You are on page 1of 30

MONARCHISTA

PISMO PRZEŁOMOWE
Nr 2 A.D. 2009

Ad Maiorem Dei Gloriam (pol. Na większą chwałę Bo ą)

I

Spis treści :
Karol Jasiński Papierek lakmusowy prawicowości........................III Krzysztof Sobczuk Inkulturacja a relatywizm kulturowy...............VI Michał Krupa Protestantyzacja katolicyzmu w interpretacji x. prof. Poradowskiego........................................................................XIII Dr Paul Cameron Przemoc i homoseksualizm..........................XVIII Piotr Marek Wojna zimowa w Finlandii (1939-1940).................XXV

Redakcja w składzie: Sobczuk Krzysztof, Kowalik Emil (z-ca red. naczelnego), Kaźmierska (sekretarz redakcji), Jasiński Karol (Redaktor Naczelny) Kontakt:
kzmlublin@gmail.com

ulieta

II

Papierek lakmusowy prawicowości
Polska odzyskawszy niepodległość, na gruzach trzech europejskich monarchii zniszczonych przez wrogie Tradycji siły, podą yła drogą republiki demokratycznej. Wyboru tego dokonał regent Józef Piłsudski, rewolucyjny socjalista. Osiem lat demokracji parlamentarnej, permanentnego chaosu, zmiany rządów, braku stabilizacji zakończyło się krwawym przewrotem wojskowym zbuntowanych oddziałów pod przywództwem Marszałka Piłsudskiego. Rewolucjonistów popierali aktywnie komuniści i socjaliści licząc na wcielenie w ycie postulatów marskistowsko-leninowskich. Nastająca władza zaprowadziła porządki autorytarne, co było ewidentną korzyścią zamachu. Problem tkwił jednak w tym, e za zmianą ustroju państwa nie poszły adne większe reformy i zmiana stylu rządzenia. Nastąpiła wymiana fasady, a treść rządzenia pozostawała praktycznie nienaruszona. Kult jednostki, jaki zafundowali społeczeństwu piłsudczycy, przesłonił troskę o dobro kraju. Okres władzy sanacyjnej mo na określić, najdelikatniej mówiąc, jako czas niewykorzystanej szansy. Nadzieja, jaką niosło obalenie demokracji (mimo krwi polskich ołnierzy i cywilów przelanej w bratobójczej walce) spełzła w obozach odosobnienia, do których oprócz komunistycznych zdrajców zsyłano tak e najlepszych synów ojczyzny z obozu narodowego. Konsekwencją i ostatecznym końcem ekipy Marszałka (ju po jego śmierci) była klęska militarna w Kampanii Wrześniowej wynikająca z błędnego wyboru sojuszników, fatalnego rozeznania geopolitycznego grupy rządzącej oraz niewystarczającego wyposa enia polskiej armii w trakcie wojny. Dzisiaj w Polsce za swego patrona i wzorzec Józefa Piłsudskiego obiera sobie liczne grono organizacji. Wśród nich są tak e (obok lewicowych) partie i stowarzyszenia prawicowe lub te za takie uchodzące w powszechnej opinii społecznej. Dzisiejsza „prawica” parlamentarna czci Marszałka Piłsudskiego jednocześnie będąc ultrademokratyczną w poglądach ustrojowych. Z drugiej strony wyjawia się natomiast, kreująca się na radykalną prawicę, organizacja o profilu narodowym, która oddaje hołd Komendantowi. Jest to tym dziwniejsze, e grupa ta mniej lub bardziej odwołuje się do tradycji przedwojennych narodowców, tak znienawidzonych przez Piłsudskiego. Podając się za spadkobierców idei i działania legendarnego pokolenia ’34 przedstawiciele tego ruchu są bardzo dalecy od kultywowania pamięci o nich, a poprzez gloryfikowanie ich oprawcy plują im w twarz. Sam Piłsudski gdyby ył, tymi pierwszymi, sejmowymi błaznami słusznie by gardził, a drugich kazał zesłać do jakiejś nowej Berezy Kartuskiej. W ekipie sanacyjnej i wśród jej zwolenników dość popularna była opinia, e „większym zagro eniem dla Polski jest endecja ani eli ydzi”. Bezpośrednim spadkobiercą takiego stylu myślenia jest z pewnością obecny prezydent RP, który w jednym z wywiadów powiedział: Ja mam głęboką niechęć do endecji. Nie wynika ona z

III

Historia Kontrrewolucji zna niejeden przypadek. Obie organizacje definiują się jako katolickie. na przykład wśród chłopów. Polski ruch prawicowy musi być jak najściślej związany z religią katolicką.tego. e wszyscy członkowie muszą koniecznie być praktykującymi katolikami. Pokraczny twór odgrywający rozpisaną rolę „prawicowego” obozu. jak widać. realizującego filosemicką politykę amerykańską. jako kryterium prawicowości w Polsce na początku XXI wieku. ale mało realny. Analizując ten konkretny kontekst wyraźnie dojrzeć będzie mo na ró nicę między ludźmi prawymi a dziećmi rewolucji. gdy ateista czy agnostyk bronił katolickich prawd i elementarnego porządku. a wszelkie honory okazuje społeczności ydowskiej. Podstawową kwestią jest to. albo bezcześcić pamięć tych. Zwolennicy Piłsudskiego są. któremu cią yła przez całe ycie niemoc w odnalezieniu Boga. Nie ka demu jest dana łaska wiary. dość niekonsekwentni w swych poglądach. na których się wzorują unosząc ręce w rzymskim pozdrowieniu ku chwale ich politycznego wroga. e prawica nie znajduje się na prawo od lewicy tylko naprzeciwko niej. Prawicowa. e nie doceniam jej wielkich zasług w krzewieniu polskiej świadomości narodowej. Swoim dziełem jednak zapisał piękną kartę jako defendor fidei. tote nie odmawiamy ateistom czy agnostykom udziału w ideowej walce po naszej stronie. Obowiązkiem takiego ugrupowania jest obrona katolicyzmu. Polski prezydent krytykuje przedwojenny obóz konserwatywno-narodowy. Potrafią czcić autorytarystę wbrew swym demoliberalnym zapatrywaniom. który religię traktował instrumentalnie zmieniając dwukrotnie wyznanie. W celu połapania się w tym rozgardiaszu postaw. Warto choćby wspomnieć Mistrza Kontrrewolucji Karola Maurrasa. Przy uznaniu katolickich pryncypiów i celów mogą stać się równoprawnymi aktorami wojny przeciw burzycielom odwiecznego ładu. poglądów i opinii oraz ewidentnemu zagubieniu. aby mógł zostać odczytany jako rzeczywisty przedstawiciel Prawicy polskiej XXI stulecia. Nie znaczy to oczywiście. jest naturalnym spadkobiercą idei niepodległościowego socjalizmu na gruncie realnej demokracji III RP. jego kluczowego miejsca w yciu publicznym. Taki stan byłby idealny. e ka dy człowiek Prawicy szanuje i uto samia się z etyką katolicką. Stosując za wskazówkę opinię Mikołaja Gomeza Davili. postaramy się wyło yć jak naszym zdaniem powinna wyglądać reakcyjna reprezentacja części polskiego społeczeństwa w yciu publicznym. postanowiliśmy przedstawić zasady. W niniejszym tekście zajmiemy się newralgicznym stosunkiem do religii katolickiej. bywając wielokrotnie w Izraelu oraz corocznie uroczyście świętując Chanukę. ale niejednolita poglądowo Falanga spotyka się w kulcie Marszałka z demokratycznym i populistycznym PiSem. co tak e nie koliduje im w uwielbieniu Komendanta. Ale postawienie na antysemityzm jako element konsolidacji narodowej było zasadniczym błędem. jakie musi spełniać obóz polityczny. co prawda. uwa a religię katolicką za jądro polskiej to samości i ostoję narodu. prawd z niego wynikających. Z naszych szeregów wykluczamy jednak e wszelkiej maści antyklerykaIV .

jak wiadomo poza katolicyzmem kryteria te spełnia judaizm. gotowych oddać ycie za Christianitas. Antyklerykałowie to najbardziej zawzięci przeciwnicy Tradycji. e ludźmi prawymi mogą być wszyscy poza antyklerykałami. co wią e się automatycznie ze stopniowym wyrzeczeniem się błędów swojego wyznania. Przechodząc do religii monoteistycznych. czym przypomina chrześcijan wieków średnich. mimo deklarowanej dowolnej wiary. Mo liwość ich realnego działania w naszym obozie zale y od stopnia uto samienia się z ideami przez nas głoszonymi. Opisując postulowany stosunek członków obozu katolickiego wobec innych religii pominiemy religie politeistyczne. Islam natomiast jest obecnie religią najbardziej dynamiczną i ekspansjonistyczną. tym posiada większe szanse na działalność prawicową w Polsce i powrót na łono Kościoła. jako współczesne wierzenia pogańskie oraz wszelkie systemy filozoficzno-religijne Dalekiego Wschodu. hierarchii i autorytetu wynikających z wiary i nauki katolickiej. Główną sprawą w sytuacji innowierców jest jednak e sam stosunek do religii katolickiej. Judaizm w dzisiejszej formie jest religią wybitnie antykatolicką. Nie mo e być miejsca w obozie prawicowym dla negacjonistów miejsca Świętego Kościoła Rzymskiego i jego kapłanów w świecie. ska onych pychą i nienawiścią sługusów rewolucji. Te ostatnie omówiliśmy w poprzednim akapicie niniejszego tekstu. Im wy szy stopień świadomości wagi katolicyzmu dla świata. e egzotyczny sojusz islamu z lewactwem jest zbudowany na bazie wspólnej nienawiści do katolicyzmu. Imperium Boga. Odrębną kwestią są schizmatycy i heretycy chcący być naszymi sojusznikami w nieustającej walce ze złem. Jako religia o siedem wieków młodsza od chrześcijaństwa wykazuje większą aktywność w działaniu i gorliwość wśród swoich wyznawców. tym większa szansa na pełnoprawne uczestnictwo w dobrej sprawie. który według nich nie istnieje. stanie się dla muzułmanów łatwym kąskiem. Wrogi pogląd na katolicyzm i papiestwo dyskwalifikuje danego osobnika z Prawicy. Podsumowując ten aspekt naszych rozwa ań nale y stwierdzić. toczącymi prywatną wojnę z Panem Bogiem. Lewica w swojej głupocie nie potrafi jednak przewidzieć. Po ozdrowieńczym zejściu ze sceny kosmopolitycznych i antyV . islam oraz schizmatyckie i heretyckie wyznania chrześcijańskie. Judaizm jest religią biblijnego narodu wybranego. e sama w pierwszej kolejności. Ortodoksyjni wyznawcy innych religii samoistnie wykluczają się z mo ności zaistnienia w realnym ruchu prawicowym. jako mentalnie lewicowych. poganami oraz zajadłymi ateistami.łów. Tylko szacunek i uznanie znaczenia katolicyzmu w Polsce umo liwia uto samianie się z ideową prawicą. Im ktoś mniej obnosi się ze swoją herezją. Bluźniercza tendencja judaistów w ocenianiu chrześcijaństwa wyklucza nieodwołalnie jego przedstawicieli z działalności politycznej w katolickiej partii. który wydał na śmierć swojego proroka i tkwi w tej absurdalnej sytuacji ju 2000 lat. Warto pamiętać. atakującą wprost Chrystusa i Jego Matkę.

