MONARCHISTA

PISMO PRZEŁOMOWE
Nr 2 A.D. 2009

Ad Maiorem Dei Gloriam (pol. Na większą chwałę Bo ą)

I

Spis treści :
Karol Jasiński Papierek lakmusowy prawicowości........................III Krzysztof Sobczuk Inkulturacja a relatywizm kulturowy...............VI Michał Krupa Protestantyzacja katolicyzmu w interpretacji x. prof. Poradowskiego........................................................................XIII Dr Paul Cameron Przemoc i homoseksualizm..........................XVIII Piotr Marek Wojna zimowa w Finlandii (1939-1940).................XXV

Redakcja w składzie: Sobczuk Krzysztof, Kowalik Emil (z-ca red. naczelnego), Kaźmierska (sekretarz redakcji), Jasiński Karol (Redaktor Naczelny) Kontakt:
kzmlublin@gmail.com

ulieta

II

Papierek lakmusowy prawicowości
Polska odzyskawszy niepodległość, na gruzach trzech europejskich monarchii zniszczonych przez wrogie Tradycji siły, podą yła drogą republiki demokratycznej. Wyboru tego dokonał regent Józef Piłsudski, rewolucyjny socjalista. Osiem lat demokracji parlamentarnej, permanentnego chaosu, zmiany rządów, braku stabilizacji zakończyło się krwawym przewrotem wojskowym zbuntowanych oddziałów pod przywództwem Marszałka Piłsudskiego. Rewolucjonistów popierali aktywnie komuniści i socjaliści licząc na wcielenie w ycie postulatów marskistowsko-leninowskich. Nastająca władza zaprowadziła porządki autorytarne, co było ewidentną korzyścią zamachu. Problem tkwił jednak w tym, e za zmianą ustroju państwa nie poszły adne większe reformy i zmiana stylu rządzenia. Nastąpiła wymiana fasady, a treść rządzenia pozostawała praktycznie nienaruszona. Kult jednostki, jaki zafundowali społeczeństwu piłsudczycy, przesłonił troskę o dobro kraju. Okres władzy sanacyjnej mo na określić, najdelikatniej mówiąc, jako czas niewykorzystanej szansy. Nadzieja, jaką niosło obalenie demokracji (mimo krwi polskich ołnierzy i cywilów przelanej w bratobójczej walce) spełzła w obozach odosobnienia, do których oprócz komunistycznych zdrajców zsyłano tak e najlepszych synów ojczyzny z obozu narodowego. Konsekwencją i ostatecznym końcem ekipy Marszałka (ju po jego śmierci) była klęska militarna w Kampanii Wrześniowej wynikająca z błędnego wyboru sojuszników, fatalnego rozeznania geopolitycznego grupy rządzącej oraz niewystarczającego wyposa enia polskiej armii w trakcie wojny. Dzisiaj w Polsce za swego patrona i wzorzec Józefa Piłsudskiego obiera sobie liczne grono organizacji. Wśród nich są tak e (obok lewicowych) partie i stowarzyszenia prawicowe lub te za takie uchodzące w powszechnej opinii społecznej. Dzisiejsza „prawica” parlamentarna czci Marszałka Piłsudskiego jednocześnie będąc ultrademokratyczną w poglądach ustrojowych. Z drugiej strony wyjawia się natomiast, kreująca się na radykalną prawicę, organizacja o profilu narodowym, która oddaje hołd Komendantowi. Jest to tym dziwniejsze, e grupa ta mniej lub bardziej odwołuje się do tradycji przedwojennych narodowców, tak znienawidzonych przez Piłsudskiego. Podając się za spadkobierców idei i działania legendarnego pokolenia ’34 przedstawiciele tego ruchu są bardzo dalecy od kultywowania pamięci o nich, a poprzez gloryfikowanie ich oprawcy plują im w twarz. Sam Piłsudski gdyby ył, tymi pierwszymi, sejmowymi błaznami słusznie by gardził, a drugich kazał zesłać do jakiejś nowej Berezy Kartuskiej. W ekipie sanacyjnej i wśród jej zwolenników dość popularna była opinia, e „większym zagro eniem dla Polski jest endecja ani eli ydzi”. Bezpośrednim spadkobiercą takiego stylu myślenia jest z pewnością obecny prezydent RP, który w jednym z wywiadów powiedział: Ja mam głęboką niechęć do endecji. Nie wynika ona z

