You are on page 1of 30

MONARCHISTA

PISMO PRZEŁOMOWE
Nr 2 A.D. 2009

Ad Maiorem Dei Gloriam (pol. Na większą chwałę Bo ą)

I

Spis treści :
Karol Jasiński Papierek lakmusowy prawicowości........................III Krzysztof Sobczuk Inkulturacja a relatywizm kulturowy...............VI Michał Krupa Protestantyzacja katolicyzmu w interpretacji x. prof. Poradowskiego........................................................................XIII Dr Paul Cameron Przemoc i homoseksualizm..........................XVIII Piotr Marek Wojna zimowa w Finlandii (1939-1940).................XXV

Redakcja w składzie: Sobczuk Krzysztof, Kowalik Emil (z-ca red. naczelnego), Kaźmierska (sekretarz redakcji), Jasiński Karol (Redaktor Naczelny) Kontakt:
kzmlublin@gmail.com

ulieta

II

Papierek lakmusowy prawicowości
Polska odzyskawszy niepodległość, na gruzach trzech europejskich monarchii zniszczonych przez wrogie Tradycji siły, podą yła drogą republiki demokratycznej. Wyboru tego dokonał regent Józef Piłsudski, rewolucyjny socjalista. Osiem lat demokracji parlamentarnej, permanentnego chaosu, zmiany rządów, braku stabilizacji zakończyło się krwawym przewrotem wojskowym zbuntowanych oddziałów pod przywództwem Marszałka Piłsudskiego. Rewolucjonistów popierali aktywnie komuniści i socjaliści licząc na wcielenie w ycie postulatów marskistowsko-leninowskich. Nastająca władza zaprowadziła porządki autorytarne, co było ewidentną korzyścią zamachu. Problem tkwił jednak w tym, e za zmianą ustroju państwa nie poszły adne większe reformy i zmiana stylu rządzenia. Nastąpiła wymiana fasady, a treść rządzenia pozostawała praktycznie nienaruszona. Kult jednostki, jaki zafundowali społeczeństwu piłsudczycy, przesłonił troskę o dobro kraju. Okres władzy sanacyjnej mo na określić, najdelikatniej mówiąc, jako czas niewykorzystanej szansy. Nadzieja, jaką niosło obalenie demokracji (mimo krwi polskich ołnierzy i cywilów przelanej w bratobójczej walce) spełzła w obozach odosobnienia, do których oprócz komunistycznych zdrajców zsyłano tak e najlepszych synów ojczyzny z obozu narodowego. Konsekwencją i ostatecznym końcem ekipy Marszałka (ju po jego śmierci) była klęska militarna w Kampanii Wrześniowej wynikająca z błędnego wyboru sojuszników, fatalnego rozeznania geopolitycznego grupy rządzącej oraz niewystarczającego wyposa enia polskiej armii w trakcie wojny. Dzisiaj w Polsce za swego patrona i wzorzec Józefa Piłsudskiego obiera sobie liczne grono organizacji. Wśród nich są tak e (obok lewicowych) partie i stowarzyszenia prawicowe lub te za takie uchodzące w powszechnej opinii społecznej. Dzisiejsza „prawica” parlamentarna czci Marszałka Piłsudskiego jednocześnie będąc ultrademokratyczną w poglądach ustrojowych. Z drugiej strony wyjawia się natomiast, kreująca się na radykalną prawicę, organizacja o profilu narodowym, która oddaje hołd Komendantowi. Jest to tym dziwniejsze, e grupa ta mniej lub bardziej odwołuje się do tradycji przedwojennych narodowców, tak znienawidzonych przez Piłsudskiego. Podając się za spadkobierców idei i działania legendarnego pokolenia ’34 przedstawiciele tego ruchu są bardzo dalecy od kultywowania pamięci o nich, a poprzez gloryfikowanie ich oprawcy plują im w twarz. Sam Piłsudski gdyby ył, tymi pierwszymi, sejmowymi błaznami słusznie by gardził, a drugich kazał zesłać do jakiejś nowej Berezy Kartuskiej. W ekipie sanacyjnej i wśród jej zwolenników dość popularna była opinia, e „większym zagro eniem dla Polski jest endecja ani eli ydzi”. Bezpośrednim spadkobiercą takiego stylu myślenia jest z pewnością obecny prezydent RP, który w jednym z wywiadów powiedział: Ja mam głęboką niechęć do endecji. Nie wynika ona z

III

jako kryterium prawicowości w Polsce na początku XXI wieku. Potrafią czcić autorytarystę wbrew swym demoliberalnym zapatrywaniom. realizującego filosemicką politykę amerykańską. uwa a religię katolicką za jądro polskiej to samości i ostoję narodu. tote nie odmawiamy ateistom czy agnostykom udziału w ideowej walce po naszej stronie. Historia Kontrrewolucji zna niejeden przypadek. Polski ruch prawicowy musi być jak najściślej związany z religią katolicką. który religię traktował instrumentalnie zmieniając dwukrotnie wyznanie. ale niejednolita poglądowo Falanga spotyka się w kulcie Marszałka z demokratycznym i populistycznym PiSem. W niniejszym tekście zajmiemy się newralgicznym stosunkiem do religii katolickiej. na których się wzorują unosząc ręce w rzymskim pozdrowieniu ku chwale ich politycznego wroga. Ale postawienie na antysemityzm jako element konsolidacji narodowej było zasadniczym błędem. jest naturalnym spadkobiercą idei niepodległościowego socjalizmu na gruncie realnej demokracji III RP. co prawda. bywając wielokrotnie w Izraelu oraz corocznie uroczyście świętując Chanukę. dość niekonsekwentni w swych poglądach. e nie doceniam jej wielkich zasług w krzewieniu polskiej świadomości narodowej. na przykład wśród chłopów. Obowiązkiem takiego ugrupowania jest obrona katolicyzmu. e ka dy człowiek Prawicy szanuje i uto samia się z etyką katolicką. Pokraczny twór odgrywający rozpisaną rolę „prawicowego” obozu. Stosując za wskazówkę opinię Mikołaja Gomeza Davili. Warto choćby wspomnieć Mistrza Kontrrewolucji Karola Maurrasa. Nie znaczy to oczywiście. Przy uznaniu katolickich pryncypiów i celów mogą stać się równoprawnymi aktorami wojny przeciw burzycielom odwiecznego ładu. postanowiliśmy przedstawić zasady. e prawica nie znajduje się na prawo od lewicy tylko naprzeciwko niej. a wszelkie honory okazuje społeczności ydowskiej. aby mógł zostać odczytany jako rzeczywisty przedstawiciel Prawicy polskiej XXI stulecia. jakie musi spełniać obóz polityczny. Analizując ten konkretny kontekst wyraźnie dojrzeć będzie mo na ró nicę między ludźmi prawymi a dziećmi rewolucji. Swoim dziełem jednak zapisał piękną kartę jako defendor fidei. e wszyscy członkowie muszą koniecznie być praktykującymi katolikami. poglądów i opinii oraz ewidentnemu zagubieniu. Prawicowa. Podstawową kwestią jest to. Obie organizacje definiują się jako katolickie. prawd z niego wynikających. postaramy się wyło yć jak naszym zdaniem powinna wyglądać reakcyjna reprezentacja części polskiego społeczeństwa w yciu publicznym. W celu połapania się w tym rozgardiaszu postaw. Zwolennicy Piłsudskiego są. co tak e nie koliduje im w uwielbieniu Komendanta. Nie ka demu jest dana łaska wiary. jak widać. Z naszych szeregów wykluczamy jednak e wszelkiej maści antyklerykaIV . albo bezcześcić pamięć tych. Polski prezydent krytykuje przedwojenny obóz konserwatywno-narodowy. gdy ateista czy agnostyk bronił katolickich prawd i elementarnego porządku. któremu cią yła przez całe ycie niemoc w odnalezieniu Boga. jego kluczowego miejsca w yciu publicznym.tego. Taki stan byłby idealny. ale mało realny.

jak wiadomo poza katolicyzmem kryteria te spełnia judaizm. gotowych oddać ycie za Christianitas. Jako religia o siedem wieków młodsza od chrześcijaństwa wykazuje większą aktywność w działaniu i gorliwość wśród swoich wyznawców. Antyklerykałowie to najbardziej zawzięci przeciwnicy Tradycji. Wrogi pogląd na katolicyzm i papiestwo dyskwalifikuje danego osobnika z Prawicy. poganami oraz zajadłymi ateistami. Po ozdrowieńczym zejściu ze sceny kosmopolitycznych i antyV . Imperium Boga. tym posiada większe szanse na działalność prawicową w Polsce i powrót na łono Kościoła. e ludźmi prawymi mogą być wszyscy poza antyklerykałami. Ortodoksyjni wyznawcy innych religii samoistnie wykluczają się z mo ności zaistnienia w realnym ruchu prawicowym. Judaizm w dzisiejszej formie jest religią wybitnie antykatolicką. jako współczesne wierzenia pogańskie oraz wszelkie systemy filozoficzno-religijne Dalekiego Wschodu. Nie mo e być miejsca w obozie prawicowym dla negacjonistów miejsca Świętego Kościoła Rzymskiego i jego kapłanów w świecie. stanie się dla muzułmanów łatwym kąskiem. który wydał na śmierć swojego proroka i tkwi w tej absurdalnej sytuacji ju 2000 lat. toczącymi prywatną wojnę z Panem Bogiem. Bluźniercza tendencja judaistów w ocenianiu chrześcijaństwa wyklucza nieodwołalnie jego przedstawicieli z działalności politycznej w katolickiej partii. Podsumowując ten aspekt naszych rozwa ań nale y stwierdzić. hierarchii i autorytetu wynikających z wiary i nauki katolickiej. Odrębną kwestią są schizmatycy i heretycy chcący być naszymi sojusznikami w nieustającej walce ze złem. e sama w pierwszej kolejności. ska onych pychą i nienawiścią sługusów rewolucji. atakującą wprost Chrystusa i Jego Matkę. Lewica w swojej głupocie nie potrafi jednak przewidzieć. Opisując postulowany stosunek członków obozu katolickiego wobec innych religii pominiemy religie politeistyczne. Główną sprawą w sytuacji innowierców jest jednak e sam stosunek do religii katolickiej. czym przypomina chrześcijan wieków średnich. Judaizm jest religią biblijnego narodu wybranego. Im ktoś mniej obnosi się ze swoją herezją. Tylko szacunek i uznanie znaczenia katolicyzmu w Polsce umo liwia uto samianie się z ideową prawicą. Mo liwość ich realnego działania w naszym obozie zale y od stopnia uto samienia się z ideami przez nas głoszonymi. Im wy szy stopień świadomości wagi katolicyzmu dla świata. Islam natomiast jest obecnie religią najbardziej dynamiczną i ekspansjonistyczną.łów. Przechodząc do religii monoteistycznych. jako mentalnie lewicowych. Warto pamiętać. tym większa szansa na pełnoprawne uczestnictwo w dobrej sprawie. który według nich nie istnieje. Te ostatnie omówiliśmy w poprzednim akapicie niniejszego tekstu. co wią e się automatycznie ze stopniowym wyrzeczeniem się błędów swojego wyznania. e egzotyczny sojusz islamu z lewactwem jest zbudowany na bazie wspólnej nienawiści do katolicyzmu. mimo deklarowanej dowolnej wiary. islam oraz schizmatyckie i heretyckie wyznania chrześcijańskie.