bierność. Choć oba wydają się być synonimami w misjologii często bariery językowe powodowały pewne nieścisłości co do ich stosowalności.tradycyjnych ludzi współczesnych. Monarchizm jest esencją prawicy i uwieńczeniem konserwatyzmu. czy1 Nadzwyczajne Zgromadzenie Synodu Biskupów (1985). jego dopełnieniem i ukoronowaniem i to. Relacja końcowa (tekst polski „L’Osservatore Romano [wyd. Przerobieni przez „kulturę konsumpcji”. Pierwszymi z owych „prepojęć” są akomodacja i adaptacja. Rozgorzeje prawdziwa walka na śmierć i ycie o prawdę i wolność. Ludzie prawi to ci wierzący w Jedynego Boga i działający w Jego obronie poddani jednego Króla – Jezusa Chrystusa. spośród niego muszą rekrutować się wojownicy Bo ej sprawy. Musimy walczyć i wierzyć w zwycięstwo Chrystusa Króla! Karol Jasiński __________________________________________________________ Inkulturacja a relatywizm kulturowy Inkulturacja to proces aplikacji nauki Chrystusa w daną kulturę w sposób niesprzeczny. Taka ocena wydaje się być zdroworozsądkowa. który obiecał swojemu Kościołowi. Warto spostrzec. Nie uwzględnia jednak słów Naszego Pana Jezusa Chrystusa. Jesteśmy te zbrojni w słowa Maryi. Określenie „adaptacja” odnosiły raczej do współczesnych warunków kulturowych interpretowały jako aggiornamento. e nie istnieje jeden konkretny twórca. Cytując Relację Końcowej Nadzwyczajnego Synodu Biskupów w 1985 jest to wewnętrzne przekształcenie autentycznych wartości kulturowych przez ich integrację w chrześcijaństwie i zakorzenienie chrześcijaństwa w innych kulturach1. dziś katolicy są bez szans w starciu z d ihadem. Wyewoluowało ono z pojęć bliskoznacznych u ywanych ju nieco wcześniej w licznych rozprawach teologiczno – filozoficznych. na placu boju zostaną naprzeciw siebie katolicy i mahometanie. „ojciec” tego pojęcia. Patrząc na zaanga owanie religijne i siłę wiary obiektywnie. „tolerancję” i tym podobne nowo ytne wymysły ideologii nie będą trudnym przeciwnikiem dla islamskich fanatyków. przede wszystkim. e Jej „Niepokalane Serce zwycię y”. polskie] 14(1993) VI . lecz pozwalający harmonijnie funkcjonować obu przedmiotom tej fuzji. e „nie opuści go po koniec czasów” oraz e „bramy piekelne go nie przemogą”. Niejasność tą starały się wyjaśnić dokumenty Soboru Watykańskiego II.

W Chinach podobnie działał tak e inny jezuita Mateo Ricci. ustanowienie święta wigilii św. Nawrócenie głównych wrogów chrześcijaństwa pozwoliłoby na dalsze rozszerzanie się wpływów chrześcijaństwa w całych Indiach. 2 Je eli chodzi o praktykę cię ko w sensie historycznym mówić o adaptacji i akomodacji rozłącznie . przystosowania języka. Z indyferentnym nastawieniem do zwyczajów nie mających bezpośredniego związku pogaństwem rozpoczął ewangelizację ludności. zaś „akomodację” stosowano w odniesieniu do ducha i charakteru rodzimych kultur. aby misjonarz był akceptowany przez lokalnych ludzi. przywdział strój pokutującego mnicha hinduskiego (za zgodą lokalnego biskupa). „odnowę”. W ciągu swojego ycia Nobili wraz z innymi misjonarzami z Madury nawrócił 40 000 osób.li „otwarcie się”. umacnia potrzebę robienia miejsca dla elementów lokalnej kultury (rytuałów. Przykładem akomodacji mo e być działalność Cyryla i Metodego (wyłączając oczywiście ryt słowiański). Jana czy często celowe porównywanie i „przepisanie” cech celtyckiej bogini Brigid irlandzkiej świętej Brygidzie z Kildare.obie towarzyszą chrześcijaństwu w zasadzie od samego początku. Swego rodzaju akomodację stosowali ju apostołowie i ich uczniowie wędrując w najdalsze zakątki ówczesnego świata tak bardzo przecie ró norodne. Najczęściej była to dość spontaniczna reakcja wynikająca z aktualnych potrzeb misyjnych. natomiast określenie „akomodacja” kładzie nacisk na lokalną kulturę. De Nobili poznał sanskryt oraz dwa lokalne języki. 8 VII . symboli potrzebnych do tego. str. i określenie „adaptacja” skupia się raczej na misjonarzu i na przepowiadaniu: przystosowaniu stroju. Z punktu widzenia misjologicznego wydaje się. „przystosowanie”. dzięki któremu mogli oni często pier2 ks. ceremonii) w yciu chrześcijan. Inkulturacja misyjna (wykład monograficzny). zmian i zakazów. e nie ma ona pewnej ujętej w twarde ramy formy w postaci arkusza papieru z wyszczególnieniem pozwoleń. To co charakteryzuje akomodację to przede wszystkim to. De Nobili chciał pozyskać trzon hinduizmu – braminów dla religii chrześcijańskiej. Nie nale y tu wszak e mylić tego z liberalizacją nauki czy tradycji Kościoła w danej diecezji – był to raczej manifestacyjny krok Kościoła w stronę pogan. Jarosław Ró ański. ubrania. aby Ewangelia była bardziej zrozumiała dla mieszkańców. W liturgii „adaptację” rozumiano jako zmiany wprowadzone oficjalnie w rytuałach. podczas gdy „akomodację” odnoszono do czasowo wprowadzanych przez celebransa zmian ze względu na kulturową odrębność zgromadzenia wiernych. Choć ze swoich metod musiał się niejednokrotnie tłumaczyć swoim przeło onym Grzegorz XV osobiście przyzwolił mu na taki rodzaj działalności. Akomodacja wespół z adaptacją w sposób przemyślany i niejako kompleksowy została jednak wprowadzona dopiero w okresie działania Najwy szej Świętej Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji oraz działalności jezuity Roberto de Nobilego na terenie dzisiejszych Indii. dr hab.

VIII . Kolejnym „prepojęciem” jest inkarnacja. W niektórych pracach misjologicznych i teologicznych zastosowano pewną paralelę wcielenia Syna Bo ego w naturę człowieka do nauczania religii w środowiskach i kulturach. Ró ańskiego sam termin w sensie misjologicznym został publicznie u yty w 1959 roku podczas Tygodnia Misjologicznego na Uniwersytecie w Lowanium w Belgii. I tutaj oczywiście scenariusz zakładałby dominację jednej kultury nad drugą. dzięki którym mogą być zakupione pomoce dydaktyczne. z której szczególnie w XX wieku zaczęto korzystać w kręgach misyjnych. Redfielda. w których prowadzone są misje jest praktycznie niemo liwe. w których działają. Praca grupy misjonarzy w najdalszych zakątkach świata pośród pogan nie mo e nosić znamion tak silnego oddziaływania by mówić w pełni o trwałej akulturacji. w którym jest prowadzona. organizujący zajęcia. Musi dodatkowo być prowadzona w miarę stabilnych warunkach społeczno – politycznych co większości krajów. Pojęcie to tak jak i pojęcia mu pokrewne (kontekstualizacji. bądź te jest tylko cząstką innej kultury z którą ścierać ma się kultura „docelowa” dla Słowa Bo ego. w którym funkcjonuje kultura docelowa – a to wydaje się niestety mrzonką w dzisiejszych czasach. R. Praca enkulturacyjna jest jednak często pracą wbrew środowisku. Natomiast aplikacja elementu kultury do drugiej odbywa się jedynie w warunkach współ ycia obydwu kultur. Łatwo dostrzec. Herkovitsa jest to zespół fenomenów wynikających z bezpośredniego kontaktu ludzi przynale ących do ró nych kultur. które charakteryzują zarazem sukcesywne zmiany w typach i zachowaniach się jednej i innych grup. które ją przyjmują. e potrzebne jest tu zało enie – e chrześcijaństwo. Jedyną drogą byłoby bardzo wielkim nakładem ludzkim i finansowym zmienić środowisko. Termin ten zaczerpnięty jest z antropologii kultury.wszy raz zetknąć się z chrześcijaństwem (bariery społeczne oraz stanowe często taką mo liwość odbierały). a konkretnie katolicyzm sam w sobie jest kulturą. a jedynie teologiczne. enkulturacji) powstawał w kręgu północnoamerykańskich antropologów. transkulturacji. Za domniemanego głównego autora tego terminu w tym znaczeniu uwa any jest Joseph Masson. Cechują ją tak e dość powolne postępy (często trwające kilka pokoleń) i wymagany stały dopływ nakładów finansowych i rzeczowych. Nieco inaczej ma się sprawa z enkulturacją. Lintona i M. J. zabawy. Tutaj misjonarze mają wielkie pole do popisu jako prowadzący liczne szkoły. a tak e często wspierający materialnie gminy. Wa nym „prepojęciem” jest tak e akulturacja. Według definicji sporządzonej przez R. I teraz czym właściwie w takim razie jest inkulturacja? Po raz kolejny powołując się na ks. Niemo liwe jest bowiem mówić o „etapach” Objawienia w metodologii misji. czyli uczeniem się do ycia w kulturze i przez to zakorzenianie się w niej. nie precyzując jednak jego znaczenia. W misjologii „ścieranie się kultur” raczej nie mo e zaistnieć. To pojęcie podkreśla transcendentną i nadprzyrodzoną rolę przyjmowania nauki Chrystusa i nie ma ono stricte odniesienia metodycznego.

