobywają sowieckie czołgi i odcinają drogę piechocie. 15 grudnia 1939 Szturm sowiecki na północno-wschodnią część Linii Mannerheima zostaje zatrzymany. które mimo wielu sowieckich ataków dalej pozostało niezdobyte. Związek Radziecki natomiast z 1 miliona 200 tysięcy ołnierzy stracił 48 tysięcy oraz miał 158 tysięcy rannych. 11 marca 1940 roku podpisano zawieszenie broni. wraz z miastem Viipuri. Koniec wojny Osłabiona wojną Finlandia zdecydowała się przyjąć jako podstawę do rokowań twarde i wygórowane ądania ZSRR. 17-22 grudnia 1939 Rosjanie nacierają znad Summy. Z fińskiego punktu widzenia konieczne stało się doprowadzenie do kompromisu z Moskwą.

która zostaje zatrzymana. 15 luty 1940 Uderzenie sowieckie zmusza Finów do wycofania się z Linii Mannerheima na drugą linię obronną. Finowie są wyczerpani i brakuje im amunicji.2 stycznia 1940 zostaje odcięta od Armii Czerwonej. 14 luty 1940 Rząd brytyjski zgłasza niedobór ochotników do walki w Finlandii. 11 luty 1940 Przebicie rosyjskie na Linii Mannerheima w okolicach Sumy. Odcinek fiński w tej części zostaje ostrzelany i bombardowany. Wojska fińskie bronią się resztkami sił. 28 stycznia 1940 9 dywizja fińska pokonuje 54 dywizję Armii Czerwonej pod Kuhmo. 26 luty 1940 Wycofanie się Finów na ostatnie linie obrony.bloog. W tym czasie Finowie nadszarpują 18 i 168 dywizję sowiecką. Rusza z odsieczą 23 dywizja radziecka (w skład której wchodzą jednostki narciarzy). W rejonie Vuosalmi nacierają na Finów siły z sowieckiej 13 Armii. Rosjanie umacniają artylerię i jednostki pancerne. Rusza tam 7 i (nowo zmobilizowana) 13 Armia. 2 marca 1940 Rosjanie nacierają na pozycje obrony fińskiej.pl XXIX . Finowie otrzymują informację o braku pomocy z zachodu. Finowie ewakuują Koivisto po wysadzeniu baterii. 22 luty 1940 Sowieci z wolna zajmują wyspy w Zatoce Fińskiej. 3 dywizja fińska przejmuje cię ar wojny. 7 stycznia 1940 Dowództwo nad siłami sowieckimi na Przesmyku Karelskim obejmuje generał Siemion Timoszenko. 1-8 luty 1940 Rosjanie nacierają znad rejonu Summy. Finowie w tym czasie wzmacniają Linię Mannerheima. 15 stycznia 1940 Bombardowanie pozycji fińskich w odcinku Summy. Posyłają 4 dywizje czołgów przeciw Finom.piotrmarek. 18 luty 1940 Przełamanie linii obrony fińskiej. zaś 6 stycznia 1940 rozbita na małe grupki. zaś w dniach 10-13 lutego 1940 rozbita. Piotr Marek Blog autora: www. Zostaje wprowadzona przez sowietów nowsza wersja cię kiego czołgu typu KV. 12 luty 1940 Kontruderzenie 5 dywizji fińskiej wypiera wojska sowieckie znad Summy. 11 marca 1940 Zawieszenie broni.

wordpress.Konserwatyzm.lublin.salon24.pl Organizacja Monarchistów Polskich – www.sanctus.glt. Artur Grottger Pojednanie XXX .pl Trzeźwym Okiem – www.tradycjonalizm.pl KZM Oddział Lubelski – www.KZM.fasheiscool.org.pl www.Zapraszamy do odwiedzenia interesujących stron w internecie: Portal Prawicowy – www.pl Ponadto zapraszamy na: www.pl www.net www.pl www.pl Klub Zachowawczo-Monarchistyczny – www.tnb.OMP.KZMlublin.com Rys.nacjonalista.radicalinfo.KarolJasinski.