który obiecał swojemu Kościołowi. Musimy walczyć i wierzyć w zwycięstwo Chrystusa Króla! Karol Jasiński __________________________________________________________ Inkulturacja a relatywizm kulturowy Inkulturacja to proces aplikacji nauki Chrystusa w daną kulturę w sposób niesprzeczny. „tolerancję” i tym podobne nowo ytne wymysły ideologii nie będą trudnym przeciwnikiem dla islamskich fanatyków. Taka ocena wydaje się być zdroworozsądkowa. Jesteśmy te zbrojni w słowa Maryi.tradycyjnych ludzi współczesnych. e Jej „Niepokalane Serce zwycię y”. Pierwszymi z owych „prepojęć” są akomodacja i adaptacja. „ojciec” tego pojęcia. spośród niego muszą rekrutować się wojownicy Bo ej sprawy. polskie] 14(1993) VI . Monarchizm jest esencją prawicy i uwieńczeniem konserwatyzmu. Ludzie prawi to ci wierzący w Jedynego Boga i działający w Jego obronie poddani jednego Króla – Jezusa Chrystusa. Cytując Relację Końcowej Nadzwyczajnego Synodu Biskupów w 1985 jest to wewnętrzne przekształcenie autentycznych wartości kulturowych przez ich integrację w chrześcijaństwie i zakorzenienie chrześcijaństwa w innych kulturach1. Patrząc na zaanga owanie religijne i siłę wiary obiektywnie. Relacja końcowa (tekst polski „L’Osservatore Romano [wyd. przede wszystkim. e nie istnieje jeden konkretny twórca. czy1 Nadzwyczajne Zgromadzenie Synodu Biskupów (1985). Wyewoluowało ono z pojęć bliskoznacznych u ywanych ju nieco wcześniej w licznych rozprawach teologiczno – filozoficznych. Przerobieni przez „kulturę konsumpcji”. na placu boju zostaną naprzeciw siebie katolicy i mahometanie. lecz pozwalający harmonijnie funkcjonować obu przedmiotom tej fuzji. Choć oba wydają się być synonimami w misjologii często bariery językowe powodowały pewne nieścisłości co do ich stosowalności. jego dopełnieniem i ukoronowaniem i to. Rozgorzeje prawdziwa walka na śmierć i ycie o prawdę i wolność. Warto spostrzec. dziś katolicy są bez szans w starciu z d ihadem. e „nie opuści go po koniec czasów” oraz e „bramy piekelne go nie przemogą”. bierność. Nie uwzględnia jednak słów Naszego Pana Jezusa Chrystusa. Niejasność tą starały się wyjaśnić dokumenty Soboru Watykańskiego II. Określenie „adaptacja” odnosiły raczej do współczesnych warunków kulturowych interpretowały jako aggiornamento.

„przystosowanie”. ubrania. To co charakteryzuje akomodację to przede wszystkim to. dzięki któremu mogli oni często pier2 ks. aby Ewangelia była bardziej zrozumiała dla mieszkańców.li „otwarcie się”. przystosowania języka. ustanowienie święta wigilii św. Nie nale y tu wszak e mylić tego z liberalizacją nauki czy tradycji Kościoła w danej diecezji – był to raczej manifestacyjny krok Kościoła w stronę pogan. natomiast określenie „akomodacja” kładzie nacisk na lokalną kulturę. 8 VII .obie towarzyszą chrześcijaństwu w zasadzie od samego początku. W liturgii „adaptację” rozumiano jako zmiany wprowadzone oficjalnie w rytuałach. dr hab. De Nobili poznał sanskryt oraz dwa lokalne języki. W Chinach podobnie działał tak e inny jezuita Mateo Ricci. De Nobili chciał pozyskać trzon hinduizmu – braminów dla religii chrześcijańskiej. str. Nawrócenie głównych wrogów chrześcijaństwa pozwoliłoby na dalsze rozszerzanie się wpływów chrześcijaństwa w całych Indiach. zmian i zakazów. Z indyferentnym nastawieniem do zwyczajów nie mających bezpośredniego związku pogaństwem rozpoczął ewangelizację ludności. zaś „akomodację” stosowano w odniesieniu do ducha i charakteru rodzimych kultur. Najczęściej była to dość spontaniczna reakcja wynikająca z aktualnych potrzeb misyjnych. Akomodacja wespół z adaptacją w sposób przemyślany i niejako kompleksowy została jednak wprowadzona dopiero w okresie działania Najwy szej Świętej Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji oraz działalności jezuity Roberto de Nobilego na terenie dzisiejszych Indii. Przykładem akomodacji mo e być działalność Cyryla i Metodego (wyłączając oczywiście ryt słowiański). symboli potrzebnych do tego. Jana czy często celowe porównywanie i „przepisanie” cech celtyckiej bogini Brigid irlandzkiej świętej Brygidzie z Kildare. Swego rodzaju akomodację stosowali ju apostołowie i ich uczniowie wędrując w najdalsze zakątki ówczesnego świata tak bardzo przecie ró norodne. 2 Je eli chodzi o praktykę cię ko w sensie historycznym mówić o adaptacji i akomodacji rozłącznie . Z punktu widzenia misjologicznego wydaje się. i określenie „adaptacja” skupia się raczej na misjonarzu i na przepowiadaniu: przystosowaniu stroju. W ciągu swojego ycia Nobili wraz z innymi misjonarzami z Madury nawrócił 40 000 osób. e nie ma ona pewnej ujętej w twarde ramy formy w postaci arkusza papieru z wyszczególnieniem pozwoleń. aby misjonarz był akceptowany przez lokalnych ludzi. ceremonii) w yciu chrześcijan. przywdział strój pokutującego mnicha hinduskiego (za zgodą lokalnego biskupa). Jarosław Ró ański. podczas gdy „akomodację” odnoszono do czasowo wprowadzanych przez celebransa zmian ze względu na kulturową odrębność zgromadzenia wiernych. Choć ze swoich metod musiał się niejednokrotnie tłumaczyć swoim przeło onym Grzegorz XV osobiście przyzwolił mu na taki rodzaj działalności. umacnia potrzebę robienia miejsca dla elementów lokalnej kultury (rytuałów. „odnowę”. Inkulturacja misyjna (wykład monograficzny).

bądź te jest tylko cząstką innej kultury z którą ścierać ma się kultura „docelowa” dla Słowa Bo ego. enkulturacji) powstawał w kręgu północnoamerykańskich antropologów. Pojęcie to tak jak i pojęcia mu pokrewne (kontekstualizacji. Cechują ją tak e dość powolne postępy (często trwające kilka pokoleń) i wymagany stały dopływ nakładów finansowych i rzeczowych. w którym jest prowadzona. w których działają. w których prowadzone są misje jest praktycznie niemo liwe. z której szczególnie w XX wieku zaczęto korzystać w kręgach misyjnych. J. Redfielda. Jedyną drogą byłoby bardzo wielkim nakładem ludzkim i finansowym zmienić środowisko. a jedynie teologiczne. które charakteryzują zarazem sukcesywne zmiany w typach i zachowaniach się jednej i innych grup. Za domniemanego głównego autora tego terminu w tym znaczeniu uwa any jest Joseph Masson. e potrzebne jest tu zało enie – e chrześcijaństwo. Musi dodatkowo być prowadzona w miarę stabilnych warunkach społeczno – politycznych co większości krajów. I tutaj oczywiście scenariusz zakładałby dominację jednej kultury nad drugą. Tutaj misjonarze mają wielkie pole do popisu jako prowadzący liczne szkoły. nie precyzując jednak jego znaczenia. a tak e często wspierający materialnie gminy. transkulturacji. Łatwo dostrzec. Nieco inaczej ma się sprawa z enkulturacją. Wa nym „prepojęciem” jest tak e akulturacja. Lintona i M. R. zabawy. Herkovitsa jest to zespół fenomenów wynikających z bezpośredniego kontaktu ludzi przynale ących do ró nych kultur. a konkretnie katolicyzm sam w sobie jest kulturą. organizujący zajęcia. dzięki którym mogą być zakupione pomoce dydaktyczne. Praca enkulturacyjna jest jednak często pracą wbrew środowisku. Niemo liwe jest bowiem mówić o „etapach” Objawienia w metodologii misji. Ró ańskiego sam termin w sensie misjologicznym został publicznie u yty w 1959 roku podczas Tygodnia Misjologicznego na Uniwersytecie w Lowanium w Belgii. które ją przyjmują. VIII . W niektórych pracach misjologicznych i teologicznych zastosowano pewną paralelę wcielenia Syna Bo ego w naturę człowieka do nauczania religii w środowiskach i kulturach. Praca grupy misjonarzy w najdalszych zakątkach świata pośród pogan nie mo e nosić znamion tak silnego oddziaływania by mówić w pełni o trwałej akulturacji. czyli uczeniem się do ycia w kulturze i przez to zakorzenianie się w niej.wszy raz zetknąć się z chrześcijaństwem (bariery społeczne oraz stanowe często taką mo liwość odbierały). W misjologii „ścieranie się kultur” raczej nie mo e zaistnieć. Według definicji sporządzonej przez R. I teraz czym właściwie w takim razie jest inkulturacja? Po raz kolejny powołując się na ks. Termin ten zaczerpnięty jest z antropologii kultury. Kolejnym „prepojęciem” jest inkarnacja. Natomiast aplikacja elementu kultury do drugiej odbywa się jedynie w warunkach współ ycia obydwu kultur. To pojęcie podkreśla transcendentną i nadprzyrodzoną rolę przyjmowania nauki Chrystusa i nie ma ono stricte odniesienia metodycznego. w którym funkcjonuje kultura docelowa – a to wydaje się niestety mrzonką w dzisiejszych czasach.