e w społecznościach o mniej rozwiniętej kulturze czy wręcz o kulturze trybalistycznej to religia jest główną konstrukcją ycia społecznego. Inkulturacja misyjna (wykład monograficzny). do diecezjalnych wspólnot civitas. ywszemu uczestniczeniu Kościoła w yciu wiernych czy „elastyczności” księ y. Inkulturacja jest procesem o wiele szerszym mającym przekształcić to co rozumiemy jako tradycję i historię katolicyzmu oraz przekształcić w ją w całkowicie kompletny sposób dla społeczności odmiennej kulturowo. Jest to determinowane rzekomym „powrotem do korzeni” Kościoła. które według wyznawców przynosili biali na swoich samolotach jako pośrednicy bogów. W zamyśle ma to pobudzać inicjatywy oddolne w Kościele oraz konstytuować prawdziwą aktywną wiarę. W 1977 r. W praktyce. Tamtejsi misjonarze ze względu na prymitywizm mieszkańców tych wysp idee uto samiali z materialnymi wytworami co miało na celu redefinicje symboli owej kultury.który trzy lata po tej konferencji u ył sformułowania „catholicisme inculturé”3 następnie wykorzystywanego przez jezuitów. Pomija się jednak często. Jarosław Ró ański. Te wszystkie kroki były z powodzeniem stosowane jeszcze przed Vaticanum II i rozpowszechnieniem (między innymi te dzięki encyklice Jana Pawła II Redeptoris Misio) idei aggionarmento w misjach ewangelizacyjnych. Takie posunięcia najczęściej stosowane są w stosunkowo nowych miejscach ewangelizacji lub tam gdzie lokalna społeczność z oporem przyjmuje nową wiarę. dopóki duszpasterz oddelegowany w dane miejsce sprawował pieczę nad wspólnotą wszystko zdawało się funkcjonować poprawnie. Gdy duszpasterz opuścił te ziemie niezrozumienie 3 ks. które przypominały te mające inkulturować religię. Zwolennicy inkulturacji podkreślają bowiem odrębność diecezjalną ka dej wspólnoty eklezjalnej w tworzeniu Jednego Kościoła co ma być odzwierciedlone w metodach oddawania czci Bogu oraz obchodom świąt. e ka da kultura jest tak samo dobrym polem dla wzrostu religii o ile jest ona odpowiednio „zaszczepiona”. dr hab. Dokument Synodu z 1977 r. Najlepszym przykładem niepełnej chrystianizacji w sprawach prawd wiary (a tak e i eksperymentów misjonarskich) jest tzw. str. Często chęć „chrzczenia” zwyczajów z oczywistych względów nie mo e się powieść. Orędzie do Ludu Bo ego był pierwszym oficjalnym dokumentem stosującym to wyra enie. Inkulturacja jako metoda zakłada całkowity relatywizm kulturowy – pełna równość kultur lokalnych w stosunku do religii i zrównanie ich ma pokazać. Najczęstszym błędem popełnianym przez interpretatorów procesów inkulturacyjnych jest uto samienie jej z tłumaczeniem Biblii na języki społeczności lokalnych. Pedro Aruppe. Chęć wdro enia chrześcijaństwa w kulturę o zupełnie innej mentalności i sposobie postrzegania świata dodatkowo zaburzona przez liczne walki kolonialne pośród mocarstw spowodowała narodzenie się kultu dóbr. kult cargo szerzący się na wielu wysepkach Oceanu Spokojnego. Choć jeszcze za wcześnie mówić o długotrwałych efektach inkulturacji mo na znaleźć przykłady działań. przełoony generalny jezuitów wprowadził ten termin do obrad synodu biskupów. Nie starali nauczyć się na początku tubylców czym mo e być idea. 10 IX .

rytu malabarskiego. Misjonarze gdy zauwa yli jak masowo mieszkańcy wysepek przyjmują chrzty biorą udział w Mszach Św. Mimo trudnych do zaprzeczenia dokonań zarzucano mu wiele włącznie z tym. Kościół lokalny dzięki niej miał przez to być o wiele bardziej responsywny w stosunku do wspólnoty wiernych i zaspokajać nie tylko ich potrzeby duchowe ale tak e i materialne. Materializmu nieświadomie zakonserwowanego tak e przez tych. W odpowiedzi na te oskar enia napisał Responsio w którym wyjaśnił istotę swojej działalności. Je eli chodzi natomiast o praktyki ściśle inkulturacyjne to najsłynniejsza „ideologią” stworzoną w XX wieku. Chocia ostatecznie działania akomodacyjne w Indiach zostały potępione przez Stolicę Apostolską nie wynikały one ze złej metody. Mimo to z polecenia Grzegorza XV wszczęto dochodzenie. nie mo na nazwać inkulturowanym. odmiennego przecie od tradycji europejskiej. choX . Wiara katolicka zbudowała na nowo Amerykę Łacińską po dość apokaliptycznej kolonizacji. ale tego. Niestety jednak brak odpowiedniej kontynuacji wysiłków Jezuity (poza nielicznymi wyjątkami) wpływ nestorianizmu oraz wewnętrzne konflikty na łonie diecezji spowodowały ostateczne potępienie tzw. które miało wyjaśnić czy neofici prawidłowo rozumieją wiarę chrześcijańską i czy nie są stosowane zakazane praktyki. i nikt inny nie potrafił z taką mocą i pasją kontynuować jego dzieła. która nie tylko zniszczyła niemal całe historyczne dziedzictwo okresu prekolumbijskiego ale i spowodowała (jak podają niektóre szacunki) śmierć nawet 90% autochtonów z powodu niewolnictwa. Kolejnym przykładem tym razem zaprzepaszczenia szansy na trwałą chrystianizację są działania wspomnianego ju wcześniej Roberto de Nobilego. Teologia wyzwolenia ze względu a swój niewątpliwy resentyment kapitalistyczny związała się w końcu z lewicowymi ideologiami (z marksizmem włącznie) przez co stała się hasłem przewodnim licznych bojówek oraz ruchów przemiany wewnątrz Kościoła. Mimo klarownego potępiania teologii wyzwolenia przez Jana Pawła II pod koniec lat 70. do dzisiaj w Ameryce Łacińskiej jest ona bardzo popularna. która „miała odpowiadać na potrzeby społeczne” ludności jest Teologia wyzwolenia najbardziej popularna w Ameryce Łacińskiej. Niejako w opozycji do wielowiekowej tradycji katolicyzmu na tym kontynencie i jego silnego kulturowego zakorzenienia. Przeprowadzono szereg wywiadów. którą zastosował de Nobili. i spowiadają się wpadli w euforię nie dotykając istoty ich nawrócenia – a była nią pogoń za cargo.istoty chrześcijaństwa spowodowało przekształcenie od ywających kultów tradycyjnych zmieszanych z chrześcijaństwem i podziwem dla techniki białych w nową formę – kult „manny z nieba”. e sam przeszedł na hinduizm. które dowiodły skuteczności metod Nobilego. Mieszkańcy wierzyli. e je eli będą modlić się tak samo jak biali dostąpią takich samych „zaszczytów”. którzy nieśli im Ewangelię. który w zmienionej formie został przywrócony i zrównany z rytem łacińskim dopiero po Vaticanum II. Owe „zaszczyty” nie spełniły się i od połowy lat 50 następuje totalna dechrystianizacja wysepek Oceanu Spokojnego.

W chrystologicznej części Modlitwy Eucharystycznej kapłan w imieniu zgromadzonych poprzez Jezusa Chrystusa wysławia Boga Ojca. Na końcu liturgii Słowa znalazł swe miejsce ryt pokutny (…) Trzecią część Mszy Świętej stanowi liturgia Eucharystii. W Liturgii Słowa czytania z Pisma Świętego czasem poprzedzone są błogosławieniem lektora przez celebransa. Zakończeniem pierwszej części Mszy Świętej Zairskiej jest tzw. padają wtedy słowa: „To jest Twoje Ciało. Następnie głoszona jest homilia. na którym sprawowana jest ofiara Mszy Świętej. a celebrans umieszcza je na ołtarzu. która stanowi jednocześnie wprowadzenie do liturgii słowa. W czasie „Gloria” wierni tańczą. którą wykorzystano w niezwykle twórczy sposób (ze względu na dość dominującą rolę białych oraz szczególnej mentalności Indian. Podczas proklamacji Ewangelii wierni przyjmują postawę siedzącą. Przebieg niektórych partii Mszy Św. Rządy Hiszpanów i Portugalczyków spowodowały dość szybką unifikację (choć nie pełną – istnieją odrębności. Tę część modlitwy eucharystycznej kończy się nieco zmienioną modlitwą „Sanctus”. Po raz pierwszy. a wierni a trzykrotnie wyznają swoją wiarę. Potem następuje intronizacja Ewangelii. zaś kapłan sprawujący ofiarę Eucharystii oraz usługujący mu tańczą wokół ołtarza. Najpierw składa się dary będące ofiarą dla potrzebujących.rób. którzy potrafili yć w takich komunach uprzednio prowadząc ycie plemienne). które funkcjonowały z powodzeniem przez dziesiątki lat nie jest przykładem inkulturacji. Zanim nastąpi czytanie Ewangelii. gdy kapłan unosi do góry Ciało Chrystusa. Modlitwę odmawia się ze wzniesionymi rękoma. które nie pozwalają stwierdzić. a zaraz po nich wzywani są przodkowie. modlitwa wstępna. W zasadzie do dnia dzisiejszego wspólnymi mianownikami jednoczącymi kontynent są język (oprócz Brazylii) i religia. wojen i indiańskiego alkoholizmu. który dał ludowi rzekę Kongo oraz afrykańskie lasy.” (…) XI . Kolejnym dzieckiem prowadzenia teologicznej inkulturacji jest tzw. bądź te w jakiś inny sposób wyra a wielką radość. e Indianie przejęli kulturę krajów Półwyspu Iberyjskiego) na poziomie odnoszenia się Indian do rzeczywistości. Rozpoczyna ją przygotowanie darów ofiarnych i procesja z darami. Następnie wierni przynoszą chleb i wino. Podczas konsekracji usłyszeć mo na uderzenia w bęben lub gong. Nazwa potoczna Ameryka Łacińska nie jest przecie przypadkowa. a raczej adaptacji i akulturacji. „czarna teologia” i jej efekt jakim jest ryt zairski. My wierzymy. kapłan pokazuje ją całemu zgromadzonemu ludowi Bo emu. wygląda mniej więcej tak: „Część pierwsza liturgii Eucharystii rozpoczyna się od wezwania świętych. Kapłan odbierając je klaszcze w dłonie. Nawet konstrukcja tzw. które je zamieszkują. rzeki i jeziora oraz wszystkie stworzenia. który stworzył cały świat. Taniec ten wzorowany jest na tańcu wykonywanym w wioskach kongijskich. redukcji paragwajskich – jedynych komun wyznaniowych. W środku tanecznego koła pozostaje ołtarz. Ka dy z uczestników tańczy w miejscu gdzie stał.

nie jest natomiast efektem „utraty łączności” ze Stolicą Apostolską. Podkreślają cielesny wymiar oddania czci „cielcowi”. piersi. chaldejskiego to. wznoszenie rąk nie mają wiele wspólnego z adnym punktem odniesienia w tradycji Kościoła. W Afryce Czarnej modlitwa nie jest tylko wysiłkiem umysłu i ducha. Ró ni to ten rodzaj rytu od rytów np. W ten sposób jakby nawiązują do pierwszych wieków chrześcijaństwa. Redefiniują one znaczenie Mszy Świętej. Liturgia ta nacechowana jest przez styl poetycki i rytm. charakterystycznej dla Afryki. Akcentu nie kładzie się tam na ćwiczenie intelektualne czy medytacyjne. Głównym problemem inkulturacji we współczesnym Kościele jest nieumiejętność poradzenia sobie drogą nieagresywną z kulturami pogańskimi. okrzyki. którą wielu zachodnich hierarchów stara się utrzymać prowadzi często do absurdów i odmierzania ilości wiary w Wierze. W imię równości porzuca się często najgłębszą treść 4 Ibidem str. e mowa ka dego z członków ciała: głowy. wysysa. i du y zakres pozostawiano na improwizacje celebransa. bioder ma swoje konkretne znaczenie w tradycji afrykańskiej. u ycie bębna – cię ko bowiem w Kongu o prawdziwe organy) jednak ich stosowalność nie jest esencją tworzenia nowego rytu. Wa ne miejsce zajmuje w tej liturgii taniec. ja take „jestem ciałem”. ze modlitwa ma tak e wymiar cielesny. Ja nie „posiadam ciała”. nóg. Jest to zupełne novum oderwane od tradycji eklezjalnej i tworzenie lokalnych wspólnot opartych jedynie o cześć – w pewnym sensie nie upersonifikowaną. religijnej i postawy dialogu. Ekstaza tańca. ale całego ciała ludzkiego. kiedy to nie istniały teksty pisane Mszy św. Chęć poprawności politycznej. szczególnie taniec wokół ołtarza. 49 XII . Nie mo na mówić o jedności w ró norodności. w której to składniki owej ró norodności wzajemnie się wykluczają i to w zasadniczych punktach liturgii.Podczas „Ojcze nasz” wszyscy wierni wraz z celebransem wznoszą swe ręce ku górze. Jest to o tyle wa ne. W rycie tym bardzo istotne miejsce zajmuje mowa ludzkiego ciała: gesty i taniec. „Bóg jest Słońcem. Grzech zaś przedstawiony jest jako „pijawka”: wyjaławia. ale na wzniesieniu całego człowieka do Boga. Wiele jest w niej obrazów i metafor. Np. które zawiera Mszał rzymski dla diecezji w Zairze noszą wyraźne piętno stylu oralnego. Ten ryt podkreśla mocno. który ma podło e znacznie głębsze. Zakończenie Mszy Świętej w rycie zairskim jest zbli one do zakończenia w rycie łacińskim. nie tańce ekstazy. stóp. e ryt zairski został wypracowany niejako „na zamówienie”. ramion. nie duchowy wymiar spotkania z Bogiem podczas wspólnotowej modlitwy. Poza tym to co odró nia wspomniany ryt chaldejski od rytu zairskiego to duchowa istota prze ywania Mszy Świętej. a zarazem jest odra ający. na którym nie mo na zatrzymać wzroku”. akomodacji de Nobilego czy nawet potępionego rytu słowiańskiego w przebiegu liturgii nie nastąpiły takie zmiany. Teksty. Część praktyk jest logicznie uzasadniona (np. Czasami ma charakter litanijny.4 Porównując to do wcześniej opisywanych redukcji paragwajskich.