III

uwa a religię katolicką za jądro polskiej to samości i ostoję narodu. co tak e nie koliduje im w uwielbieniu Komendanta.tego. Potrafią czcić autorytarystę wbrew swym demoliberalnym zapatrywaniom. jakie musi spełniać obóz polityczny. dość niekonsekwentni w swych poglądach. Stosując za wskazówkę opinię Mikołaja Gomeza Davili. na których się wzorują unosząc ręce w rzymskim pozdrowieniu ku chwale ich politycznego wroga. aby mógł zostać odczytany jako rzeczywisty przedstawiciel Prawicy polskiej XXI stulecia. Zwolennicy Piłsudskiego są. Z naszych szeregów wykluczamy jednak e wszelkiej maści antyklerykaIV . który religię traktował instrumentalnie zmieniając dwukrotnie wyznanie. bywając wielokrotnie w Izraelu oraz corocznie uroczyście świętując Chanukę. Nie znaczy to oczywiście. postanowiliśmy przedstawić zasady. Prawicowa. tote nie odmawiamy ateistom czy agnostykom udziału w ideowej walce po naszej stronie. Przy uznaniu katolickich pryncypiów i celów mogą stać się równoprawnymi aktorami wojny przeciw burzycielom odwiecznego ładu. jako kryterium prawicowości w Polsce na początku XXI wieku. Historia Kontrrewolucji zna niejeden przypadek. Polski ruch prawicowy musi być jak najściślej związany z religią katolicką. jak widać. jego kluczowego miejsca w yciu publicznym. e prawica nie znajduje się na prawo od lewicy tylko naprzeciwko niej. co prawda. Polski prezydent krytykuje przedwojenny obóz konserwatywno-narodowy. Podstawową kwestią jest to. Obowiązkiem takiego ugrupowania jest obrona katolicyzmu. e wszyscy członkowie muszą koniecznie być praktykującymi katolikami. Taki stan byłby idealny. Ale postawienie na antysemityzm jako element konsolidacji narodowej było zasadniczym błędem. poglądów i opinii oraz ewidentnemu zagubieniu. W niniejszym tekście zajmiemy się newralgicznym stosunkiem do religii katolickiej. Nie ka demu jest dana łaska wiary. albo bezcześcić pamięć tych. e nie doceniam jej wielkich zasług w krzewieniu polskiej świadomości narodowej. a wszelkie honory okazuje społeczności ydowskiej. Swoim dziełem jednak zapisał piękną kartę jako defendor fidei. ale niejednolita poglądowo Falanga spotyka się w kulcie Marszałka z demokratycznym i populistycznym PiSem. Warto choćby wspomnieć Mistrza Kontrrewolucji Karola Maurrasa. któremu cią yła przez całe ycie niemoc w odnalezieniu Boga. Pokraczny twór odgrywający rozpisaną rolę „prawicowego” obozu. gdy ateista czy agnostyk bronił katolickich prawd i elementarnego porządku. ale mało realny. postaramy się wyło yć jak naszym zdaniem powinna wyglądać reakcyjna reprezentacja części polskiego społeczeństwa w yciu publicznym. prawd z niego wynikających. Obie organizacje definiują się jako katolickie. Analizując ten konkretny kontekst wyraźnie dojrzeć będzie mo na ró nicę między ludźmi prawymi a dziećmi rewolucji. W celu połapania się w tym rozgardiaszu postaw. e ka dy człowiek Prawicy szanuje i uto samia się z etyką katolicką. jest naturalnym spadkobiercą idei niepodległościowego socjalizmu na gruncie realnej demokracji III RP. na przykład wśród chłopów. realizującego filosemicką politykę amerykańską.