Zwolennicy inkulturacji podkreślają bowiem odrębność diecezjalną ka dej wspólnoty eklezjalnej w tworzeniu Jednego Kościoła co ma być odzwierciedlone w metodach oddawania czci Bogu oraz obchodom świąt. Inkulturacja jako metoda zakłada całkowity relatywizm kulturowy – pełna równość kultur lokalnych w stosunku do religii i zrównanie ich ma pokazać. które według wyznawców przynosili biali na swoich samolotach jako pośrednicy bogów. przełoony generalny jezuitów wprowadził ten termin do obrad synodu biskupów. Tamtejsi misjonarze ze względu na prymitywizm mieszkańców tych wysp idee uto samiali z materialnymi wytworami co miało na celu redefinicje symboli owej kultury. Najlepszym przykładem niepełnej chrystianizacji w sprawach prawd wiary (a tak e i eksperymentów misjonarskich) jest tzw. Jest to determinowane rzekomym „powrotem do korzeni” Kościoła. Często chęć „chrzczenia” zwyczajów z oczywistych względów nie mo e się powieść. 10 IX . dopóki duszpasterz oddelegowany w dane miejsce sprawował pieczę nad wspólnotą wszystko zdawało się funkcjonować poprawnie. str. Jarosław Ró ański. Te wszystkie kroki były z powodzeniem stosowane jeszcze przed Vaticanum II i rozpowszechnieniem (między innymi te dzięki encyklice Jana Pawła II Redeptoris Misio) idei aggionarmento w misjach ewangelizacyjnych. do diecezjalnych wspólnot civitas. Orędzie do Ludu Bo ego był pierwszym oficjalnym dokumentem stosującym to wyra enie. e w społecznościach o mniej rozwiniętej kulturze czy wręcz o kulturze trybalistycznej to religia jest główną konstrukcją ycia społecznego. Nie starali nauczyć się na początku tubylców czym mo e być idea. Pedro Aruppe. Inkulturacja misyjna (wykład monograficzny). W praktyce. Takie posunięcia najczęściej stosowane są w stosunkowo nowych miejscach ewangelizacji lub tam gdzie lokalna społeczność z oporem przyjmuje nową wiarę. W 1977 r. e ka da kultura jest tak samo dobrym polem dla wzrostu religii o ile jest ona odpowiednio „zaszczepiona”. Pomija się jednak często.który trzy lata po tej konferencji u ył sformułowania „catholicisme inculturé”3 następnie wykorzystywanego przez jezuitów. Inkulturacja jest procesem o wiele szerszym mającym przekształcić to co rozumiemy jako tradycję i historię katolicyzmu oraz przekształcić w ją w całkowicie kompletny sposób dla społeczności odmiennej kulturowo. W zamyśle ma to pobudzać inicjatywy oddolne w Kościele oraz konstytuować prawdziwą aktywną wiarę. dr hab. Choć jeszcze za wcześnie mówić o długotrwałych efektach inkulturacji mo na znaleźć przykłady działań. Gdy duszpasterz opuścił te ziemie niezrozumienie 3 ks. Dokument Synodu z 1977 r. Najczęstszym błędem popełnianym przez interpretatorów procesów inkulturacyjnych jest uto samienie jej z tłumaczeniem Biblii na języki społeczności lokalnych. które przypominały te mające inkulturować religię. kult cargo szerzący się na wielu wysepkach Oceanu Spokojnego. ywszemu uczestniczeniu Kościoła w yciu wiernych czy „elastyczności” księ y. Chęć wdro enia chrześcijaństwa w kulturę o zupełnie innej mentalności i sposobie postrzegania świata dodatkowo zaburzona przez liczne walki kolonialne pośród mocarstw spowodowała narodzenie się kultu dóbr.

Wiara katolicka zbudowała na nowo Amerykę Łacińską po dość apokaliptycznej kolonizacji. nie mo na nazwać inkulturowanym. Niejako w opozycji do wielowiekowej tradycji katolicyzmu na tym kontynencie i jego silnego kulturowego zakorzenienia. Kościół lokalny dzięki niej miał przez to być o wiele bardziej responsywny w stosunku do wspólnoty wiernych i zaspokajać nie tylko ich potrzeby duchowe ale tak e i materialne. która nie tylko zniszczyła niemal całe historyczne dziedzictwo okresu prekolumbijskiego ale i spowodowała (jak podają niektóre szacunki) śmierć nawet 90% autochtonów z powodu niewolnictwa. Chocia ostatecznie działania akomodacyjne w Indiach zostały potępione przez Stolicę Apostolską nie wynikały one ze złej metody. którą zastosował de Nobili.istoty chrześcijaństwa spowodowało przekształcenie od ywających kultów tradycyjnych zmieszanych z chrześcijaństwem i podziwem dla techniki białych w nową formę – kult „manny z nieba”. ale tego. rytu malabarskiego. które dowiodły skuteczności metod Nobilego. które miało wyjaśnić czy neofici prawidłowo rozumieją wiarę chrześcijańską i czy nie są stosowane zakazane praktyki. Niestety jednak brak odpowiedniej kontynuacji wysiłków Jezuity (poza nielicznymi wyjątkami) wpływ nestorianizmu oraz wewnętrzne konflikty na łonie diecezji spowodowały ostateczne potępienie tzw. i nikt inny nie potrafił z taką mocą i pasją kontynuować jego dzieła. Mimo klarownego potępiania teologii wyzwolenia przez Jana Pawła II pod koniec lat 70. W odpowiedzi na te oskar enia napisał Responsio w którym wyjaśnił istotę swojej działalności. Je eli chodzi natomiast o praktyki ściśle inkulturacyjne to najsłynniejsza „ideologią” stworzoną w XX wieku. e je eli będą modlić się tak samo jak biali dostąpią takich samych „zaszczytów”. który w zmienionej formie został przywrócony i zrównany z rytem łacińskim dopiero po Vaticanum II. odmiennego przecie od tradycji europejskiej. Mieszkańcy wierzyli. którzy nieśli im Ewangelię. Owe „zaszczyty” nie spełniły się i od połowy lat 50 następuje totalna dechrystianizacja wysepek Oceanu Spokojnego. Teologia wyzwolenia ze względu a swój niewątpliwy resentyment kapitalistyczny związała się w końcu z lewicowymi ideologiami (z marksizmem włącznie) przez co stała się hasłem przewodnim licznych bojówek oraz ruchów przemiany wewnątrz Kościoła. Misjonarze gdy zauwa yli jak masowo mieszkańcy wysepek przyjmują chrzty biorą udział w Mszach Św. Przeprowadzono szereg wywiadów. Kolejnym przykładem tym razem zaprzepaszczenia szansy na trwałą chrystianizację są działania wspomnianego ju wcześniej Roberto de Nobilego. która „miała odpowiadać na potrzeby społeczne” ludności jest Teologia wyzwolenia najbardziej popularna w Ameryce Łacińskiej. do dzisiaj w Ameryce Łacińskiej jest ona bardzo popularna. e sam przeszedł na hinduizm. Materializmu nieświadomie zakonserwowanego tak e przez tych. Mimo trudnych do zaprzeczenia dokonań zarzucano mu wiele włącznie z tym. choX . i spowiadają się wpadli w euforię nie dotykając istoty ich nawrócenia – a była nią pogoń za cargo. Mimo to z polecenia Grzegorza XV wszczęto dochodzenie.

My wierzymy. W czasie „Gloria” wierni tańczą. W zasadzie do dnia dzisiejszego wspólnymi mianownikami jednoczącymi kontynent są język (oprócz Brazylii) i religia. bądź te w jakiś inny sposób wyra a wielką radość.” (…) XI . Nawet konstrukcja tzw. Przebieg niektórych partii Mszy Św. „czarna teologia” i jej efekt jakim jest ryt zairski. Zakończeniem pierwszej części Mszy Świętej Zairskiej jest tzw. rzeki i jeziora oraz wszystkie stworzenia. Tę część modlitwy eucharystycznej kończy się nieco zmienioną modlitwą „Sanctus”. wygląda mniej więcej tak: „Część pierwsza liturgii Eucharystii rozpoczyna się od wezwania świętych. kapłan pokazuje ją całemu zgromadzonemu ludowi Bo emu. Taniec ten wzorowany jest na tańcu wykonywanym w wioskach kongijskich. W środku tanecznego koła pozostaje ołtarz. wojen i indiańskiego alkoholizmu. która stanowi jednocześnie wprowadzenie do liturgii słowa. którzy potrafili yć w takich komunach uprzednio prowadząc ycie plemienne). modlitwa wstępna. które je zamieszkują. a wierni a trzykrotnie wyznają swoją wiarę. a zaraz po nich wzywani są przodkowie. gdy kapłan unosi do góry Ciało Chrystusa. Rządy Hiszpanów i Portugalczyków spowodowały dość szybką unifikację (choć nie pełną – istnieją odrębności. Zanim nastąpi czytanie Ewangelii.rób. Podczas proklamacji Ewangelii wierni przyjmują postawę siedzącą. Podczas konsekracji usłyszeć mo na uderzenia w bęben lub gong. Następnie wierni przynoszą chleb i wino. W chrystologicznej części Modlitwy Eucharystycznej kapłan w imieniu zgromadzonych poprzez Jezusa Chrystusa wysławia Boga Ojca. Nazwa potoczna Ameryka Łacińska nie jest przecie przypadkowa. Rozpoczyna ją przygotowanie darów ofiarnych i procesja z darami. padają wtedy słowa: „To jest Twoje Ciało. Najpierw składa się dary będące ofiarą dla potrzebujących. Ka dy z uczestników tańczy w miejscu gdzie stał. które funkcjonowały z powodzeniem przez dziesiątki lat nie jest przykładem inkulturacji. redukcji paragwajskich – jedynych komun wyznaniowych. Kapłan odbierając je klaszcze w dłonie. Po raz pierwszy. na którym sprawowana jest ofiara Mszy Świętej. a celebrans umieszcza je na ołtarzu. który dał ludowi rzekę Kongo oraz afrykańskie lasy. e Indianie przejęli kulturę krajów Półwyspu Iberyjskiego) na poziomie odnoszenia się Indian do rzeczywistości. Następnie głoszona jest homilia. Potem następuje intronizacja Ewangelii. W Liturgii Słowa czytania z Pisma Świętego czasem poprzedzone są błogosławieniem lektora przez celebransa. a raczej adaptacji i akulturacji. Modlitwę odmawia się ze wzniesionymi rękoma. Kolejnym dzieckiem prowadzenia teologicznej inkulturacji jest tzw. który stworzył cały świat. zaś kapłan sprawujący ofiarę Eucharystii oraz usługujący mu tańczą wokół ołtarza. którą wykorzystano w niezwykle twórczy sposób (ze względu na dość dominującą rolę białych oraz szczególnej mentalności Indian. Na końcu liturgii Słowa znalazł swe miejsce ryt pokutny (…) Trzecią część Mszy Świętej stanowi liturgia Eucharystii. które nie pozwalają stwierdzić.

Nie mo na mówić o jedności w ró norodności. nie tańce ekstazy. „Bóg jest Słońcem. ale na wzniesieniu całego człowieka do Boga. charakterystycznej dla Afryki. akomodacji de Nobilego czy nawet potępionego rytu słowiańskiego w przebiegu liturgii nie nastąpiły takie zmiany. Chęć poprawności politycznej.Podczas „Ojcze nasz” wszyscy wierni wraz z celebransem wznoszą swe ręce ku górze. Jest to o tyle wa ne. religijnej i postawy dialogu. który ma podło e znacznie głębsze. Głównym problemem inkulturacji we współczesnym Kościele jest nieumiejętność poradzenia sobie drogą nieagresywną z kulturami pogańskimi.4 Porównując to do wcześniej opisywanych redukcji paragwajskich. 49 XII . kiedy to nie istniały teksty pisane Mszy św. ale całego ciała ludzkiego. ja take „jestem ciałem”. Grzech zaś przedstawiony jest jako „pijawka”: wyjaławia. Zakończenie Mszy Świętej w rycie zairskim jest zbli one do zakończenia w rycie łacińskim. chaldejskiego to. Wa ne miejsce zajmuje w tej liturgii taniec. wysysa. bioder ma swoje konkretne znaczenie w tradycji afrykańskiej. W Afryce Czarnej modlitwa nie jest tylko wysiłkiem umysłu i ducha. w której to składniki owej ró norodności wzajemnie się wykluczają i to w zasadniczych punktach liturgii. nie duchowy wymiar spotkania z Bogiem podczas wspólnotowej modlitwy. i du y zakres pozostawiano na improwizacje celebransa. Liturgia ta nacechowana jest przez styl poetycki i rytm. u ycie bębna – cię ko bowiem w Kongu o prawdziwe organy) jednak ich stosowalność nie jest esencją tworzenia nowego rytu. e mowa ka dego z członków ciała: głowy. e ryt zairski został wypracowany niejako „na zamówienie”. W ten sposób jakby nawiązują do pierwszych wieków chrześcijaństwa. Poza tym to co odró nia wspomniany ryt chaldejski od rytu zairskiego to duchowa istota prze ywania Mszy Świętej. W imię równości porzuca się często najgłębszą treść 4 Ibidem str. a zarazem jest odra ający. piersi. Ró ni to ten rodzaj rytu od rytów np. Ten ryt podkreśla mocno. na którym nie mo na zatrzymać wzroku”. szczególnie taniec wokół ołtarza. ramion. W rycie tym bardzo istotne miejsce zajmuje mowa ludzkiego ciała: gesty i taniec. Podkreślają cielesny wymiar oddania czci „cielcowi”. Część praktyk jest logicznie uzasadniona (np. Akcentu nie kładzie się tam na ćwiczenie intelektualne czy medytacyjne. nóg. Wiele jest w niej obrazów i metafor. którą wielu zachodnich hierarchów stara się utrzymać prowadzi często do absurdów i odmierzania ilości wiary w Wierze. wznoszenie rąk nie mają wiele wspólnego z adnym punktem odniesienia w tradycji Kościoła. Jest to zupełne novum oderwane od tradycji eklezjalnej i tworzenie lokalnych wspólnot opartych jedynie o cześć – w pewnym sensie nie upersonifikowaną. ze modlitwa ma tak e wymiar cielesny. Ja nie „posiadam ciała”. Czasami ma charakter litanijny. Np. okrzyki. nie jest natomiast efektem „utraty łączności” ze Stolicą Apostolską. Teksty. które zawiera Mszał rzymski dla diecezji w Zairze noszą wyraźne piętno stylu oralnego. stóp. Ekstaza tańca. Redefiniują one znaczenie Mszy Świętej.