„Dla ka dego bezstronnego obserwatora ycia Kościoła katolickiego jest faktem niezaprzeczalnym. tylko niektórzy uwa ają go za objaw negatywny. Mariana Banaszaka „Historia Kościoła Katolickiego” Krzysztof Sobczuk Protestantyzacja katolicyzmu w interpretacji x. Nale y się zastanowić czy wspólnoty. w których przeprowadzana jest inkulturacja są wspólnotami samodzielnymi mogącymi samemu radzić sobie z problemami regionalnymi na tle teologiczno – organizacyjnym.. prof. prof. Mo liwości całkowitego zaszczepiania wiary tam gdzie grunt nie jest odpowiednio przygotowany zawsze będzie kończyć się kontrowersjami. Poradowski rozpatruje w odniesieniu do innych istotnych dziedzin ycia Kościoła. podczas gdy dla XIII ..ukrytą w większości kultur europejskich. To kultury europejskie przechowują historię myśli Kościoła. jakim jest protestantyzacja katolicyzmu.) obecnie reakcja katolików w tej sprawie jest podzielona. Czy czasowy brak misjonarzy w takich wspólnotach nie mo e spowodować wypaczeń takich jakie zapoczątkowały kult cargo? Czy czystość wiary nie jest wa niejsza od szybkiej i powierzchownej ewangelizacji? Czy Kościół musi wobec świata wstydzić się swojego dorobku cywilizacyjnego i kulturowego? I w końcu czy maria dialogu między religiami i ideologii praw człowieka ma być hamulcem dla głębokiego i szczerego przekazywania nauczania Chrystusa? W pracy nieoceniona była ksią ka X. I ich syntezą jest kultura Kościoła Katolickiego – kultura rzymska. dr hab. To jej konstytucją w sposób najpełniejszy jest Chrystus. które tak jak Ameryka Łacińska nasiąknięte są prawdziwym katolickim systemem wartości. pośrednio te związane z problemem ekumenizmu i Ruchu Odnowy Charyzmatycznej. e dzisiejsza religijność katolicka coraz więcej przejmuje elementów protestanckich i chocia fakt ten stwierdzają wszyscy. dla jednych jest to zgorszeniem i przyczyną troski. Poradowskiego Zjawisko. (.

Pomimo jasnego stanowiska Soboru w tej sprawie8. s. s. kryzys architektury i sztuki sakralnej oraz otwarte propagowanie błędów przez niektóre Episkopaty.. którym jest chorał gregoriański. 8 Patrz: Konstytucja o Liturgii Sacrosanctum Concilium.drugich jest okazją do zadowolenia.. a nawet w wielu środowiskach brutalna walka z tym językiem jest tak e jednym z przejawów protestantyzacji katolicyzmu. według łatwych melodii. Porzucanie łaciny jest zrywaniem z myślą filozoficzno-teologiczna wyraoną w tym języku. twierdził i „łacina nie zniknie zupełnie z naszego Kościoła” i wymagał aby „wierni potrafili śpiewać razem po łacinie.. benedyktyn Dom Prosper Gueranger. Miedzy Mszą. 7 Tam e.”9 Choć w tej samej wypowiedzi. a więc liturgia.. 256. wydaje się potwierdzać tezę Poradowskiego i porzucenie łaciny jest elementem protestantyzacji Kościoła gdy pisze: „Nienawiść do łaciny jest wrodzona wszystkim wrogom Rzymu. co najmniej kilka części stałych Mszy-zwłaszcza Wyznania wiary i Modlitwę Pańską”10. Cyt. Porzucanie tego języka przez Kościół. 68. który właśnie. za arsenał ortodoksji przeciw subtelnościom ducha sekciarskie5 6 Poradowski. liturgia wzorowana na liturgii protestanckiej. została w pewien sposób „ogołocona” ze swego najbardziej charakterystycznego znamiona. za: Milcarek. z kulturą łacińską. Poradowski zauwa a: „Jednym z istotnych elementów cywilizacji łacińskiej jest język łaciński. z bogactwem liturgii łacińskiej i śpiewu gregoriańskiego. paradoksem wydają się słowa mówiące o konieczności „wielkiej ofiary” z języka łacińskiego papiea Pawła VI wypowiedziane 26 listopada 1969 r. o dziwo. najwaniejszy niejako „instrument” jego powszechności.. Kościół. s..) w ten sposób utracimy w wielkiej części to cudowne i niezrównane bogactwo artystyczne i duchowe. kwestia nacisków na zniesienie celibatu.. w imię Soboru sankcjonował porzucenie łaciny w liturgii: „ (.”5 Poradowski wskazuje na dwa źródła coraz to większego wpływania myśli protestanckiej na Kościół. wyra ony w tym języku. 36 i 54. za Poradowski. „demokratyzacja” Kościoła. „ruchu liturgicznego”. to skutki jednak reformy liturgicznej poszły w całkowicie innym kierunku. 65. XIV . lecz tak e i dorobek kulturalny niemal dwutysiącletni. a mianowicie procesy wewnątrz samego Kościoła (związane z kryzysem teologii katolickiej) i wpływy zewnętrzne protestantyzmu. zwalcza się nie tylko sam język jako taki. a niektórzy nawet drogę do ekumenizmu. Uznają ją oni za więź łącząca katolików na całym świecie. Kościół.. 9 Cyt.cyt. Jeden z prekursorów tzw.”7 I choć łacina jest nadal oficjalnym językiem Kościoła.. dz.... 10 Tam e. podnoszony szczególnie na Zachodzie postulat dopuszczenia do święceń kapłańskich równie kobiet. s.. Tam e.6 Przejawami tego negatywnego procesu są według niego przede wszystkim: degradacja języka łacińskiego. która nierozerwalnie do czasu reformy liturgicznej była związana z tym e językiem. Atakując łacinę. 199. gdy w ‘protestantyzacji’ katolicyzmu widzą postęp i unowocześnienie.

Davies. celibat wycisnął swoje szczególne historyczne piętno. 319-321. jako część ataku na katolickie kapłaństwo... 69-70. którzy ośmielają sie deklarować język narodowy jako konieczny i jedyny dopuszczalny język liturgii. s. e wysuwają argumenty za jego zniesieniem „typowo protestanckie”.. w: Problemy współczesnego Kościoła. „W wielu diecezjach z ka dym dniem coraz więcej czynności Cyt. Gdyby udało im się go kiedyś zniszczyć. W kontekście współczesnych problemów wewnątrz Kościoła dotyczących kwestii celibatu wa nym przyczynkiem jest tekst Ks. Szczególnie teolodzy zaanga owani w propagowanie ekumenizmu „(... Poradowski zarzuca im.. Louis 1908. M. a więc znacznej części tradycji. s. z pychy narodowej wrogiej Kościołowi lub te z powierzchownego i sztucznego ducha oświecenia. „Zapewne w przyszłości Kościół nie zdoła zachować instytucji celibatu duchowieństwa niezakonnego. 68. Stehlin.. a zwłaszcza jej głęboko mistyczny aspekt ofiarny. Lublin 1997. Fałszywe pojęcie liturgii. e mistrzowskim posunięciem protestantyzmu jest wypowiedzenie wojny świętemu językowi.. Liturgiczne. Rusecki. z płytkiego i jałowego racjonalizmu. tj. 15 Tam e. 14 Tam e. schizmatyckiego. Jaki jest sens celibatu kapłańskiego?. Gihr.. 12 11 XV . która stanowi niezbędne ramy dla tej e instytucji. Niewątpliwie jest to tak e przejaw protesantyzacji katolicyzmu. St. s. stad te w imię ‘ekumenizmu’ ąda się zniesienia celibatu. byliby na prostej drodze do zwycięstwa. bez jednoczesnej obrony cywilizacji łacińskiej.go.) czyli zwolennicy szybkiego i bezwarunkowego zjednoczenia z protestantami uwa ają. 483-490. (. The Holy Sacrifice of the Mass.”15 Atak na celibat jest postrzegany przez Poradowskiego. e zniesienie celibatu w Kościele katolickim jest niezbędnym warunkiem tego zjednoczenia. istotne z punktu widzenia rozwa ań księdza Poradowskiego. 69.. czyni N. Ataki te wywodziły się głównie z ducha heretyckiego. s. przewa nie niezrozumiałym dla ludu. Poradowski jednocześnie łączy z obroną cywilizacji łacińskiej. s.”12 Tak więc „Całkowite porzucenie łaciny równałoby się porzuceniu chrześcijańskiej myśli wielu stuleci. s. była często przedmiotem ataków od dwunastego wieku a do naszych czasów. Stanisława Mojeki.”14 Równie w kwestii ró nych dysput na ten temat wśród niektórych teologów i hierarchów Kościoła. red.. zniszczenia pokory i prostoty wiary. Liturgiczne. w: M. Za: K..”11 Równie ciekawe spostrze enia.. na to mogą się odwa yć tylko barbarzyńcy. N. całkowicie zapoznającego istotę i obiekt katolickiej liturgii. 62. 13 Poradowski. W próbach ograniczenia języka łacińskiego i zastąpienia go językiem narodowym tkwił mniej lub bardziej świadomy plan rozbicia katolickiej jedności.”13 Obronę celibatu. (. gdy to w obrębie tej metody ycia zbiorowego. s. osłabienia więzów z Rzymem. 112.za: Davies. lecz w języku martwym.. po łacinie..) Kościół ekskomunikuje wszystkich. stłumienia ducha katolickiego.) Musimy przyznać. Kościól. Gihr w swojej ksią ce „The Holy Sacrifice of the Mass”: „Bardzo stara praktyka celebrowania Mszy na Zachodzie nie w ywym języku danego narodu.