hierarchii i autorytetu wynikających z wiary i nauki katolickiej. stanie się dla muzułmanów łatwym kąskiem. tym posiada większe szanse na działalność prawicową w Polsce i powrót na łono Kościoła. Im ktoś mniej obnosi się ze swoją herezją. atakującą wprost Chrystusa i Jego Matkę. e sama w pierwszej kolejności. który według nich nie istnieje. Bluźniercza tendencja judaistów w ocenianiu chrześcijaństwa wyklucza nieodwołalnie jego przedstawicieli z działalności politycznej w katolickiej partii. Imperium Boga. e egzotyczny sojusz islamu z lewactwem jest zbudowany na bazie wspólnej nienawiści do katolicyzmu. Judaizm jest religią biblijnego narodu wybranego. Nie mo e być miejsca w obozie prawicowym dla negacjonistów miejsca Świętego Kościoła Rzymskiego i jego kapłanów w świecie. Lewica w swojej głupocie nie potrafi jednak przewidzieć. Odrębną kwestią są schizmatycy i heretycy chcący być naszymi sojusznikami w nieustającej walce ze złem.łów. ska onych pychą i nienawiścią sługusów rewolucji. toczącymi prywatną wojnę z Panem Bogiem. Przechodząc do religii monoteistycznych. Antyklerykałowie to najbardziej zawzięci przeciwnicy Tradycji. e ludźmi prawymi mogą być wszyscy poza antyklerykałami. Podsumowując ten aspekt naszych rozwa ań nale y stwierdzić. czym przypomina chrześcijan wieków średnich. Te ostatnie omówiliśmy w poprzednim akapicie niniejszego tekstu. Jako religia o siedem wieków młodsza od chrześcijaństwa wykazuje większą aktywność w działaniu i gorliwość wśród swoich wyznawców. Warto pamiętać. mimo deklarowanej dowolnej wiary. jak wiadomo poza katolicyzmem kryteria te spełnia judaizm. Mo liwość ich realnego działania w naszym obozie zale y od stopnia uto samienia się z ideami przez nas głoszonymi. Islam natomiast jest obecnie religią najbardziej dynamiczną i ekspansjonistyczną. Główną sprawą w sytuacji innowierców jest jednak e sam stosunek do religii katolickiej. gotowych oddać ycie za Christianitas. poganami oraz zajadłymi ateistami. jako mentalnie lewicowych. Im wy szy stopień świadomości wagi katolicyzmu dla świata. który wydał na śmierć swojego proroka i tkwi w tej absurdalnej sytuacji ju 2000 lat. Wrogi pogląd na katolicyzm i papiestwo dyskwalifikuje danego osobnika z Prawicy. Ortodoksyjni wyznawcy innych religii samoistnie wykluczają się z mo ności zaistnienia w realnym ruchu prawicowym. islam oraz schizmatyckie i heretyckie wyznania chrześcijańskie. Opisując postulowany stosunek członków obozu katolickiego wobec innych religii pominiemy religie politeistyczne. jako współczesne wierzenia pogańskie oraz wszelkie systemy filozoficzno-religijne Dalekiego Wschodu. Tylko szacunek i uznanie znaczenia katolicyzmu w Polsce umo liwia uto samianie się z ideową prawicą. Po ozdrowieńczym zejściu ze sceny kosmopolitycznych i antyV . co wią e się automatycznie ze stopniowym wyrzeczeniem się błędów swojego wyznania. Judaizm w dzisiejszej formie jest religią wybitnie antykatolicką. tym większa szansa na pełnoprawne uczestnictwo w dobrej sprawie.