prof. dla jednych jest to zgorszeniem i przyczyną troski. Mo liwości całkowitego zaszczepiania wiary tam gdzie grunt nie jest odpowiednio przygotowany zawsze będzie kończyć się kontrowersjami. dr hab.. I ich syntezą jest kultura Kościoła Katolickiego – kultura rzymska. w których przeprowadzana jest inkulturacja są wspólnotami samodzielnymi mogącymi samemu radzić sobie z problemami regionalnymi na tle teologiczno – organizacyjnym. Poradowski rozpatruje w odniesieniu do innych istotnych dziedzin ycia Kościoła. e dzisiejsza religijność katolicka coraz więcej przejmuje elementów protestanckich i chocia fakt ten stwierdzają wszyscy. jakim jest protestantyzacja katolicyzmu. pośrednio te związane z problemem ekumenizmu i Ruchu Odnowy Charyzmatycznej.. (. które tak jak Ameryka Łacińska nasiąknięte są prawdziwym katolickim systemem wartości. Mariana Banaszaka „Historia Kościoła Katolickiego” Krzysztof Sobczuk Protestantyzacja katolicyzmu w interpretacji x. Poradowskiego Zjawisko.) obecnie reakcja katolików w tej sprawie jest podzielona.ukrytą w większości kultur europejskich. Nale y się zastanowić czy wspólnoty. podczas gdy dla XIII . To jej konstytucją w sposób najpełniejszy jest Chrystus. „Dla ka dego bezstronnego obserwatora ycia Kościoła katolickiego jest faktem niezaprzeczalnym. prof. Czy czasowy brak misjonarzy w takich wspólnotach nie mo e spowodować wypaczeń takich jakie zapoczątkowały kult cargo? Czy czystość wiary nie jest wa niejsza od szybkiej i powierzchownej ewangelizacji? Czy Kościół musi wobec świata wstydzić się swojego dorobku cywilizacyjnego i kulturowego? I w końcu czy maria dialogu między religiami i ideologii praw człowieka ma być hamulcem dla głębokiego i szczerego przekazywania nauczania Chrystusa? W pracy nieoceniona była ksią ka X. tylko niektórzy uwa ają go za objaw negatywny. To kultury europejskie przechowują historię myśli Kościoła.

liturgia wzorowana na liturgii protestanckiej... za: Milcarek. Porzucanie łaciny jest zrywaniem z myślą filozoficzno-teologiczna wyraoną w tym języku.”5 Poradowski wskazuje na dwa źródła coraz to większego wpływania myśli protestanckiej na Kościół.”9 Choć w tej samej wypowiedzi. Jeden z prekursorów tzw. za arsenał ortodoksji przeciw subtelnościom ducha sekciarskie5 6 Poradowski.cyt. Uznają ją oni za więź łącząca katolików na całym świecie. w imię Soboru sankcjonował porzucenie łaciny w liturgii: „ (. 199.. podnoszony szczególnie na Zachodzie postulat dopuszczenia do święceń kapłańskich równie kobiet. 36 i 54. wyra ony w tym języku..6 Przejawami tego negatywnego procesu są według niego przede wszystkim: degradacja języka łacińskiego. o dziwo. Kościół.) w ten sposób utracimy w wielkiej części to cudowne i niezrównane bogactwo artystyczne i duchowe. s. który właśnie. 7 Tam e. co najmniej kilka części stałych Mszy-zwłaszcza Wyznania wiary i Modlitwę Pańską”10. Kościół. to skutki jednak reformy liturgicznej poszły w całkowicie innym kierunku. 65.drugich jest okazją do zadowolenia. Pomimo jasnego stanowiska Soboru w tej sprawie8.. Miedzy Mszą. Cyt.. 68. która nierozerwalnie do czasu reformy liturgicznej była związana z tym e językiem. Tam e. kryzys architektury i sztuki sakralnej oraz otwarte propagowanie błędów przez niektóre Episkopaty. dz.. benedyktyn Dom Prosper Gueranger. s.”7 I choć łacina jest nadal oficjalnym językiem Kościoła. zwalcza się nie tylko sam język jako taki. 9 Cyt. za Poradowski. „demokratyzacja” Kościoła... z kulturą łacińską. wydaje się potwierdzać tezę Poradowskiego i porzucenie łaciny jest elementem protestantyzacji Kościoła gdy pisze: „Nienawiść do łaciny jest wrodzona wszystkim wrogom Rzymu. kwestia nacisków na zniesienie celibatu. według łatwych melodii. Porzucanie tego języka przez Kościół. z bogactwem liturgii łacińskiej i śpiewu gregoriańskiego. 8 Patrz: Konstytucja o Liturgii Sacrosanctum Concilium.. a nawet w wielu środowiskach brutalna walka z tym językiem jest tak e jednym z przejawów protestantyzacji katolicyzmu.. Poradowski zauwa a: „Jednym z istotnych elementów cywilizacji łacińskiej jest język łaciński. twierdził i „łacina nie zniknie zupełnie z naszego Kościoła” i wymagał aby „wierni potrafili śpiewać razem po łacinie. a mianowicie procesy wewnątrz samego Kościoła (związane z kryzysem teologii katolickiej) i wpływy zewnętrzne protestantyzmu. a niektórzy nawet drogę do ekumenizmu. a więc liturgia.. XIV . „ruchu liturgicznego”.. którym jest chorał gregoriański. została w pewien sposób „ogołocona” ze swego najbardziej charakterystycznego znamiona. s. gdy w ‘protestantyzacji’ katolicyzmu widzą postęp i unowocześnienie. s. Atakując łacinę. 256. lecz tak e i dorobek kulturalny niemal dwutysiącletni. 10 Tam e. najwaniejszy niejako „instrument” jego powszechności. paradoksem wydają się słowa mówiące o konieczności „wielkiej ofiary” z języka łacińskiego papiea Pawła VI wypowiedziane 26 listopada 1969 r.

. 483-490. jako część ataku na katolickie kapłaństwo. przewa nie niezrozumiałym dla ludu.. schizmatyckiego.. Niewątpliwie jest to tak e przejaw protesantyzacji katolicyzmu. w: Problemy współczesnego Kościoła. gdy to w obrębie tej metody ycia zbiorowego. Fałszywe pojęcie liturgii. s. s. celibat wycisnął swoje szczególne historyczne piętno.”13 Obronę celibatu.go. była często przedmiotem ataków od dwunastego wieku a do naszych czasów. Za: K. na to mogą się odwa yć tylko barbarzyńcy. e mistrzowskim posunięciem protestantyzmu jest wypowiedzenie wojny świętemu językowi.. czyni N.. Kościól. Stanisława Mojeki. która stanowi niezbędne ramy dla tej e instytucji. W próbach ograniczenia języka łacińskiego i zastąpienia go językiem narodowym tkwił mniej lub bardziej świadomy plan rozbicia katolickiej jedności. s.. byliby na prostej drodze do zwycięstwa. s...”14 Równie w kwestii ró nych dysput na ten temat wśród niektórych teologów i hierarchów Kościoła.za: Davies. (. Rusecki. e zniesienie celibatu w Kościele katolickim jest niezbędnym warunkiem tego zjednoczenia.) czyli zwolennicy szybkiego i bezwarunkowego zjednoczenia z protestantami uwa ają. 13 Poradowski.”15 Atak na celibat jest postrzegany przez Poradowskiego. St. Poradowski zarzuca im. którzy ośmielają sie deklarować język narodowy jako konieczny i jedyny dopuszczalny język liturgii. 12 11 XV . 68.. a więc znacznej części tradycji.”11 Równie ciekawe spostrze enia.) Kościół ekskomunikuje wszystkich. „Zapewne w przyszłości Kościół nie zdoła zachować instytucji celibatu duchowieństwa niezakonnego. s. 62. a zwłaszcza jej głęboko mistyczny aspekt ofiarny. The Holy Sacrifice of the Mass. e wysuwają argumenty za jego zniesieniem „typowo protestanckie”. Gdyby udało im się go kiedyś zniszczyć. stłumienia ducha katolickiego. Ataki te wywodziły się głównie z ducha heretyckiego. Lublin 1997. Gihr. z pychy narodowej wrogiej Kościołowi lub te z powierzchownego i sztucznego ducha oświecenia..”12 Tak więc „Całkowite porzucenie łaciny równałoby się porzuceniu chrześcijańskiej myśli wielu stuleci. „W wielu diecezjach z ka dym dniem coraz więcej czynności Cyt. Stehlin.. 112. tj. Louis 1908. N.. Liturgiczne. zniszczenia pokory i prostoty wiary.. całkowicie zapoznającego istotę i obiekt katolickiej liturgii. w: M. Szczególnie teolodzy zaanga owani w propagowanie ekumenizmu „(. W kontekście współczesnych problemów wewnątrz Kościoła dotyczących kwestii celibatu wa nym przyczynkiem jest tekst Ks. (. 69. s. istotne z punktu widzenia rozwa ań księdza Poradowskiego. 69-70. Jaki jest sens celibatu kapłańskiego?. bez jednoczesnej obrony cywilizacji łacińskiej. Gihr w swojej ksią ce „The Holy Sacrifice of the Mass”: „Bardzo stara praktyka celebrowania Mszy na Zachodzie nie w ywym języku danego narodu. s.. M. Liturgiczne. osłabienia więzów z Rzymem. 15 Tam e.) Musimy przyznać. red. po łacinie. Poradowski jednocześnie łączy z obroną cywilizacji łacińskiej. z płytkiego i jałowego racjonalizmu. 319-321. 14 Tam e. lecz w języku martwym. Davies.. stad te w imię ‘ekumenizmu’ ąda się zniesienia celibatu.