. s. Nie tylko przysłuchują się. 20 Tamze.. rozpoznaje w nowej liturgii mszalnej ceremonie protestanckie.]. s. 71. jako jednego z głównych głosicieli protestanckiej definicji Kościoła. „Jeśli chodzi o nową liturgię mszalną to sami protestanci twierdzą.”18 Ta opinia wydaje sie być uzasadniona. aby oddalić katolicką Mszę od tradycji Soboru Trydenckiego na rzecz protestanckiej Wieczerzy Pańskiej. ale równie konsultantami i uczestniczą w pełni w dyskusjach nad katolicką odnową liturgiczną. dostosowany do wymagań luteranizmu.”20 Bardzo ciekawe w tym kontekście rozwa ań Poradowskiego nad wpływem protestantyzmu na Nową Mszę. 77.” 19 Davies równie podaje ciekawe świadectwo Kardynała W. krytykować i czynić sugestie. nie tylko teologiczne ale dzięki historycznym świadectwom ró nych osób. 76.) Innymi słowy. a więc nie tylko dopuszczenie ich do diakonatu. Poradowski wymienia w tym miejscu Hansa Kunga. co mógł. jawią sie tak e słowa wybitnego myśliciela katolickiego i bliskiego przyjaciela papie a Pawła VI Jeana Guitton’a. i podczas tych spotkań z pewnością pozwalano im komentować. (.. czyli „Novus Ordo Missae”.. s. 17 16 XVI ... 72. jest objawem przejmowania przez katolików poglądów protestanckich. którego prace i poglądy zostały potępione przez Stolicę Apostolską.W. stał się później powodem licznych kontrowersji. e w pracach komisji. 18 Tam e. uczestniczyło 6 protestanckich obserwatorów. katolickimi ekspertami teologicznymi Soboru-przyp.) miało zawsze miejsce spotkanie informacyjne obserwatorów z ‘periti’ [tj.aut. Choć oficjalnie w trakcie Soboru jak i prac komisji. która opracowywała nowy porządek Mszy. gdzie Kościół jest instytucją „ludową”.”16 Te wszystkie prądy wręcz ideologiczne. Bauma. czy któreś z ich sugestii warte były zgłoszenia podczas sesji plenarnych ‘Concilium’. nie pozwalano obserwatorom włączać się do debaty. Tam e.. wprowadzanym w miejsce tradycyjnego pojęcia Kościoła hierarchicznego i pionowego. 19 Davies. Kościół.. s. horyzontalną. który w 1993 r. widzimy u Pawła VI ekumeniczną intencję wyrzucenia wszystkiego lub przynajmniej skoPoradowski. to jednak jak podaje Michael Davies: „Wieczorem (. który na łamach prasy stwierdził odnośnie obserwatorów i : „Nie są oni poprostu obserwatorami. przynajmniej kanon i drugi i czwarty.) Tak e usilna akcja na rzecz wyświęcania kobiet i to bez adnych ograniczeń.. wspominał okoliczności wydania nowego Mszału: „Paweł VI robił wszystko. mają za podstawę teoretyczną protestanckie pojęcie Kościoła.17 Protestantyzacja w szczególny sposób wpłynęła na rozwój i na kształt posoborowej liturgii. Liturgiczne. s. ale tak e i do kapłaństwa i do godności biskupiej.. 70... Sam fakt. Tak e wielu katolików nawróconych z protestantyzmu z rozpaczą i bólem. e została ona. ale współpracują. (.właściwych kapłanom powierza się świeckim i bez adnego usprawiedliwienia brakiem kapłanów. To ‘periti’ decydowali później. okazując w ten sposób jak małą wagę przypisuje się kapłaństwu. którzy przygotowywali projekty obrzędów.

”23 Problemem jest więc kreowanie pewnej „posoborowej mitologii” lub „rzeczywistości”. s. Sprawa ta jest wielkiej wagi. Liturgiczne. 22 listopada 1969 r. 25 Tam e. natomiast ‘Jezusologia’ zajmuje się tylko Jezusem z Nazaretu. s.”25 Według Poradowskiego. 72.. Jako protestantyzację. 73. 74. s. o Słowie Wcielonym i zastępuje się ją błahą i płytką ‘Jezusologią’..”22 Abstrahując od zagadnienia na ile Nowa Msza stanowi pewne odbicie protestanckiej liturgii. (. XVII .. przynajmniej tych liturgicznych. s.”24 Na gruncie katechizacji. 53.rygowania wszystkiego. porzuca się ‘Chrystologię’. Poradowski pisze „Nadto wielu biskupów i księ y. świątynie katolickie zostały ogołocone.tak silnie jak mo liwe do liturgii kalwińskiej. gdy ‘Chrystologia’ zajmuje się Chrystusem Panem i jest związana z Mesjaszem-Zbawicielem i z Wcieleniem Słowa Bo ego.G.) Porzucając termin ‘Chrystus’. tak e towarzyszy mu obrazoburstwo. otwartych zwolenników protestantyzmu. „Nic przeto dziwnego. ‘Jezusanizm’. „Innym przejawem protestantyzacji katolicyzmu jest moda w teologii i w katechizacji na tzw. utorowało drogę dla teologii wyzwolenia i popadnięciem sporej części katolickiego duchowieństwa pod wpływy marksizmu. Poradowski postrzega równie kryzys współczesnej architektury i sztuki sakralnej. W ten sposób zastępuje się ‘Chrystologię’ ‘Jezusologią’. tego typu „ogołacanie” Chrystusa z Jego bóstwa i sprowadzanie Jego osoby do zwykłego człowieka.26 Choć zagadnienie protestantyzacji katolicyzmu stanowi małą cząstkę spostrze eń Poradowskiego co do sytuacji Kościoła po Soborze Watykańskim Dru21 22 Milcarek. 26 Tam e. doszło do zamieszania w jednej z fundamentalnej dziedziń katolickiej teologii. czyli tendencja nie u ywania wyra enia ‘Chrystus’ czy ‘Jezus Chrystus’. e skoro obecnie stwierdzamy proces protestantyzacji katolicyzmu. poza Polską. Kościół.”21 Dr M. wbrew jasnym oświadczeniom Soboru. Soboru Watykańskiego Drugiego..cyt. tak stwierdził: „Nic w odnowionym Mszale nie stanowi prawdziwego problemu dla ewangelickiego protestanta. ze Mszy oraz zbli enie Mszy powtórzę to raz jeszcze . W ostatnim dwudziestoleciu. 256.. co jest zbyt katolickie. lecz tylko ‘Jezus’. która w jaskrawy sposób odbiega od zało eń. Siegvalt.. Davies podaje tutaj równie opinie innych protestanckich teologów. przez co stały się podobne do pustych i zimnych zborów protestanckich. dz. jaką jest Chrystologia.. 23 Poradowski. czyli biografią człowieka z Nazaretu. gdy obrazy święte i rzeźby zostały z nich brutalnie i po barbarzyńsku usunięte. s. którzy wyra ają swoją aprobatę dla Nowej Mszy. świadomie i celowo taką właśnie daje interpretację nowej liturgii mszalnej.. jako naukę teologiczną o BoguCzłowieku. 24 Tam e.. wykładowca teologii dogmatycznej na protestanckim wydziale Uniwersytetu w Strasburgu na łamach „Le Monde”. Davies.

e kociołek się rozleciał”. itp. metalową rurką. które broniłyby ich przed niehomoseksualnymi „pogromcami homoseksualistów”. XVIII . e pomógł kochankowi i współlokatorowi swojego ojca w zabójstwie. Przywódcy organizacji homoseksualistów odpowiadają. ze stanu Indiana w USA uprowadziły dwunastoletnią dziewczynkę. na to w jakim stopniu przenikanie protestantyzmu do niektórych systemów teologicznych katolickich czy te praktyk duszpasterskich. do czego zresztą sam Poradowski zachęca. a przemoc. kilkakrotnie dźgnięta no em i pobita cię ką. są bardziej skłonni do u ywania przemocy. e homoseksualiści nie są patologiczni. kochający ludzie. Powy sze uwagi Poradowskiego wskazują. Próbowała się jeszcze bronić. prostytutki. Ojciec „został 45-krotnie dźgnięty i tak okrutnie pobity metalowym kociołkiem.gim. którzy są w opozycji do norm społecznych: homoseksualiści. Michał Krupa Przemoc i homoseksualizm W 1992 roku dwie lesbijki (16 i 17 lat) z Jeffersonville. pamiętając. Kto ma rację? Czy brutalność wywodzi się z patologicznej subkultury homoseksualistów. Utrzymują. zbuntowani ani zboczeni. by on i 31-letni mę czyzna „mogli yć razem”. Z tej perspektywy ci. czy te inni kierują ją przeciw nim? Przeanalizujmy ró ne formy brutalności. który się wraz z Soborem rozpoczął. Oba morderstwa pasują do obiegowej opinii psychiatrycznej: skrajne okrucieństwo jest w sposób naturalny powiązane z innymi formami patologii społecznej. którą oskar yły o „kradzie kochanki”. Dziewczynka została wepchnięta do baga nika samochodu. e są to delikatni. alkoholicy. więc wylały na nią benzynę i podpaliły. a nie jego prawdziwych intencji i postanowień. po to. której doświadczają dowodzi. e tylko od około 2-3% dorosłych jest homoseksualnych bądź biseksualnych1. e potrzebują specjalnych praw. Warto jednak raz jeszcze zwrócić uwagę. treść tego zagadnienia jednak ukazuje kolejne fazy kryzysu. mo e znaleźć swoje pierwotne uzasadnienie właśnie w Soborze. Chłopak wyznał. W tym samym roku czternastolatek został skazany za pomoc w morderstwie swojego czterdziestoletniego ojca (morderstwo pierwszego stopnia). e w większości są one odbiciem „ducha Soboru”.