polskie] 14(1993) VI . e „nie opuści go po koniec czasów” oraz e „bramy piekelne go nie przemogą”. na placu boju zostaną naprzeciw siebie katolicy i mahometanie. Cytując Relację Końcowej Nadzwyczajnego Synodu Biskupów w 1985 jest to wewnętrzne przekształcenie autentycznych wartości kulturowych przez ich integrację w chrześcijaństwie i zakorzenienie chrześcijaństwa w innych kulturach1. Nie uwzględnia jednak słów Naszego Pana Jezusa Chrystusa. e nie istnieje jeden konkretny twórca. Wyewoluowało ono z pojęć bliskoznacznych u ywanych ju nieco wcześniej w licznych rozprawach teologiczno – filozoficznych. Rozgorzeje prawdziwa walka na śmierć i ycie o prawdę i wolność. Niejasność tą starały się wyjaśnić dokumenty Soboru Watykańskiego II. dziś katolicy są bez szans w starciu z d ihadem. spośród niego muszą rekrutować się wojownicy Bo ej sprawy. Pierwszymi z owych „prepojęć” są akomodacja i adaptacja. „ojciec” tego pojęcia. który obiecał swojemu Kościołowi. jego dopełnieniem i ukoronowaniem i to. Przerobieni przez „kulturę konsumpcji”. bierność. Taka ocena wydaje się być zdroworozsądkowa. Ludzie prawi to ci wierzący w Jedynego Boga i działający w Jego obronie poddani jednego Króla – Jezusa Chrystusa.tradycyjnych ludzi współczesnych. „tolerancję” i tym podobne nowo ytne wymysły ideologii nie będą trudnym przeciwnikiem dla islamskich fanatyków. Określenie „adaptacja” odnosiły raczej do współczesnych warunków kulturowych interpretowały jako aggiornamento. czy1 Nadzwyczajne Zgromadzenie Synodu Biskupów (1985). Monarchizm jest esencją prawicy i uwieńczeniem konserwatyzmu. Jesteśmy te zbrojni w słowa Maryi. Musimy walczyć i wierzyć w zwycięstwo Chrystusa Króla! Karol Jasiński __________________________________________________________ Inkulturacja a relatywizm kulturowy Inkulturacja to proces aplikacji nauki Chrystusa w daną kulturę w sposób niesprzeczny. e Jej „Niepokalane Serce zwycię y”. Relacja końcowa (tekst polski „L’Osservatore Romano [wyd. lecz pozwalający harmonijnie funkcjonować obu przedmiotom tej fuzji. Choć oba wydają się być synonimami w misjologii często bariery językowe powodowały pewne nieścisłości co do ich stosowalności. Warto spostrzec. Patrząc na zaanga owanie religijne i siłę wiary obiektywnie. przede wszystkim.

W ciągu swojego ycia Nobili wraz z innymi misjonarzami z Madury nawrócił 40 000 osób. aby Ewangelia była bardziej zrozumiała dla mieszkańców. To co charakteryzuje akomodację to przede wszystkim to. str. Choć ze swoich metod musiał się niejednokrotnie tłumaczyć swoim przeło onym Grzegorz XV osobiście przyzwolił mu na taki rodzaj działalności. dzięki któremu mogli oni często pier2 ks. ceremonii) w yciu chrześcijan. Jana czy często celowe porównywanie i „przepisanie” cech celtyckiej bogini Brigid irlandzkiej świętej Brygidzie z Kildare. przystosowania języka. Nawrócenie głównych wrogów chrześcijaństwa pozwoliłoby na dalsze rozszerzanie się wpływów chrześcijaństwa w całych Indiach. podczas gdy „akomodację” odnoszono do czasowo wprowadzanych przez celebransa zmian ze względu na kulturową odrębność zgromadzenia wiernych. dr hab. umacnia potrzebę robienia miejsca dla elementów lokalnej kultury (rytuałów. zmian i zakazów. Najczęściej była to dość spontaniczna reakcja wynikająca z aktualnych potrzeb misyjnych. ubrania. Z punktu widzenia misjologicznego wydaje się. „przystosowanie”.obie towarzyszą chrześcijaństwu w zasadzie od samego początku. symboli potrzebnych do tego. De Nobili poznał sanskryt oraz dwa lokalne języki. i określenie „adaptacja” skupia się raczej na misjonarzu i na przepowiadaniu: przystosowaniu stroju. Jarosław Ró ański. 8 VII . Nie nale y tu wszak e mylić tego z liberalizacją nauki czy tradycji Kościoła w danej diecezji – był to raczej manifestacyjny krok Kościoła w stronę pogan. ustanowienie święta wigilii św. e nie ma ona pewnej ujętej w twarde ramy formy w postaci arkusza papieru z wyszczególnieniem pozwoleń. Inkulturacja misyjna (wykład monograficzny).li „otwarcie się”. Akomodacja wespół z adaptacją w sposób przemyślany i niejako kompleksowy została jednak wprowadzona dopiero w okresie działania Najwy szej Świętej Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji oraz działalności jezuity Roberto de Nobilego na terenie dzisiejszych Indii. W Chinach podobnie działał tak e inny jezuita Mateo Ricci. 2 Je eli chodzi o praktykę cię ko w sensie historycznym mówić o adaptacji i akomodacji rozłącznie . Z indyferentnym nastawieniem do zwyczajów nie mających bezpośredniego związku pogaństwem rozpoczął ewangelizację ludności. W liturgii „adaptację” rozumiano jako zmiany wprowadzone oficjalnie w rytuałach. przywdział strój pokutującego mnicha hinduskiego (za zgodą lokalnego biskupa). De Nobili chciał pozyskać trzon hinduizmu – braminów dla religii chrześcijańskiej. Swego rodzaju akomodację stosowali ju apostołowie i ich uczniowie wędrując w najdalsze zakątki ówczesnego świata tak bardzo przecie ró norodne. zaś „akomodację” stosowano w odniesieniu do ducha i charakteru rodzimych kultur. „odnowę”. Przykładem akomodacji mo e być działalność Cyryla i Metodego (wyłączając oczywiście ryt słowiański). natomiast określenie „akomodacja” kładzie nacisk na lokalną kulturę. aby misjonarz był akceptowany przez lokalnych ludzi.