Bauma. widzimy u Pawła VI ekumeniczną intencję wyrzucenia wszystkiego lub przynajmniej skoPoradowski. ale równie konsultantami i uczestniczą w pełni w dyskusjach nad katolicką odnową liturgiczną. który na łamach prasy stwierdził odnośnie obserwatorów i : „Nie są oni poprostu obserwatorami.W. mają za podstawę teoretyczną protestanckie pojęcie Kościoła. To ‘periti’ decydowali później. Choć oficjalnie w trakcie Soboru jak i prac komisji. wspominał okoliczności wydania nowego Mszału: „Paweł VI robił wszystko.”18 Ta opinia wydaje sie być uzasadniona. e została ona. Liturgiczne... która opracowywała nowy porządek Mszy.. który w 1993 r. jawią sie tak e słowa wybitnego myśliciela katolickiego i bliskiego przyjaciela papie a Pawła VI Jeana Guitton’a. stał się później powodem licznych kontrowersji.właściwych kapłanom powierza się świeckim i bez adnego usprawiedliwienia brakiem kapłanów. 72. nie tylko teologiczne ale dzięki historycznym świadectwom ró nych osób. jako jednego z głównych głosicieli protestanckiej definicji Kościoła.. nie pozwalano obserwatorom włączać się do debaty. s... to jednak jak podaje Michael Davies: „Wieczorem (. horyzontalną. przynajmniej kanon i drugi i czwarty. s. s. co mógł.) Innymi słowy. (... którzy przygotowywali projekty obrzędów. 17 16 XVI . „Jeśli chodzi o nową liturgię mszalną to sami protestanci twierdzą. 20 Tamze.]. e w pracach komisji.”16 Te wszystkie prądy wręcz ideologiczne..aut. 18 Tam e. Tak e wielu katolików nawróconych z protestantyzmu z rozpaczą i bólem. i podczas tych spotkań z pewnością pozwalano im komentować. uczestniczyło 6 protestanckich obserwatorów. Nie tylko przysłuchują się. ale tak e i do kapłaństwa i do godności biskupiej. wprowadzanym w miejsce tradycyjnego pojęcia Kościoła hierarchicznego i pionowego. s.”20 Bardzo ciekawe w tym kontekście rozwa ań Poradowskiego nad wpływem protestantyzmu na Nową Mszę. aby oddalić katolicką Mszę od tradycji Soboru Trydenckiego na rzecz protestanckiej Wieczerzy Pańskiej. 19 Davies. 76. (. 71. Poradowski wymienia w tym miejscu Hansa Kunga. ale współpracują.” 19 Davies równie podaje ciekawe świadectwo Kardynała W. Sam fakt. czy któreś z ich sugestii warte były zgłoszenia podczas sesji plenarnych ‘Concilium’. katolickimi ekspertami teologicznymi Soboru-przyp. a więc nie tylko dopuszczenie ich do diakonatu. s. gdzie Kościół jest instytucją „ludową”.) Tak e usilna akcja na rzecz wyświęcania kobiet i to bez adnych ograniczeń. 77. krytykować i czynić sugestie..17 Protestantyzacja w szczególny sposób wpłynęła na rozwój i na kształt posoborowej liturgii. okazując w ten sposób jak małą wagę przypisuje się kapłaństwu.. czyli „Novus Ordo Missae”. którego prace i poglądy zostały potępione przez Stolicę Apostolską. jest objawem przejmowania przez katolików poglądów protestanckich.) miało zawsze miejsce spotkanie informacyjne obserwatorów z ‘periti’ [tj. Kościół. Tam e. dostosowany do wymagań luteranizmu. rozpoznaje w nowej liturgii mszalnej ceremonie protestanckie.. 70.

s. o Słowie Wcielonym i zastępuje się ją błahą i płytką ‘Jezusologią’. świadomie i celowo taką właśnie daje interpretację nowej liturgii mszalnej. Liturgiczne. 256. porzuca się ‘Chrystologię’. która w jaskrawy sposób odbiega od zało eń. Jako protestantyzację. gdy obrazy święte i rzeźby zostały z nich brutalnie i po barbarzyńsku usunięte.26 Choć zagadnienie protestantyzacji katolicyzmu stanowi małą cząstkę spostrze eń Poradowskiego co do sytuacji Kościoła po Soborze Watykańskim Dru21 22 Milcarek. świątynie katolickie zostały ogołocone. tak stwierdził: „Nic w odnowionym Mszale nie stanowi prawdziwego problemu dla ewangelickiego protestanta.”25 Według Poradowskiego. 25 Tam e. tego typu „ogołacanie” Chrystusa z Jego bóstwa i sprowadzanie Jego osoby do zwykłego człowieka. 24 Tam e.”24 Na gruncie katechizacji. Siegvalt.”21 Dr M. W ten sposób zastępuje się ‘Chrystologię’ ‘Jezusologią’. ‘Jezusanizm’. Soboru Watykańskiego Drugiego. 73. tak e towarzyszy mu obrazoburstwo. dz. 23 Poradowski. W ostatnim dwudziestoleciu. s. (. s.. 26 Tam e. Davies. 74. „Innym przejawem protestantyzacji katolicyzmu jest moda w teologii i w katechizacji na tzw. s. otwartych zwolenników protestantyzmu. poza Polską. Poradowski postrzega równie kryzys współczesnej architektury i sztuki sakralnej.”22 Abstrahując od zagadnienia na ile Nowa Msza stanowi pewne odbicie protestanckiej liturgii.. Poradowski pisze „Nadto wielu biskupów i księ y. XVII .rygowania wszystkiego. ze Mszy oraz zbli enie Mszy powtórzę to raz jeszcze . jaką jest Chrystologia. Sprawa ta jest wielkiej wagi..... 72.cyt. Davies podaje tutaj równie opinie innych protestanckich teologów. „Nic przeto dziwnego. Kościół. natomiast ‘Jezusologia’ zajmuje się tylko Jezusem z Nazaretu. gdy ‘Chrystologia’ zajmuje się Chrystusem Panem i jest związana z Mesjaszem-Zbawicielem i z Wcieleniem Słowa Bo ego.. e skoro obecnie stwierdzamy proces protestantyzacji katolicyzmu. co jest zbyt katolickie. przez co stały się podobne do pustych i zimnych zborów protestanckich.) Porzucając termin ‘Chrystus’.”23 Problemem jest więc kreowanie pewnej „posoborowej mitologii” lub „rzeczywistości”. s. przynajmniej tych liturgicznych. którzy wyra ają swoją aprobatę dla Nowej Mszy. czyli biografią człowieka z Nazaretu. jako naukę teologiczną o BoguCzłowieku.G.. lecz tylko ‘Jezus’. utorowało drogę dla teologii wyzwolenia i popadnięciem sporej części katolickiego duchowieństwa pod wpływy marksizmu. wbrew jasnym oświadczeniom Soboru. wykładowca teologii dogmatycznej na protestanckim wydziale Uniwersytetu w Strasburgu na łamach „Le Monde”. czyli tendencja nie u ywania wyra enia ‘Chrystus’ czy ‘Jezus Chrystus’.. 53. doszło do zamieszania w jednej z fundamentalnej dziedziń katolickiej teologii. 22 listopada 1969 r.tak silnie jak mo liwe do liturgii kalwińskiej.

którzy są w opozycji do norm społecznych: homoseksualiści. alkoholicy. ze stanu Indiana w USA uprowadziły dwunastoletnią dziewczynkę. e homoseksualiści nie są patologiczni. Oba morderstwa pasują do obiegowej opinii psychiatrycznej: skrajne okrucieństwo jest w sposób naturalny powiązane z innymi formami patologii społecznej. do czego zresztą sam Poradowski zachęca. Przywódcy organizacji homoseksualistów odpowiadają. Chłopak wyznał. e kociołek się rozleciał”. które broniłyby ich przed niehomoseksualnymi „pogromcami homoseksualistów”.gim. e potrzebują specjalnych praw. Kto ma rację? Czy brutalność wywodzi się z patologicznej subkultury homoseksualistów. XVIII . e tylko od około 2-3% dorosłych jest homoseksualnych bądź biseksualnych1. Dziewczynka została wepchnięta do baga nika samochodu. kochający ludzie. po to. e w większości są one odbiciem „ducha Soboru”. Michał Krupa Przemoc i homoseksualizm W 1992 roku dwie lesbijki (16 i 17 lat) z Jeffersonville. pamiętając. e pomógł kochankowi i współlokatorowi swojego ojca w zabójstwie. treść tego zagadnienia jednak ukazuje kolejne fazy kryzysu. a nie jego prawdziwych intencji i postanowień. by on i 31-letni mę czyzna „mogli yć razem”. Warto jednak raz jeszcze zwrócić uwagę. Z tej perspektywy ci. czy te inni kierują ją przeciw nim? Przeanalizujmy ró ne formy brutalności. Utrzymują. Ojciec „został 45-krotnie dźgnięty i tak okrutnie pobity metalowym kociołkiem. e są to delikatni. itp. są bardziej skłonni do u ywania przemocy. której doświadczają dowodzi. więc wylały na nią benzynę i podpaliły. prostytutki. który się wraz z Soborem rozpoczął. którą oskar yły o „kradzie kochanki”. Próbowała się jeszcze bronić. kilkakrotnie dźgnięta no em i pobita cię ką. na to w jakim stopniu przenikanie protestantyzmu do niektórych systemów teologicznych katolickich czy te praktyk duszpasterskich. W tym samym roku czternastolatek został skazany za pomoc w morderstwie swojego czterdziestoletniego ojca (morderstwo pierwszego stopnia). a przemoc. mo e znaleźć swoje pierwotne uzasadnienie właśnie w Soborze. Powy sze uwagi Poradowskiego wskazują. metalową rurką. zbuntowani ani zboczeni.

Działając sama. który został skazany w 1992 roku. które zabiły 6 pacjentów przebywających na rekonwalescencji w Grand Rapids. Ka dy z sześciu najgroźniejszych amerykańskich zabójców był homoseksualistą: • Donald Harvey przyznał się do 37 ofiar w Kentucky. Ka dy z chłopców był najpierw zwabiony do jego domu. Powiązanie między seryjnym morderstwem a homoseksualizmem wcale nie jest nowe. często mordował a 100 osób dziennie. Nie tylko zabił 17 młodych mę czyzn i chłopców. XIX . Ludwig Tiene.Morderstwo i mord masowy Mimo i całkowita liczba ofiar zamordowanych przez danego zabójcę jest często wątpliwa (np. Nazistowski oprawca w obozie w Auschwitz. e obecnie światowy rekord w liczbie popełnionych seryjnych morderstw nale y do rosyjskiego homoseksualisty Andreia Chikatilo. • Patryc Kearney to sprawca 32 zbrodni. • Corll-Henley-Brooks torturował i wykorzystał seksualnie 27 mę czyzn w Teksasie. • Juan Corona został skazany za zabicie 25 pracowników najemnych („uprawiał seks z ich nie ywymi ju ciałami”). e zabił 350 osób). mia d ył i zagryzał na śmierć chłopców i młodych mę czyzn podczas wykonywanych na nich gwałtów. dusił. 17 kobiet i 14 dziewcząt. grzebał ich na podjeździe do swojego domu. został zgwałcony. Patologia polegająca na zjadaniu swoich ofiar charakteryzowała równie Jeffreya Dahmera z Milwaukee. ale te gotował i jadł ich części ciała. Właśnie wtedy. morderstwa oraz jedzenie części ciał przynajmniej 21 chłopców. następnie zabity poprzez „rozprucie” bądź rozcięcie na pół i albo spalony. homoseksualista Henry Lucas przyznał. okazuje się. • Jon Wayne Gacy zgwałcił i zabił 33 chłopców z Chicago. albo zjedzony. kiedy biedny chłopak myślał: „To mój szczęśliwy dzień”. Gilles de Rais (Sinobrody) brutalnie zabił 800 chłopców. Dwóch mę czyzn „rywalizuje” o tytuł „najgorszego na świecie mordercy”. ciął swoje ofiary na małe kawałki po wcześniejszym spółkowaniu i zostawiał w workach na śmieci wzdłu dróg szybkiego ruchu w Los Angeles. wykąpany i nakarmiony. • Bruce Davis molestował i zabił 27 mę czyzn i chłopców w Illinois. Choć całkowita liczba jego zbrodni nie jest pewna. Lesbijka Aileen Wuornos w 1992 roku została uznana za „najgroźniejszą morderczynię” – zabiła przynajmniej 7 mę czyzn w średnim wieku. pobiła rekord dwóch pielęgniarek: Catherine Wood i Gwen Graham. Michigan. który w 1992 roku został skazany za gwałty.