Gilles de Rais (Sinobrody) brutalnie zabił 800 chłopców. Właśnie wtedy. został zgwałcony. Choć całkowita liczba jego zbrodni nie jest pewna. • Juan Corona został skazany za zabicie 25 pracowników najemnych („uprawiał seks z ich nie ywymi ju ciałami”). Ka dy z chłopców był najpierw zwabiony do jego domu. XIX . często mordował a 100 osób dziennie. e obecnie światowy rekord w liczbie popełnionych seryjnych morderstw nale y do rosyjskiego homoseksualisty Andreia Chikatilo. Patologia polegająca na zjadaniu swoich ofiar charakteryzowała równie Jeffreya Dahmera z Milwaukee. okazuje się. grzebał ich na podjeździe do swojego domu. które zabiły 6 pacjentów przebywających na rekonwalescencji w Grand Rapids. • Corll-Henley-Brooks torturował i wykorzystał seksualnie 27 mę czyzn w Teksasie. ale te gotował i jadł ich części ciała. dusił. 17 kobiet i 14 dziewcząt. Ka dy z sześciu najgroźniejszych amerykańskich zabójców był homoseksualistą: • Donald Harvey przyznał się do 37 ofiar w Kentucky. następnie zabity poprzez „rozprucie” bądź rozcięcie na pół i albo spalony. Michigan. Nazistowski oprawca w obozie w Auschwitz. pobiła rekord dwóch pielęgniarek: Catherine Wood i Gwen Graham. albo zjedzony.Morderstwo i mord masowy Mimo i całkowita liczba ofiar zamordowanych przez danego zabójcę jest często wątpliwa (np. • Patryc Kearney to sprawca 32 zbrodni. homoseksualista Henry Lucas przyznał. Dwóch mę czyzn „rywalizuje” o tytuł „najgorszego na świecie mordercy”. Lesbijka Aileen Wuornos w 1992 roku została uznana za „najgroźniejszą morderczynię” – zabiła przynajmniej 7 mę czyzn w średnim wieku. kiedy biedny chłopak myślał: „To mój szczęśliwy dzień”. ciął swoje ofiary na małe kawałki po wcześniejszym spółkowaniu i zostawiał w workach na śmieci wzdłu dróg szybkiego ruchu w Los Angeles. który został skazany w 1992 roku. Ludwig Tiene. wykąpany i nakarmiony. który w 1992 roku został skazany za gwałty. mia d ył i zagryzał na śmierć chłopców i młodych mę czyzn podczas wykonywanych na nich gwałtów. Nie tylko zabił 17 młodych mę czyzn i chłopców. Działając sama. morderstwa oraz jedzenie części ciał przynajmniej 21 chłopców. e zabił 350 osób). Powiązanie między seryjnym morderstwem a homoseksualizmem wcale nie jest nowe. • Jon Wayne Gacy zgwałcił i zabił 33 chłopców z Chicago. • Bruce Davis molestował i zabił 27 mę czyzn i chłopców w Illinois.

e zarówno morderstwo seryjne. 17% lesbijek oraz 4% koXX . Jim Warren. dwa heteroseksualnych. 7) bierze udział w bolesnym lub brutalnym seksie (np. Trzy na pięć dotyczyły stosunków homoseksualnych.Zbadanie spraw 518 masowych morderców. którzy zabijali na tle seksualnym w Stanach Zjednoczonych od 1966 roku do 1983 roku ujawniło. badacze zanotowali 5 morderstw ewidentnie na tle seksualnym. który pracował jako radca prawny w Ośrodku Poprawczym Stanu Waszyngton. Mimo tego. Zaczynając od zaledwie 2 czy 3 morderstw rocznie w 1972 roku a do dziesiątków w 1980 roku. Wydaje się.) Dewiacje te grają znaczną rolę w wielu przestępstwach seksualnych i w wielu przypadkach morderstw”. mordercy będący homoseksualistami pojawiają się częściej ni mo na by się tego spodziewać. zwrócił uwagę na pojawiającą się prawidłowość: mimo i często motywem zbrodni podanym w raporcie było włamanie lub kradzie . Był prawdopodobnie „jedyną osobą.. jak i pojedyncze jest powiązane z homoseksualizmem. gdzie partnerzy są torturowani lub ranieni podczas uprawniania seksu). Przed nastaniem kolejnego dnia dochodzi do sprzeczki i gospodarz lub zaproszona osoba jest martwa.” Warren przyznał4 e zaskoczyło go to. przeprowadził wywiady z prawie wszystkimi nowo rejestrowanymi w ośrodku młodymi mordercami (poni ej 36 lat) w stanie Waszyngton w latach 1971-82 (w czasie powstawania ruchu na rzecz homoseksualistów). Z czasów przed powstaniem ruchu na rzecz „praw dla homoseksualistów” nie ma jednak na potwierdzenie tej tezy zbyt wielu dowodów. lub sadomasochizm. Z 444 zabójstw zgłoszonych w jednym sądzie w latach 1955-1973. e 350 (68%) ofiar zostało zamordowanych przez sprawców będących homoseksualistami oraz e 19 (44%) z 43 morderców było biseksualnych lub homoseksualnych2. W narodowym badaniu reprezentatywnej grupy homoseksualistów i heteroseksualistów 32% mę czyzn. gdzie partner jest związany i łagodnie torturowany. oraz 5% mę czyzn heteroseksualnych. jak często w sprawach pojawiał się homoseksualizm. Ju w latach czterdziestych XX wieku. e popęd homoseksualny mo e być połączony z tendencjami sadystycznymi lub masochistycznymi. psychiatra Dawid Adrahamsen8 zanotował: „Ogólnie wiadomo.. i prawdopodobnie mniejszość seryjnych morderców jest homoseksualna oraz biorąc pod uwagę fakt. związywanie i dyscyplina. która zbadała całościowo wszystkie akta poszczególnych sprawców. 3 Wgłębiając się w powiązanie między popełnianiem morderstw a homoseksualizmem. Typowa sytuacja to: homoseksualista spotyka kogoś w barze lub parku i zaprasza go do swojego mieszkania. e homoseksualiści stanowią nie więcej ni 3% populacji. którzy uwa ali się za homoseksualnych czy biseksualnych. Brutalne praktyki seksualne Znaczna mniejszość homoseksualistów (między 22%5 a 37%6. (. „w około 50% przypadków” był równie związek z homoseksualizmem.

e w porównaniu z heteroseksualistami. Jednak e homoseksualiści mają tak wielu partnerów5. co dorośli ludzie robią w swoich sypialniach. eby ich partnerzy cierpieli tak jak oni. 12 Większość osób zara onych chorobą przenoszoną drogą płciową postanawia.. gdzie homoseXXI . Mirko Grmek13 stwierdził: „Ka dy historyk choroby wie. co w ich mocy.biet heteroseksualnych przyznało. e około 1% kobiet lub mę czyzn heteroseksualnych w porównaniu do 7% homoseksualistów i 3% lesbijek przyznało się do celowego zaka ania chorobą przenoszoną drogą płciową. e zrobi wszystko. w którym sędzia stwierdził: „Seks nie mo e być pretekstem do przemocy. Na przykład. Jakie przestępstwo? „Przybijanie napletka i moszny do deski” oraz „wylewanie gorącego wosku na cewkę moczową. e około 10% tragicznych śmierci wśród młodych mę czyzn w San Francisco było rezultatem „zapędzenia” się podczas uprawiania sadomasochistycznego seksu.” Istnieją dowody na to. Jedyne porównawcze badanie5. 7. 6. homoseksualiści są znacznie bardziej nara eni na choroby przenoszone drogą płciową ni heteroseksualiści. dziennikarz z Denver („wró ka skórzanego seksu”). e nikogo nie powinno interesować. którzy lubią jak się trzyma zapalone cygara lub papierosa blisko ich skóry lub jak się ich nimi przypala. Przypomniał on równie praktykę „wieszania na drzewie na hakach rzeźniczych za mięśnie piersiowe” i opisał „facetów. • W 1993 roku londyńscy homoseksualiści przeznaczyli 100 000 funtów na apelację werdyktu. Celowe zara anie innych podczas stosunku Aktywiści ruchu na rzecz „praw dla homoseksualistów” argumentują. e zwiększają ryzyko zara enia siebie lub innych chorobami przenoszonymi drogą płciową. Ale są i tacy – mniejszość. 9 na ten temat ukazało. Udokumentowano13 kilka przykładów. e taka postawa zemsty albo niedbałość przyczyniła się do rozprzestrzenienia gruźlicy i syfilisu. polityka homoseksualistów” stwierdzono.. Kiedy chodzi o AIDS. e brało udział w praktykach sadomasochistycznych. (. gdzie za pieniądze mo na wziąć udział w sadomasochistycznym seksie. • Ksią ki i czasopisma o tematyce homoseksualnej lubują się w przedstawianiu „frajdy” czerpanej z brutalnego seksu. W rzeczy samej. by nie zarazić innych. indywidualne i społeczne koszty celowego zara ania są wyjątkowo wysokie. homoseksualiści są bardziej skłonni do celowego zara ania swoich partnerów seksualnych.” 11 • W programie dokumentalnym nadanym w 1980 roku w telewizji CBS pod tytułem „Władza homoseksualistów.” 9 Równie homoseksualne przewodniki po kraju i innych państwach rzeczowo wymieniają miejsca. Podobnie homoseksualiści i lesbijki byli około czterokrotnie bardziej skłonni do udziału w związywaniu ni ludzie heteroseksualni. choć znacząca – którzy chcą. podpowiadał swoim czytelnikom jak przyduszać i biczować partnera podczas uprawiania seksu.) Przyjemność czerpana z wyrządzania bólu jest rzeczą złą”.

oraz łącząc dane dotyczące kobiet i mę czyzn okazało się. e są nosicielami wirusa HIV. W 1992 roku trzy londyńskie kliniki chorób przenoszonych drogą płciową zanotowały. w ciągu ostatnich dwóch dekad zwiększyła się liczba homoseksualnych gwałtów na mę czyznach5. e praktykowało związywanie. W narodowym badaniu środowisk miejskich. e około 1 mę czyzna na 10 000 powy ej 11. roku ycia co roku zostaje zgwałcony (13 na 10 000 kobiet). e prawie połowa ich homoseksualnych pacjentów. e brało udział w praktykach sadomasochistycznych. przeprowadzonym w 1983 roku w USA. 16.” Wydaje się równie . którzy choć trochę takie stosunki pociągają (H). którzy w ogóle nie interesują się stosunkami homoseksualnymi (nie-H) i tych. w stanie Południowa Karolina16. wielu celowo lub przez brak zabezpieczenia. 7. i Memphis. Do roku 1993 ponad 100 000 amerykańskich homoseksualistów umarło na AIDS. e to „tylko i wyłącznie jego sprawa. Najbardziej znany jest przypadek „pacjenta zero”.8% nie-H oraz 27. który a do swojej śmierci w wieku 32 lat. w stanie Tennessee17 mę czyźni stanowili 5. W dwóch sądów: Columbia. gdzie homoseksualiści zbierają się w towarzystwa. Mo e być równie częstszy w miejscach. e istnieje związek między uprawianiem okrutnych praktyk seksualnych i chęcią zaka ania innych.8% H powiedziało. Gwałt homoseksualny jest dwa razy częstszy na obszarach miejskich. Gwałt homoseksualny Narodowa Inspekcja Zdrowia15 wykazała. wiedzących.14 Homoseksualiści ci nie dopuścili do tego. dzielił swoje ciało i zaka enie z 250 mę czyznami rocznie. Dzieląc naszą krajową grupę reprezentatywną7. gdzie akceptowana jest subkultura homoseksualistów: badanie z 1970 roku przeprowadzone w San Francisco wykazało. czyli około 7% gwałtów ma podło e homoseksualne. 15. ni w regionach podmiejskich czy wiejskich15. przez innych homoseksualistów. którzy uprawiali którykolwiek z rodzajów brutalnego seksu byli dwa razy bardziej skłonni zarazić partnera ni ci. (które nie obejmowało San Francisco) 1.5% H przyznało. Od późnych lat siedemdziesiątych do wczesnych osiemdziesiątych był osobiście odpowiedzialny za przynajmniej 40 z pierwszych 280 przypadków zara enia AIDS w USA i powiedział urzędnikom do spraw opieki zdrowotnej. a dziesiątki tysięcy na zapalenie wątroby typu B. Ponadto ci.ksualiści celowo zaka ali swoich partnerów. kanadyjskiego stewarda. e 4% nie-H oraz 21.3% heteXXII . później nabawiła się rze ączki odbytniczej. 12 na tych.7% ofiar zgłoszonych gwałtów – w jednym tylko przypadku napastnikiem była kobieta. by ich śmiertelna choroba popsuła im „przyjemność” z ycia seksualnego. Większość z nich została zaka ona. 2% heteroseksualnych kobiet i 11% lesbijek zgłosiło homoseksualny gwałt. Razem ze wzrostem znaczenia ruchu na rzecz praw homoseksualistów. którzy takich doświadczeń nie mieli. e 9% heteroseksualnych mę czyzn i 24% homoseksualistów.