w którym funkcjonuje kultura docelowa – a to wydaje się niestety mrzonką w dzisiejszych czasach. Praca enkulturacyjna jest jednak często pracą wbrew środowisku. Według definicji sporządzonej przez R. To pojęcie podkreśla transcendentną i nadprzyrodzoną rolę przyjmowania nauki Chrystusa i nie ma ono stricte odniesienia metodycznego. Ró ańskiego sam termin w sensie misjologicznym został publicznie u yty w 1959 roku podczas Tygodnia Misjologicznego na Uniwersytecie w Lowanium w Belgii. Termin ten zaczerpnięty jest z antropologii kultury. Wa nym „prepojęciem” jest tak e akulturacja. zabawy. czyli uczeniem się do ycia w kulturze i przez to zakorzenianie się w niej. bądź te jest tylko cząstką innej kultury z którą ścierać ma się kultura „docelowa” dla Słowa Bo ego. a tak e często wspierający materialnie gminy. transkulturacji. Lintona i M. Łatwo dostrzec.wszy raz zetknąć się z chrześcijaństwem (bariery społeczne oraz stanowe często taką mo liwość odbierały). Za domniemanego głównego autora tego terminu w tym znaczeniu uwa any jest Joseph Masson. I teraz czym właściwie w takim razie jest inkulturacja? Po raz kolejny powołując się na ks. I tutaj oczywiście scenariusz zakładałby dominację jednej kultury nad drugą. a jedynie teologiczne. VIII . Tutaj misjonarze mają wielkie pole do popisu jako prowadzący liczne szkoły. Cechują ją tak e dość powolne postępy (często trwające kilka pokoleń) i wymagany stały dopływ nakładów finansowych i rzeczowych. Redfielda. które charakteryzują zarazem sukcesywne zmiany w typach i zachowaniach się jednej i innych grup. które ją przyjmują. w których działają. Musi dodatkowo być prowadzona w miarę stabilnych warunkach społeczno – politycznych co większości krajów. Pojęcie to tak jak i pojęcia mu pokrewne (kontekstualizacji. w którym jest prowadzona. Niemo liwe jest bowiem mówić o „etapach” Objawienia w metodologii misji. Natomiast aplikacja elementu kultury do drugiej odbywa się jedynie w warunkach współ ycia obydwu kultur. dzięki którym mogą być zakupione pomoce dydaktyczne. e potrzebne jest tu zało enie – e chrześcijaństwo. a konkretnie katolicyzm sam w sobie jest kulturą. Kolejnym „prepojęciem” jest inkarnacja. Nieco inaczej ma się sprawa z enkulturacją. J. R. organizujący zajęcia. Herkovitsa jest to zespół fenomenów wynikających z bezpośredniego kontaktu ludzi przynale ących do ró nych kultur. w których prowadzone są misje jest praktycznie niemo liwe. nie precyzując jednak jego znaczenia. enkulturacji) powstawał w kręgu północnoamerykańskich antropologów. z której szczególnie w XX wieku zaczęto korzystać w kręgach misyjnych. Jedyną drogą byłoby bardzo wielkim nakładem ludzkim i finansowym zmienić środowisko. W niektórych pracach misjologicznych i teologicznych zastosowano pewną paralelę wcielenia Syna Bo ego w naturę człowieka do nauczania religii w środowiskach i kulturach. Praca grupy misjonarzy w najdalszych zakątkach świata pośród pogan nie mo e nosić znamion tak silnego oddziaływania by mówić w pełni o trwałej akulturacji. W misjologii „ścieranie się kultur” raczej nie mo e zaistnieć.