Typowa sytuacja to: homoseksualista spotyka kogoś w barze lub parku i zaprasza go do swojego mieszkania. który pracował jako radca prawny w Ośrodku Poprawczym Stanu Waszyngton.) Dewiacje te grają znaczną rolę w wielu przestępstwach seksualnych i w wielu przypadkach morderstw”. W narodowym badaniu reprezentatywnej grupy homoseksualistów i heteroseksualistów 32% mę czyzn. Ju w latach czterdziestych XX wieku. przeprowadził wywiady z prawie wszystkimi nowo rejestrowanymi w ośrodku młodymi mordercami (poni ej 36 lat) w stanie Waszyngton w latach 1971-82 (w czasie powstawania ruchu na rzecz homoseksualistów). e zarówno morderstwo seryjne. związywanie i dyscyplina. Brutalne praktyki seksualne Znaczna mniejszość homoseksualistów (między 22%5 a 37%6. 3 Wgłębiając się w powiązanie między popełnianiem morderstw a homoseksualizmem. gdzie partner jest związany i łagodnie torturowany. gdzie partnerzy są torturowani lub ranieni podczas uprawniania seksu). Wydaje się. e homoseksualiści stanowią nie więcej ni 3% populacji. która zbadała całościowo wszystkie akta poszczególnych sprawców. badacze zanotowali 5 morderstw ewidentnie na tle seksualnym.. 7) bierze udział w bolesnym lub brutalnym seksie (np. Mimo tego. Jim Warren. którzy zabijali na tle seksualnym w Stanach Zjednoczonych od 1966 roku do 1983 roku ujawniło. Był prawdopodobnie „jedyną osobą. Zaczynając od zaledwie 2 czy 3 morderstw rocznie w 1972 roku a do dziesiątków w 1980 roku.” Warren przyznał4 e zaskoczyło go to.. jak i pojedyncze jest powiązane z homoseksualizmem. „w około 50% przypadków” był równie związek z homoseksualizmem. mordercy będący homoseksualistami pojawiają się częściej ni mo na by się tego spodziewać. e 350 (68%) ofiar zostało zamordowanych przez sprawców będących homoseksualistami oraz e 19 (44%) z 43 morderców było biseksualnych lub homoseksualnych2. 17% lesbijek oraz 4% koXX . i prawdopodobnie mniejszość seryjnych morderców jest homoseksualna oraz biorąc pod uwagę fakt. e popęd homoseksualny mo e być połączony z tendencjami sadystycznymi lub masochistycznymi. lub sadomasochizm. Z czasów przed powstaniem ruchu na rzecz „praw dla homoseksualistów” nie ma jednak na potwierdzenie tej tezy zbyt wielu dowodów. (. Z 444 zabójstw zgłoszonych w jednym sądzie w latach 1955-1973. psychiatra Dawid Adrahamsen8 zanotował: „Ogólnie wiadomo. Trzy na pięć dotyczyły stosunków homoseksualnych. którzy uwa ali się za homoseksualnych czy biseksualnych.Zbadanie spraw 518 masowych morderców. zwrócił uwagę na pojawiającą się prawidłowość: mimo i często motywem zbrodni podanym w raporcie było włamanie lub kradzie . oraz 5% mę czyzn heteroseksualnych. jak często w sprawach pojawiał się homoseksualizm. dwa heteroseksualnych. Przed nastaniem kolejnego dnia dochodzi do sprzeczki i gospodarz lub zaproszona osoba jest martwa.

. indywidualne i społeczne koszty celowego zara ania są wyjątkowo wysokie. co w ich mocy. gdzie za pieniądze mo na wziąć udział w sadomasochistycznym seksie. 7.” 11 • W programie dokumentalnym nadanym w 1980 roku w telewizji CBS pod tytułem „Władza homoseksualistów.” 9 Równie homoseksualne przewodniki po kraju i innych państwach rzeczowo wymieniają miejsca. e zwiększają ryzyko zara enia siebie lub innych chorobami przenoszonymi drogą płciową. e nikogo nie powinno interesować. e około 1% kobiet lub mę czyzn heteroseksualnych w porównaniu do 7% homoseksualistów i 3% lesbijek przyznało się do celowego zaka ania chorobą przenoszoną drogą płciową. homoseksualiści są znacznie bardziej nara eni na choroby przenoszone drogą płciową ni heteroseksualiści. polityka homoseksualistów” stwierdzono. 9 na ten temat ukazało.. Jakie przestępstwo? „Przybijanie napletka i moszny do deski” oraz „wylewanie gorącego wosku na cewkę moczową.) Przyjemność czerpana z wyrządzania bólu jest rzeczą złą”. e taka postawa zemsty albo niedbałość przyczyniła się do rozprzestrzenienia gruźlicy i syfilisu. podpowiadał swoim czytelnikom jak przyduszać i biczować partnera podczas uprawiania seksu. (. Podobnie homoseksualiści i lesbijki byli około czterokrotnie bardziej skłonni do udziału w związywaniu ni ludzie heteroseksualni. Ale są i tacy – mniejszość. dziennikarz z Denver („wró ka skórzanego seksu”). Na przykład. Jedyne porównawcze badanie5. Jednak e homoseksualiści mają tak wielu partnerów5. W rzeczy samej. • W 1993 roku londyńscy homoseksualiści przeznaczyli 100 000 funtów na apelację werdyktu. eby ich partnerzy cierpieli tak jak oni. Kiedy chodzi o AIDS. by nie zarazić innych. co dorośli ludzie robią w swoich sypialniach. choć znacząca – którzy chcą. e około 10% tragicznych śmierci wśród młodych mę czyzn w San Francisco było rezultatem „zapędzenia” się podczas uprawiania sadomasochistycznego seksu. Celowe zara anie innych podczas stosunku Aktywiści ruchu na rzecz „praw dla homoseksualistów” argumentują. e brało udział w praktykach sadomasochistycznych. Przypomniał on równie praktykę „wieszania na drzewie na hakach rzeźniczych za mięśnie piersiowe” i opisał „facetów. • Ksią ki i czasopisma o tematyce homoseksualnej lubują się w przedstawianiu „frajdy” czerpanej z brutalnego seksu. homoseksualiści są bardziej skłonni do celowego zara ania swoich partnerów seksualnych. Mirko Grmek13 stwierdził: „Ka dy historyk choroby wie. e w porównaniu z heteroseksualistami. którzy lubią jak się trzyma zapalone cygara lub papierosa blisko ich skóry lub jak się ich nimi przypala. w którym sędzia stwierdził: „Seks nie mo e być pretekstem do przemocy.biet heteroseksualnych przyznało. 12 Większość osób zara onych chorobą przenoszoną drogą płciową postanawia.” Istnieją dowody na to. e zrobi wszystko. 6. Udokumentowano13 kilka przykładów. gdzie homoseXXI .

oraz łącząc dane dotyczące kobiet i mę czyzn okazało się. Od późnych lat siedemdziesiątych do wczesnych osiemdziesiątych był osobiście odpowiedzialny za przynajmniej 40 z pierwszych 280 przypadków zara enia AIDS w USA i powiedział urzędnikom do spraw opieki zdrowotnej. Mo e być równie częstszy w miejscach. przeprowadzonym w 1983 roku w USA. ni w regionach podmiejskich czy wiejskich15. e około 1 mę czyzna na 10 000 powy ej 11. W 1992 roku trzy londyńskie kliniki chorób przenoszonych drogą płciową zanotowały. e są nosicielami wirusa HIV. gdzie akceptowana jest subkultura homoseksualistów: badanie z 1970 roku przeprowadzone w San Francisco wykazało. Najbardziej znany jest przypadek „pacjenta zero”. i Memphis. gdzie homoseksualiści zbierają się w towarzystwa.14 Homoseksualiści ci nie dopuścili do tego. W narodowym badaniu środowisk miejskich. 7. w stanie Południowa Karolina16.5% H przyznało.” Wydaje się równie . by ich śmiertelna choroba popsuła im „przyjemność” z ycia seksualnego.ksualiści celowo zaka ali swoich partnerów. e 4% nie-H oraz 21. Gwałt homoseksualny jest dwa razy częstszy na obszarach miejskich. w stanie Tennessee17 mę czyźni stanowili 5. 15. Gwałt homoseksualny Narodowa Inspekcja Zdrowia15 wykazała.3% heteXXII . Dzieląc naszą krajową grupę reprezentatywną7. 2% heteroseksualnych kobiet i 11% lesbijek zgłosiło homoseksualny gwałt. dzielił swoje ciało i zaka enie z 250 mę czyznami rocznie. e brało udział w praktykach sadomasochistycznych. który a do swojej śmierci w wieku 32 lat. Razem ze wzrostem znaczenia ruchu na rzecz praw homoseksualistów. 16. 12 na tych. Do roku 1993 ponad 100 000 amerykańskich homoseksualistów umarło na AIDS. którzy uprawiali którykolwiek z rodzajów brutalnego seksu byli dwa razy bardziej skłonni zarazić partnera ni ci. Większość z nich została zaka ona.7% ofiar zgłoszonych gwałtów – w jednym tylko przypadku napastnikiem była kobieta. e prawie połowa ich homoseksualnych pacjentów.8% H powiedziało. e praktykowało związywanie. którzy choć trochę takie stosunki pociągają (H). (które nie obejmowało San Francisco) 1. W dwóch sądów: Columbia. wiedzących. e 9% heteroseksualnych mę czyzn i 24% homoseksualistów. e istnieje związek między uprawianiem okrutnych praktyk seksualnych i chęcią zaka ania innych. później nabawiła się rze ączki odbytniczej. roku ycia co roku zostaje zgwałcony (13 na 10 000 kobiet). e to „tylko i wyłącznie jego sprawa. kanadyjskiego stewarda. przez innych homoseksualistów. którzy w ogóle nie interesują się stosunkami homoseksualnymi (nie-H) i tych. w ciągu ostatnich dwóch dekad zwiększyła się liczba homoseksualnych gwałtów na mę czyznach5.8% nie-H oraz 27. czyli około 7% gwałtów ma podło e homoseksualne. a dziesiątki tysięcy na zapalenie wątroby typu B. Ponadto ci. którzy takich doświadczeń nie mieli. wielu celowo lub przez brak zabezpieczenia.