Gwałt w jakimkolwiek wieku jest brutalny i czyni spustoszenie w psychice.” 20 Wpływ przemocy na długość ycia homoseksualistów Badanie 6714 nekrologów22 w gazetach homoseksualistów w całych Stanach Zjednoczonych ujawniło. a zamę nych kobiet 79 lat. przyczyniają się do tego. która przyprowadziła dla niego starszego mę czyznę. Wydarzenia te. e prawie połowa lesbijka była wcześniej heteroseksualnie zgwałcona – prawdopodobnie stały się homoseksualne w wyniku tego doświadczenia. w połączeniu z ró nymi chorobami przenoszonymi drogą płciową (w szczególności AIDS). Instytut Masters &Johnson wyjawił. Mę czyźni często reagują odmiennie. a lesbijek 45. e średnia długość ycia homoseksualistów to 40 lat. gdy miał 13 lat.roseksualnych mę czyzn oraz 12. jednak waXXIII .3% lesbijek zginęło w wypadkach samochodowych (ponad 17 razy więcej ni nie homoseksualistów).6% lesbijek przyznało. Po tym epizodzie fantazje i interpersonalne doświadczenia seksualne chłopca były wyłącznie homoseksualne. gdy mieli 21 lat lub więcej. • 0. to średnia długość ycia wynosi 57 lat dla mę czyzn i 71 dla kobiet.7% lesbijek popełniło samobójstwo. e 3% z 6574 homoseksualistów i 20% ze 140 lesbijek umarło w tragiczny sposób: • 1. Mo e jednak przyczynić się do tego.6% heteroseksualnych kobiet i 8. Bardziej alarmujący jest fakt.5% homoseksualistów. e zostało homoseksualnie zgwałconych5. Udowodniono. na które tak narzekają homoseksualiści.10. e „dwudziestopięcioletni mę czyzna miał swój pierwszy stosunek seksualny.6% homoseksualistów i 4. W jednym z badań 25%18 białych homoseksualistów przyznało się do spółkowania z chłopcami szesnastoletnimi lub młodszymi. Wnioski „Zbrodnie nienawiści”. e między 15% a 40% gwałtów będących molestowaniem nieletnich. e tylko jedna z nich była popełniona w Waszyngtonie. Został on zainicjowany przez jego matkę.6% homoseksualistów i 5. FBI zanotowało 431 zbrodni (w USA) przeciwko homoseksualistom w całym roku 1991. e średnia długość ycia onatych mę czyzn wynosi 75 lat. Jeśli chodzi o osoby rozwiedzione lub niezamę ne.4% homoseksualistów i 7% lesbijek zostało zamordowanych (to ponad stukrotnie wy szy wskaźnik ni u osób nie będących homoseksualistami). nie są częste i rzadko jest to coś więcej ni przezywanie czy pomówienia. lesbijkę. • 0. e ofiara stanie się homoseksualna. to gwałty homoseksualne19. To samo badanie wykazało. 0. Nasze ogólnokrajowe badanie wykazało. homoseksualistę.

Before the Law and justice Committee of the Washington State Senate (12/15/89) 5.391-401. 12. April 1993.L.173-181. and legal aspects. US Dept Justice January 1991. 17. 3.7. US Dept Justice 1992 NCJ-135943.” 23 Zgodnie z obiegową opinią psychiatryczną.1435-6. Sexualpreference: statistical appendix Blomington: IN Univ Press. przyznali. Harlow C. Out front p.292-299. Swigert V.64. [w:] Am J psychiatry 1984. 10. F. 10 8/5/92.141.576-79. 19. 1979. Cameron P. H. 19. 1992. et al. Press. Cameron P. 1990. Female victims of violent crime. Bell A. 2. 18. 16.Summit. na jakie nara eni są homoseksualiści wpisane są w ich subkulturę.szyngtońscy aktywiści ruchu homoseksualistów utrzymują.1227-36. [w:] Am J psychiatry 1984. [w:] Archives Sexual Behavior 1976. Effect of homosexsuality upon public health and society order [w:] Psychol Rpts 1989. & Cameron K. 13.267. [w:] Psychological Reports 1985. [w:] Psychological Reports 1993. 12. Columbia U press. & Eddelman H. NCJ126826. przemoc idzie w parze z homoseksualnym stylem ycia. większość przemocy dotyczącej homoseksualistów jest spowodowana przez innych homoseksualistów (ich subkultura mo e eksportować więcej przemocy ni jej doświadcza z zewnątrz). 9. The Masters and johnson treatment program for dissatisfied homosexual men. Lipscomb G. Reported male rape Victimology 1983. równie była homoseksualna. et al. Sexual homicide: social. History of AIDS Princeton: Princeton Univ. The gay report NY. H. Crime and the mind. Male victims of sexual assault [w:] J American Medical Assn. suburban. 20. 11. 1944 p. & Masters W. C Same-sex rape of nonincarccerated men. których yciorysy zbadano i których orientację seksualną mo na było określić. et al. 1981. 14. Chicago. e miało miejsce 397 wypadków! Gdy zostali przyciśnięci i dokładnie przepytani.57. Cameron P. & Johnson A. 7. Newell A. F. XXIV . Sexual orientation and sexually transmitted discease.3064-66. 6. Bob Damton’s Address Book.141. Jay K. 15. Sparticus. p. Is Homosexuality disproportionately associated with murder? Paper presented at Midwestern Psychological Assn. W. et al. The prevalence of homosexuality. Sexually transmitted discases and papillomas [w:] Brit medical J 1992. P. [w:] Nebraska Medical journal 1985. 4. Forman B. Goyer P. Free the spanner men Gay times.1167-79 8. Podczas gdy przemoc skierowana przeciw homoseksualistom jest znikoma. Ronet Bachman. Crime victimization in city. Homosexual molestation of children/sexual interaction of teacher and pupil. psychological. Grmek M. and rural areas: A national crime victimization survey report.3. Smith D. The kinsey data NY:Saunders. Cameron P. e. & Young A. 1983. & Rodgerson G. e przynajmniej 366 tych „zbrodni” to „zaczepki słowne. Schwartz M. 1979.70. 122. 21. Dr Paul Cameron 1. Większość morderców. et al. Gebhard P. 8. p.305.g. Cameron P.235-6. Prawie wszystkie doświadczenia przemocy bądź chorób. et al.

Wydelegowała jednak przedstawiciela do Moskwy. p. Była to dobra gra polityczna. Cameron P. Paper presented at Eastern Psychology Assn. 1993. aczkolwiek strategicznie wa nych wysp między Leningradem a brzegami Finlandii. oraz znaczne zdobycze uzyskane przez Stalina kosztem Rzeczpospolitej. Sowieci ądali. Finowie znajdowali się wtedy w cię kiej sytuacji politycznej. FBI relases stats on hate crimes. Dlatego te Finowie skazani byli jedynie na własne siły w walce z czerwoną zarazą. Finlandia jednak nie dała się ugiąć sowieckiemu szanta owi. Playfair W. April 17. Panująca do tej pory sytuacja nie pozwalała ZSRR na zdecydowane działania. które nadal nie satysfakcjonowały ZSRR. co zamknęło drogę na ewentualny transport przez jej terytorium pomocy dla walczących Finów. Ks. Piotra Skargi opracowana na podstawie materiałów wydanych przez Family Research Institute Wojna zimowa w Finlandii Geneza wojny fińsko-radzieckiej Wiele miesięcy przed wybuchem II Wojny Światowej. Jednak wybuch wojny. Sytuacja w przededniu wojny 5 października 1939 roku z Kremla do Helsinek wysłano ultimatum z ądaniem natychmiastowego przybycia do Moskwy fińskiego ministra spraw zagranicznych. 1. w obliczu wyjątkowo niekorzystnej sytuacji politycznej. Z czasem jednak. Sowieci liczyli równie na pomoc Adolfa Hitlera w polityce roszczeniowej wobec Finlandii. & Wellum S. który nie miał prawa do podpisywania adnego dokumentu. Mimo tego władze fińskie nie myślały ulegnąć adnemu ądaniu ze strony Związku Radzieckiego. podejmowali się drobnych ustępstw.. L. Washington Blade 1/1/93. Szczególny niepokój u Józefa Stalina budziło poło enie Leningradu tu nad granicą z Finlandią. The homosexual lifestan. ponownie zaostrzyły apetyty ZSRR. Za: Ulotka wydana przez Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im.22. Szwecja odmówiła nawet statusu neutralności w tym konflikcie. Wiosną 1938 roku starano wymusić na rządzie fińskim oddanie ZSRR półwyspu Hanko oraz kilku małych. Związek Radziecki chciał zagarnąć dla siebie wa ne gospodarczo i strategicznie terytoria. Nie mogli liczyć na poparcie adnego państwa skandynawskiego. prakty- XXV . Traktaty zawarte z III Rzeszą pozostawiły ZSRR wolną rękę w krajach bałtyckich z Finlandią włącznie.

Liczebność i stan wojsk był zdecydowanie korzystniejszy dla Związku Radzieckiego. Ka da ich dywizja posiadała więcej sprzętu ni cała Armia Fińska. Wojna rozpoczęła się od zajęcia kilku mniejszych miejscowości oraz silnego bombardowania Helsinek. 9. burzących się przeciw wyzyskowi rodzimych „kapitalistów”. 8. Wojna radziecko-fińska była ju tylko kwestią czasu… Początek wojny Sowieci liczyli. sami ponieśli liczne klęski. Ponadto sowieckie media nie stroniły od licznych artykułów o rzekomych „strajkach fińskich robotników”. Rozpoczęła się więc rozkręcona przez władze ZSRR polityczna i medialna nagonka anty-fińska. Propaganda sowiecka przedstawiała Finlandię jako państwo niebezpieczne. Celem tego wyimaginowanego spisku była „eliminacja ojczyzny światowego proletariatu”. Znacznie im to ułatwiało walkę z tak licznym rywalem. oraz maleńką marynarką. Waleriana Frołowa. podczas „Wojny Fińskiej”. oraz lekkie czołgi typu Vickers. Dla Finów było to nie do przyjęcia. o ironio. Był on sekretarzem lokalnego Kominternu. jaka panowała na terenie ich fińskich przeciwników. który domagał się wprost zbrojnej interwencji ZSRR przeciwko swojej ojczyźnie. Pomimo faktu. W obliczu takiej sytuacji rokowania fińsko-sowieckie zostały przerwane. aneksji Finlandii. e dzięki potę nej przewadze militarnej i liczebnej szybko pokonają Finlandię. które dą y do agresji na Kraj Rad. Największą z nich była 7 Armia. Finowie bowiem bez trudu przemierzali zamarznięte i zasypane terytoria swojego kraju. Po zajęXXVI . Sowieci natomiast wysłali przeciw Finlandii cztery Czerwone Armie: 7. Efektem tej propagandy była organizacja licznych wieców w ZSRR. Związek Radziecki nie był kompletnie przygotowany na ostrą zimę jaka panuje w Finlandii. Spełnienie tych warunków pozbawiłoby Finlandię wszystkich urządzeń obronnych. O takich nastrojach donosił Kremlowi fiński komunista Otto Kuusinen. Pomimo mia d ącej przewagi. Michaiła Duchanowa i 14. nieliczną i lekką artylerią. W prawdzie Finlandia zmuszona została do kapitulacji. Tak oto oprawca i rzeczywisty stręczyciel wojenny starał się zrobić z siebie ofiarę. W efekcie Moskwa 29 listopada 1939 roku zerwała stosunki dyplomatyczne z Finlandią. Jedynymi ich egzemplarzami były lekkie czołgi Renault FT-17. przez jeszcze surowszą zimę. Wiązali z tym ciche nadzieje na utworzenie z nowo zajętego kraju podległej sobie republiki. Dysponowali jedynie 100 samolotami. Iwana Chabarowa. Wsiewołoda Jakowlewa. Prawie nie posiadali czołgów. Finowie posiadali tylko 150 tysięcy ołnierzy zgromadzonych w 9 dywizjach. 30 listopada 1939 roku rozpoczęła się agresja ZSRR przeciwko Finlandii. Sowieci dysponowali 26 dywizjami skupionymi w 4 armiach. ale zadała powa ne straty ZSRR mimo ich zdecydowanej przewagi.cznie rzecz biorąc. Radziecka prasa często wspominała o „fińskim militaryzmie” rzekomo finansowanym przez Wielką Brytanię. na których agitowano do ukarania rzekomych „fińskich pod egaczy wojennych”. i Rosjanie często pokonywali swych wrogów na własnym terytorium dzięki mroźnej zimie.