6% homoseksualistów i 4. e zostało homoseksualnie zgwałconych5. to gwałty homoseksualne19. to średnia długość ycia wynosi 57 lat dla mę czyzn i 71 dla kobiet. homoseksualistę. jednak waXXIII . e średnia długość ycia homoseksualistów to 40 lat. Jeśli chodzi o osoby rozwiedzione lub niezamę ne. w połączeniu z ró nymi chorobami przenoszonymi drogą płciową (w szczególności AIDS). Gwałt w jakimkolwiek wieku jest brutalny i czyni spustoszenie w psychice. Mę czyźni często reagują odmiennie. e średnia długość ycia onatych mę czyzn wynosi 75 lat.10. lesbijkę.5% homoseksualistów. Wnioski „Zbrodnie nienawiści”. przyczyniają się do tego. Udowodniono. a zamę nych kobiet 79 lat. Wydarzenia te. Bardziej alarmujący jest fakt. Mo e jednak przyczynić się do tego. Instytut Masters &Johnson wyjawił. gdy mieli 21 lat lub więcej. e tylko jedna z nich była popełniona w Waszyngtonie. • 0.6% homoseksualistów i 5. e między 15% a 40% gwałtów będących molestowaniem nieletnich. FBI zanotowało 431 zbrodni (w USA) przeciwko homoseksualistom w całym roku 1991. gdy miał 13 lat.7% lesbijek popełniło samobójstwo. Po tym epizodzie fantazje i interpersonalne doświadczenia seksualne chłopca były wyłącznie homoseksualne. Nasze ogólnokrajowe badanie wykazało. nie są częste i rzadko jest to coś więcej ni przezywanie czy pomówienia. 0. e 3% z 6574 homoseksualistów i 20% ze 140 lesbijek umarło w tragiczny sposób: • 1. e ofiara stanie się homoseksualna.3% lesbijek zginęło w wypadkach samochodowych (ponad 17 razy więcej ni nie homoseksualistów).6% lesbijek przyznało. Został on zainicjowany przez jego matkę.4% homoseksualistów i 7% lesbijek zostało zamordowanych (to ponad stukrotnie wy szy wskaźnik ni u osób nie będących homoseksualistami).roseksualnych mę czyzn oraz 12. e „dwudziestopięcioletni mę czyzna miał swój pierwszy stosunek seksualny. która przyprowadziła dla niego starszego mę czyznę.6% heteroseksualnych kobiet i 8.” 20 Wpływ przemocy na długość ycia homoseksualistów Badanie 6714 nekrologów22 w gazetach homoseksualistów w całych Stanach Zjednoczonych ujawniło. na które tak narzekają homoseksualiści. • 0. a lesbijek 45. To samo badanie wykazało. e prawie połowa lesbijka była wcześniej heteroseksualnie zgwałcona – prawdopodobnie stały się homoseksualne w wyniku tego doświadczenia. W jednym z badań 25%18 białych homoseksualistów przyznało się do spółkowania z chłopcami szesnastoletnimi lub młodszymi.

Bob Damton’s Address Book.576-79. The kinsey data NY:Saunders.3. Crime and the mind. Homosexual molestation of children/sexual interaction of teacher and pupil. na jakie nara eni są homoseksualiści wpisane są w ich subkulturę. F. Cameron P.Summit. et al. Newell A. których yciorysy zbadano i których orientację seksualną mo na było określić. Sexually transmitted discases and papillomas [w:] Brit medical J 1992. p. Smith D. 1979. et al. Sparticus. 21. Dr Paul Cameron 1.L. 12. równie była homoseksualna. 9.3064-66. przemoc idzie w parze z homoseksualnym stylem ycia. Cameron P. Male victims of sexual assault [w:] J American Medical Assn. [w:] Psychological Reports 1993. C Same-sex rape of nonincarccerated men. 1944 p. e przynajmniej 366 tych „zbrodni” to „zaczepki słowne. 11. & Young A. The Masters and johnson treatment program for dissatisfied homosexual men.1435-6. przyznali. Schwartz M. Większość morderców. 2. H.267. [w:] Am J psychiatry 1984.141. Free the spanner men Gay times. Harlow C. p. 17. większość przemocy dotyczącej homoseksualistów jest spowodowana przez innych homoseksualistów (ich subkultura mo e eksportować więcej przemocy ni jej doświadcza z zewnątrz). 8.” 23 Zgodnie z obiegową opinią psychiatryczną. [w:] Am J psychiatry 1984. H. Swigert V. Sexual homicide: social. suburban.391-401. Sexualpreference: statistical appendix Blomington: IN Univ Press. & Masters W.305.57.g. 1983. XXIV . and legal aspects. [w:] Archives Sexual Behavior 1976. Lipscomb G. Chicago. 1979. et al. 4. US Dept Justice 1992 NCJ-135943. Sexual orientation and sexually transmitted discease. Prawie wszystkie doświadczenia przemocy bądź chorób. Columbia U press. 14. & Cameron K. Bell A. W. 1992.szyngtońscy aktywiści ruchu homoseksualistów utrzymują.64. Out front p. The prevalence of homosexuality. 16. Podczas gdy przemoc skierowana przeciw homoseksualistom jest znikoma. e miało miejsce 397 wypadków! Gdy zostali przyciśnięci i dokładnie przepytani. et al. NCJ126826. [w:] Nebraska Medical journal 1985. Crime victimization in city. Jay K. 7. Cameron P.1227-36. 15.235-6. Cameron P.141. psychological. et al. and rural areas: A national crime victimization survey report. 13. The gay report NY. Female victims of violent crime. et al. F. Grmek M. [w:] Psychological Reports 1985. e. 122. Gebhard P. 20. Before the Law and justice Committee of the Washington State Senate (12/15/89) 5. Forman B. Press. Is Homosexuality disproportionately associated with murder? Paper presented at Midwestern Psychological Assn. Effect of homosexsuality upon public health and society order [w:] Psychol Rpts 1989. Reported male rape Victimology 1983. P.70. & Rodgerson G. & Eddelman H. US Dept Justice January 1991. 3. 10 8/5/92. 19. History of AIDS Princeton: Princeton Univ. 1990. 10. 12. 19.173-181. 18. & Johnson A. Ronet Bachman. Goyer P.292-299. April 1993. Cameron P. 6. 1981.7.1167-79 8.

FBI relases stats on hate crimes. w obliczu wyjątkowo niekorzystnej sytuacji politycznej.22. April 17. The homosexual lifestan. Z czasem jednak. Jednak wybuch wojny. Nie mogli liczyć na poparcie adnego państwa skandynawskiego. ponownie zaostrzyły apetyty ZSRR. Sowieci ądali. Panująca do tej pory sytuacja nie pozwalała ZSRR na zdecydowane działania. podejmowali się drobnych ustępstw. Była to dobra gra polityczna. który nie miał prawa do podpisywania adnego dokumentu. które nadal nie satysfakcjonowały ZSRR. Ks. p. Sowieci liczyli równie na pomoc Adolfa Hitlera w polityce roszczeniowej wobec Finlandii. aczkolwiek strategicznie wa nych wysp między Leningradem a brzegami Finlandii. Za: Ulotka wydana przez Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Washington Blade 1/1/93. oraz znaczne zdobycze uzyskane przez Stalina kosztem Rzeczpospolitej. Finowie znajdowali się wtedy w cię kiej sytuacji politycznej. & Wellum S. Wydelegowała jednak przedstawiciela do Moskwy. Dlatego te Finowie skazani byli jedynie na własne siły w walce z czerwoną zarazą. prakty- XXV . Paper presented at Eastern Psychology Assn. Wiosną 1938 roku starano wymusić na rządzie fińskim oddanie ZSRR półwyspu Hanko oraz kilku małych. Finlandia jednak nie dała się ugiąć sowieckiemu szanta owi. Związek Radziecki chciał zagarnąć dla siebie wa ne gospodarczo i strategicznie terytoria. 1. 1993. L. Sytuacja w przededniu wojny 5 października 1939 roku z Kremla do Helsinek wysłano ultimatum z ądaniem natychmiastowego przybycia do Moskwy fińskiego ministra spraw zagranicznych. Piotra Skargi opracowana na podstawie materiałów wydanych przez Family Research Institute Wojna zimowa w Finlandii Geneza wojny fińsko-radzieckiej Wiele miesięcy przed wybuchem II Wojny Światowej. Playfair W. Szwecja odmówiła nawet statusu neutralności w tym konflikcie. Cameron P. Traktaty zawarte z III Rzeszą pozostawiły ZSRR wolną rękę w krajach bałtyckich z Finlandią włącznie. Mimo tego władze fińskie nie myślały ulegnąć adnemu ądaniu ze strony Związku Radzieckiego. Szczególny niepokój u Józefa Stalina budziło poło enie Leningradu tu nad granicą z Finlandią. co zamknęło drogę na ewentualny transport przez jej terytorium pomocy dla walczących Finów..

Finowie posiadali tylko 150 tysięcy ołnierzy zgromadzonych w 9 dywizjach. O takich nastrojach donosił Kremlowi fiński komunista Otto Kuusinen. Wojna rozpoczęła się od zajęcia kilku mniejszych miejscowości oraz silnego bombardowania Helsinek. burzących się przeciw wyzyskowi rodzimych „kapitalistów”. Wiązali z tym ciche nadzieje na utworzenie z nowo zajętego kraju podległej sobie republiki. i Rosjanie często pokonywali swych wrogów na własnym terytorium dzięki mroźnej zimie. Wojna radziecko-fińska była ju tylko kwestią czasu… Początek wojny Sowieci liczyli. Sowieci dysponowali 26 dywizjami skupionymi w 4 armiach. 30 listopada 1939 roku rozpoczęła się agresja ZSRR przeciwko Finlandii. Prawie nie posiadali czołgów. oraz maleńką marynarką. W efekcie Moskwa 29 listopada 1939 roku zerwała stosunki dyplomatyczne z Finlandią. Sowieci natomiast wysłali przeciw Finlandii cztery Czerwone Armie: 7. o ironio. Pomimo mia d ącej przewagi. Dla Finów było to nie do przyjęcia. jaka panowała na terenie ich fińskich przeciwników. na których agitowano do ukarania rzekomych „fińskich pod egaczy wojennych”. przez jeszcze surowszą zimę. Związek Radziecki nie był kompletnie przygotowany na ostrą zimę jaka panuje w Finlandii. Liczebność i stan wojsk był zdecydowanie korzystniejszy dla Związku Radzieckiego. Był on sekretarzem lokalnego Kominternu. Spełnienie tych warunków pozbawiłoby Finlandię wszystkich urządzeń obronnych. Ka da ich dywizja posiadała więcej sprzętu ni cała Armia Fińska. Propaganda sowiecka przedstawiała Finlandię jako państwo niebezpieczne. sami ponieśli liczne klęski. oraz lekkie czołgi typu Vickers. W obliczu takiej sytuacji rokowania fińsko-sowieckie zostały przerwane. Po zajęXXVI . Największą z nich była 7 Armia. Radziecka prasa często wspominała o „fińskim militaryzmie” rzekomo finansowanym przez Wielką Brytanię. Tak oto oprawca i rzeczywisty stręczyciel wojenny starał się zrobić z siebie ofiarę. Pomimo faktu. Jedynymi ich egzemplarzami były lekkie czołgi Renault FT-17. Waleriana Frołowa. Michaiła Duchanowa i 14. 8. W prawdzie Finlandia zmuszona została do kapitulacji. Znacznie im to ułatwiało walkę z tak licznym rywalem. 9. Efektem tej propagandy była organizacja licznych wieców w ZSRR. aneksji Finlandii. podczas „Wojny Fińskiej”. Dysponowali jedynie 100 samolotami. który domagał się wprost zbrojnej interwencji ZSRR przeciwko swojej ojczyźnie. które dą y do agresji na Kraj Rad. Ponadto sowieckie media nie stroniły od licznych artykułów o rzekomych „strajkach fińskich robotników”. nieliczną i lekką artylerią. ale zadała powa ne straty ZSRR mimo ich zdecydowanej przewagi. Rozpoczęła się więc rozkręcona przez władze ZSRR polityczna i medialna nagonka anty-fińska. Wsiewołoda Jakowlewa.cznie rzecz biorąc. Finowie bowiem bez trudu przemierzali zamarznięte i zasypane terytoria swojego kraju. Iwana Chabarowa. Celem tego wyimaginowanego spisku była „eliminacja ojczyzny światowego proletariatu”. e dzięki potę nej przewadze militarnej i liczebnej szybko pokonają Finlandię.

Fińscy Dowódcy byli realistami. pod wodzą wspomnianego Otto Kuusinena. Była ona miejscem niezwykle heroicznego oporu przeciw sowieckiej agresji. przy niewielkim fińskim nakładzie. blokującego Niemcom dostęp do szwedzkich rud. Dlatego te 1 lutego 1940 roku podjęto na Kremlu decyzję o kolejnej wielkiej ofensywie. Szukali więc mo liwej drogi do nawiązania ponownych rokowań z Moskwą. Finowie bez złudzeń co do intencji radzieckich bezzwłocznie przystąpili do heroicznej obrony Ojczyzny. co stworzenie na Półwyspie Skandynawskim przyczółka. na których pokonujący je czołg wystawiał się do fińskiej artylerii od strony cienkiego pancerza podwozia. Finowie zmuszeni przez to zostali do wycofania się na ostatnią linię obrony w Przesmyku Karelskim pomiędzy miastem Viipuri a jeziorem Ładoga. Zatrzymano tam mimo małych sił kilka du ych radzieckich ofensyw. W kierunku jeziora Ładoga ruszyła z kolei 8 Armia. Z braku mę czyzn do zadań wojskowych formowano tak e ochotnicze oddziały kobiece. „fiński rząd”. gdzie zostawał on przebijany. przez co nie doszła do skutku. 9 Armia zaś ruszyła znad radzieckiej Karelii wzdłu zatoki Botnickiej. Za brutalny akt agresji przeciw Finlandii. Jednak mimo tego. w skład której mieli wchodzić tak e Polacy z Brygady Podhalańskiej. Owy marionetkowy „rząd” szybko zrzekł się na rzecz ZSRR spornych terytoriów. Nie oczekiwali więc (w przeciwieństwie do polskich decydentów) na wątpliwą pomoc ze strony zachodu. Mimo panującej beznadziei kolejna ofensywa Wojsk Radzieckich skończyła się XXVII . zaś 14 Armia uderzyła z kierunku Murmańska na północ.ciu przez Czerwoną Armię kilku fińskich miejscowości. ale organizowano ją w zbyt powolnym tempie. któremu Moskwa od razu udzieliła poparcia. Stąd często Finowie podkopywali niewielkie wzniesienia. ale starali się obiektywnie oceniać własne szanse i mo liwości. W ten sposób sowieci ponieśli na tej linii ogromne straty materialne. adnej pomocy Finowie się niedoczekali. Głównym ośrodkiem fińskiej obrony była Linia Mannerheima znajdująca się na całym paśmie w głąb przesmyku Karelskiego. Broń przeciwpancerna. Wiedzieli równie . w jednej z nich powstał szybko nowy. jaką posiadali Finowie była niezwykle lekka. ZSRR został wykluczony z Ligi Narodów. Mocno nadszarpnięty presti Armii Sowieckiej nie pozwolił Stalinowi na wycofanie się z wojennej burzy. Ponadto celem ekspedycji nie była tyle pomoc Finom w walce z ZSRR. Komendanturę nad ta linią obejmował Głównodowodzący Wojsk Fińskich marszałek Karol Gustaw Emil von Mannerheim. Bohaterska i skuteczna obrona fińska wywołała ogromne wra enie na świecie. Nie mogła zatem przebić grubych pancerzy potę nych sowieckich cię kich czołgów typu KV-1 i KV-2. Co prawda Francja planowała wysłać drobną ekspedycję z pomocą dla Finlandii. e zimą 1940 roku kolejna wielka ofensywa sowiecka mo e doprowadzić do ostatecznego pokonania Fińskiej Armii. Przebieg wojny Radziecka 7 Armia zaatakowała 5 dywizji fińskich na Przesmyku Karelskim. Armia fińska była ju kompletnie zdziesiątkowana.

5 grudnia 1939 Sowiecki zmasowany atak na Linię Mannerheima. 17-22 grudnia 1939 Rosjanie nacierają znad Summy. Finlandia straciła 25 tysięcy ołnierzy z ponad 250 tysięcy zawiązanych bezpośrednią walką. Rozpoczyna to serię fińskich sukcesów nad 8 i 9 Armią. Nie dociera pomoc 44 dywizji sowieckiej. 23 grudnia 1939 Natarcie fińskie w Przesmyku Karelskim zostaje zatrzymane przez sowietów. 8 marca 1940 roku udała się do Moskwy delegacja fińska na czele z premierem Risto Ryti. Sowieci w ogólnym toku wojny zmobilizowali 1500 czołgów i 3000 samolotów. Z fińskiego punktu widzenia konieczne stało się doprowadzenie do kompromisu z Moskwą.kompromitacją. 9 grudnia 1939 Finowie powstrzymują natarcie pod Suomussalmi. 15 grudnia 1939 Szturm sowiecki na północno-wschodnią część Linii Mannerheima zostaje zatrzymany. 11 marca 1940 roku podpisano zawieszenie broni. Traktat ten pozbawiał tak e Finlandię wielu systemów obronnych i umocnień. Penetrujące odcinek fiński czołgi zostają zniszczone. które mimo wielu sowieckich ataków dalej pozostało niezdobyte. Związek Radziecki natomiast z 1 miliona 200 tysięcy ołnierzy stracił 48 tysięcy oraz miał 158 tysięcy rannych. XXVIII . 122 dywizja zostaje odcięta od Armii Czerwonej w pobli u Morza Białego. 25-27 grudnia 1939 Ponowne nieudane sowieckie natarcie na Linię Mannerheima. Niepokonana armia musiała opuścić swoje pozycje. Finowie przez zaskoczenie zdobywają sowieckie czołgi i odcinają drogę piechocie. Rokowania były konieczne tym bardziej. e Szwecja ponownie odmówiła zgody na tranzyt z zagranicy wsparcia dla Finów. Finowie wymusili wprowadzanie na pole walki nowych radzieckich technologii (nowa wersja czołgu KV). co i tak nie bardzo pomogło sowietom. Ofensywa zostaje zatrzymana. 27-28 grudnia 1939 Finowie rozbijają 163 dywizję sowiecką. 30 listopada 1939 Agresja ZSRR przeciw Finlandii. wraz z miastem Viipuri. 8 grudnia 1939 Finowie powstrzymują natarcie pod Kuhmo. Koniec wojny Osłabiona wojną Finlandia zdecydowała się przyjąć jako podstawę do rokowań twarde i wygórowane ądania ZSRR. Kalendarium działań wojennych na froncie fińsko-radzieckim. Podpisany „pokój moskiewski” oznaczał dla Finlandii utratę 10% jej terytorium. 45 tysięcy zostało rannych. Jednak Finlandia nie była w stanie przetrzymać następnej fali ofensyw sowieckich. Straty Armii Czerwonej mogą być jednak znacznie zani one z braku obiektywnej relacji niepodległej sowieckiej propagandzie.

15 stycznia 1940 Bombardowanie pozycji fińskich w odcinku Summy. Rusza z odsieczą 23 dywizja radziecka (w skład której wchodzą jednostki narciarzy). Rosjanie umacniają artylerię i jednostki pancerne. W rejonie Vuosalmi nacierają na Finów siły z sowieckiej 13 Armii.bloog. 14 luty 1940 Rząd brytyjski zgłasza niedobór ochotników do walki w Finlandii. Zostaje wprowadzona przez sowietów nowsza wersja cię kiego czołgu typu KV. zaś 6 stycznia 1940 rozbita na małe grupki. Finowie otrzymują informację o braku pomocy z zachodu. 3 dywizja fińska przejmuje cię ar wojny. Odcinek fiński w tej części zostaje ostrzelany i bombardowany. Piotr Marek Blog autora: www. Rusza tam 7 i (nowo zmobilizowana) 13 Armia. 18 luty 1940 Przełamanie linii obrony fińskiej.piotrmarek.2 stycznia 1940 zostaje odcięta od Armii Czerwonej. Finowie ewakuują Koivisto po wysadzeniu baterii. Finowie w tym czasie wzmacniają Linię Mannerheima. 12 luty 1940 Kontruderzenie 5 dywizji fińskiej wypiera wojska sowieckie znad Summy.pl XXIX . 15 luty 1940 Uderzenie sowieckie zmusza Finów do wycofania się z Linii Mannerheima na drugą linię obronną. 2 marca 1940 Rosjanie nacierają na pozycje obrony fińskiej. 11 marca 1940 Zawieszenie broni. która zostaje zatrzymana. Wojska fińskie bronią się resztkami sił. 11 luty 1940 Przebicie rosyjskie na Linii Mannerheima w okolicach Sumy. Posyłają 4 dywizje czołgów przeciw Finom. 26 luty 1940 Wycofanie się Finów na ostatnie linie obrony. zaś w dniach 10-13 lutego 1940 rozbita. W tym czasie Finowie nadszarpują 18 i 168 dywizję sowiecką. 28 stycznia 1940 9 dywizja fińska pokonuje 54 dywizję Armii Czerwonej pod Kuhmo. 7 stycznia 1940 Dowództwo nad siłami sowieckimi na Przesmyku Karelskim obejmuje generał Siemion Timoszenko. Finowie są wyczerpani i brakuje im amunicji. 22 luty 1940 Sowieci z wolna zajmują wyspy w Zatoce Fińskiej. 1-8 luty 1940 Rosjanie nacierają znad rejonu Summy.

sanctus.tnb.KarolJasinski.KZM.OMP.KZMlublin.org.nacjonalista.pl KZM Oddział Lubelski – www.pl Organizacja Monarchistów Polskich – www.pl Ponadto zapraszamy na: www.pl www.salon24.pl Klub Zachowawczo-Monarchistyczny – www.Konserwatyzm.pl Trzeźwym Okiem – www.glt.wordpress. Artur Grottger Pojednanie XXX .tradycjonalizm.fasheiscool.com Rys.lublin.net www.radicalinfo.Zapraszamy do odwiedzenia interesujących stron w internecie: Portal Prawicowy – www.pl www.pl www.