pod wodzą wspomnianego Otto Kuusinena. Za brutalny akt agresji przeciw Finlandii. Owy marionetkowy „rząd” szybko zrzekł się na rzecz ZSRR spornych terytoriów. Finowie zmuszeni przez to zostali do wycofania się na ostatnią linię obrony w Przesmyku Karelskim pomiędzy miastem Viipuri a jeziorem Ładoga. przez co nie doszła do skutku. Bohaterska i skuteczna obrona fińska wywołała ogromne wra enie na świecie. Broń przeciwpancerna. gdzie zostawał on przebijany. Jednak mimo tego. Komendanturę nad ta linią obejmował Głównodowodzący Wojsk Fińskich marszałek Karol Gustaw Emil von Mannerheim. ZSRR został wykluczony z Ligi Narodów. Dlatego te 1 lutego 1940 roku podjęto na Kremlu decyzję o kolejnej wielkiej ofensywie. przy niewielkim fińskim nakładzie. w skład której mieli wchodzić tak e Polacy z Brygady Podhalańskiej. Szukali więc mo liwej drogi do nawiązania ponownych rokowań z Moskwą. Fińscy Dowódcy byli realistami.ciu przez Czerwoną Armię kilku fińskich miejscowości. co stworzenie na Półwyspie Skandynawskim przyczółka. jaką posiadali Finowie była niezwykle lekka. blokującego Niemcom dostęp do szwedzkich rud. Była ona miejscem niezwykle heroicznego oporu przeciw sowieckiej agresji. adnej pomocy Finowie się niedoczekali. ale starali się obiektywnie oceniać własne szanse i mo liwości. Stąd często Finowie podkopywali niewielkie wzniesienia. Co prawda Francja planowała wysłać drobną ekspedycję z pomocą dla Finlandii. Głównym ośrodkiem fińskiej obrony była Linia Mannerheima znajdująca się na całym paśmie w głąb przesmyku Karelskiego. „fiński rząd”. na których pokonujący je czołg wystawiał się do fińskiej artylerii od strony cienkiego pancerza podwozia. Armia fińska była ju kompletnie zdziesiątkowana. ale organizowano ją w zbyt powolnym tempie. Mimo panującej beznadziei kolejna ofensywa Wojsk Radzieckich skończyła się XXVII . Nie mogła zatem przebić grubych pancerzy potę nych sowieckich cię kich czołgów typu KV-1 i KV-2. Mocno nadszarpnięty presti Armii Sowieckiej nie pozwolił Stalinowi na wycofanie się z wojennej burzy. Z braku mę czyzn do zadań wojskowych formowano tak e ochotnicze oddziały kobiece. 9 Armia zaś ruszyła znad radzieckiej Karelii wzdłu zatoki Botnickiej. zaś 14 Armia uderzyła z kierunku Murmańska na północ. któremu Moskwa od razu udzieliła poparcia. Nie oczekiwali więc (w przeciwieństwie do polskich decydentów) na wątpliwą pomoc ze strony zachodu. w jednej z nich powstał szybko nowy. Zatrzymano tam mimo małych sił kilka du ych radzieckich ofensyw. e zimą 1940 roku kolejna wielka ofensywa sowiecka mo e doprowadzić do ostatecznego pokonania Fińskiej Armii. Przebieg wojny Radziecka 7 Armia zaatakowała 5 dywizji fińskich na Przesmyku Karelskim. W kierunku jeziora Ładoga ruszyła z kolei 8 Armia. Wiedzieli równie . Ponadto celem ekspedycji nie była tyle pomoc Finom w walce z ZSRR. Finowie bez złudzeń co do intencji radzieckich bezzwłocznie przystąpili do heroicznej obrony Ojczyzny. W ten sposób sowieci ponieśli na tej linii ogromne straty materialne.

Związek Radziecki natomiast z 1 miliona 200 tysięcy ołnierzy stracił 48 tysięcy oraz miał 158 tysięcy rannych. 17-22 grudnia 1939 Rosjanie nacierają znad Summy. Finowie wymusili wprowadzanie na pole walki nowych radzieckich technologii (nowa wersja czołgu KV). Z fińskiego punktu widzenia konieczne stało się doprowadzenie do kompromisu z Moskwą. 122 dywizja zostaje odcięta od Armii Czerwonej w pobli u Morza Białego.kompromitacją. 9 grudnia 1939 Finowie powstrzymują natarcie pod Suomussalmi. 15 grudnia 1939 Szturm sowiecki na północno-wschodnią część Linii Mannerheima zostaje zatrzymany. 30 listopada 1939 Agresja ZSRR przeciw Finlandii. Ofensywa zostaje zatrzymana. Koniec wojny Osłabiona wojną Finlandia zdecydowała się przyjąć jako podstawę do rokowań twarde i wygórowane ądania ZSRR. Jednak Finlandia nie była w stanie przetrzymać następnej fali ofensyw sowieckich. które mimo wielu sowieckich ataków dalej pozostało niezdobyte. Rokowania były konieczne tym bardziej. XXVIII . Nie dociera pomoc 44 dywizji sowieckiej. Sowieci w ogólnym toku wojny zmobilizowali 1500 czołgów i 3000 samolotów. 8 marca 1940 roku udała się do Moskwy delegacja fińska na czele z premierem Risto Ryti. wraz z miastem Viipuri. Rozpoczyna to serię fińskich sukcesów nad 8 i 9 Armią. Traktat ten pozbawiał tak e Finlandię wielu systemów obronnych i umocnień. 45 tysięcy zostało rannych. Penetrujące odcinek fiński czołgi zostają zniszczone. Kalendarium działań wojennych na froncie fińsko-radzieckim. Finowie przez zaskoczenie zdobywają sowieckie czołgi i odcinają drogę piechocie. e Szwecja ponownie odmówiła zgody na tranzyt z zagranicy wsparcia dla Finów. Straty Armii Czerwonej mogą być jednak znacznie zani one z braku obiektywnej relacji niepodległej sowieckiej propagandzie. 11 marca 1940 roku podpisano zawieszenie broni. 27-28 grudnia 1939 Finowie rozbijają 163 dywizję sowiecką. Niepokonana armia musiała opuścić swoje pozycje. co i tak nie bardzo pomogło sowietom. Finlandia straciła 25 tysięcy ołnierzy z ponad 250 tysięcy zawiązanych bezpośrednią walką. Podpisany „pokój moskiewski” oznaczał dla Finlandii utratę 10% jej terytorium. 5 grudnia 1939 Sowiecki zmasowany atak na Linię Mannerheima. 25-27 grudnia 1939 Ponowne nieudane sowieckie natarcie na Linię Mannerheima. 8 grudnia 1939 Finowie powstrzymują natarcie pod Kuhmo. 23 grudnia 1939 Natarcie fińskie w Przesmyku Karelskim zostaje zatrzymane przez sowietów.

Zostaje wprowadzona przez sowietów nowsza wersja cię kiego czołgu typu KV. W tym czasie Finowie nadszarpują 18 i 168 dywizję sowiecką. 12 luty 1940 Kontruderzenie 5 dywizji fińskiej wypiera wojska sowieckie znad Summy.2 stycznia 1940 zostaje odcięta od Armii Czerwonej.bloog. 22 luty 1940 Sowieci z wolna zajmują wyspy w Zatoce Fińskiej. zaś w dniach 10-13 lutego 1940 rozbita.pl XXIX . Finowie otrzymują informację o braku pomocy z zachodu. 3 dywizja fińska przejmuje cię ar wojny. 15 luty 1940 Uderzenie sowieckie zmusza Finów do wycofania się z Linii Mannerheima na drugą linię obronną. 15 stycznia 1940 Bombardowanie pozycji fińskich w odcinku Summy. Wojska fińskie bronią się resztkami sił. W rejonie Vuosalmi nacierają na Finów siły z sowieckiej 13 Armii. Rusza tam 7 i (nowo zmobilizowana) 13 Armia. 14 luty 1940 Rząd brytyjski zgłasza niedobór ochotników do walki w Finlandii. Finowie w tym czasie wzmacniają Linię Mannerheima. 28 stycznia 1940 9 dywizja fińska pokonuje 54 dywizję Armii Czerwonej pod Kuhmo. która zostaje zatrzymana. Rosjanie umacniają artylerię i jednostki pancerne. 2 marca 1940 Rosjanie nacierają na pozycje obrony fińskiej. zaś 6 stycznia 1940 rozbita na małe grupki. Posyłają 4 dywizje czołgów przeciw Finom.piotrmarek. Piotr Marek Blog autora: www. Rusza z odsieczą 23 dywizja radziecka (w skład której wchodzą jednostki narciarzy). Finowie ewakuują Koivisto po wysadzeniu baterii. 11 luty 1940 Przebicie rosyjskie na Linii Mannerheima w okolicach Sumy. 7 stycznia 1940 Dowództwo nad siłami sowieckimi na Przesmyku Karelskim obejmuje generał Siemion Timoszenko. Finowie są wyczerpani i brakuje im amunicji. 1-8 luty 1940 Rosjanie nacierają znad rejonu Summy. 18 luty 1940 Przełamanie linii obrony fińskiej. Odcinek fiński w tej części zostaje ostrzelany i bombardowany. 26 luty 1940 Wycofanie się Finów na ostatnie linie obrony. 11 marca 1940 Zawieszenie broni.

KZMlublin.pl Trzeźwym Okiem – www.glt.fasheiscool.KZM.com Rys.pl www.KarolJasinski.tradycjonalizm.Zapraszamy do odwiedzenia interesujących stron w internecie: Portal Prawicowy – www.net www.pl www.Konserwatyzm.pl KZM Oddział Lubelski – www.org.pl Ponadto zapraszamy na: www.radicalinfo.OMP.pl Klub Zachowawczo-Monarchistyczny – www.sanctus.lublin.pl www. Artur Grottger Pojednanie XXX .pl Organizacja Monarchistów Polskich – www.nacjonalista.tnb.wordpress.salon24.