przełoony generalny jezuitów wprowadził ten termin do obrad synodu biskupów. e ka da kultura jest tak samo dobrym polem dla wzrostu religii o ile jest ona odpowiednio „zaszczepiona”. Inkulturacja jako metoda zakłada całkowity relatywizm kulturowy – pełna równość kultur lokalnych w stosunku do religii i zrównanie ich ma pokazać. Inkulturacja misyjna (wykład monograficzny). Gdy duszpasterz opuścił te ziemie niezrozumienie 3 ks.który trzy lata po tej konferencji u ył sformułowania „catholicisme inculturé”3 następnie wykorzystywanego przez jezuitów. Jarosław Ró ański. dopóki duszpasterz oddelegowany w dane miejsce sprawował pieczę nad wspólnotą wszystko zdawało się funkcjonować poprawnie. Te wszystkie kroki były z powodzeniem stosowane jeszcze przed Vaticanum II i rozpowszechnieniem (między innymi te dzięki encyklice Jana Pawła II Redeptoris Misio) idei aggionarmento w misjach ewangelizacyjnych. ywszemu uczestniczeniu Kościoła w yciu wiernych czy „elastyczności” księ y. Choć jeszcze za wcześnie mówić o długotrwałych efektach inkulturacji mo na znaleźć przykłady działań. Jest to determinowane rzekomym „powrotem do korzeni” Kościoła. W praktyce. Dokument Synodu z 1977 r. Pomija się jednak często. W 1977 r. które według wyznawców przynosili biali na swoich samolotach jako pośrednicy bogów. do diecezjalnych wspólnot civitas. e w społecznościach o mniej rozwiniętej kulturze czy wręcz o kulturze trybalistycznej to religia jest główną konstrukcją ycia społecznego. kult cargo szerzący się na wielu wysepkach Oceanu Spokojnego. Często chęć „chrzczenia” zwyczajów z oczywistych względów nie mo e się powieść. str. które przypominały te mające inkulturować religię. 10 IX . Zwolennicy inkulturacji podkreślają bowiem odrębność diecezjalną ka dej wspólnoty eklezjalnej w tworzeniu Jednego Kościoła co ma być odzwierciedlone w metodach oddawania czci Bogu oraz obchodom świąt. Nie starali nauczyć się na początku tubylców czym mo e być idea. Pedro Aruppe. W zamyśle ma to pobudzać inicjatywy oddolne w Kościele oraz konstytuować prawdziwą aktywną wiarę. Orędzie do Ludu Bo ego był pierwszym oficjalnym dokumentem stosującym to wyra enie. Inkulturacja jest procesem o wiele szerszym mającym przekształcić to co rozumiemy jako tradycję i historię katolicyzmu oraz przekształcić w ją w całkowicie kompletny sposób dla społeczności odmiennej kulturowo. Tamtejsi misjonarze ze względu na prymitywizm mieszkańców tych wysp idee uto samiali z materialnymi wytworami co miało na celu redefinicje symboli owej kultury. Takie posunięcia najczęściej stosowane są w stosunkowo nowych miejscach ewangelizacji lub tam gdzie lokalna społeczność z oporem przyjmuje nową wiarę. Najczęstszym błędem popełnianym przez interpretatorów procesów inkulturacyjnych jest uto samienie jej z tłumaczeniem Biblii na języki społeczności lokalnych. Najlepszym przykładem niepełnej chrystianizacji w sprawach prawd wiary (a tak e i eksperymentów misjonarskich) jest tzw. Chęć wdro enia chrześcijaństwa w kulturę o zupełnie innej mentalności i sposobie postrzegania świata dodatkowo zaburzona przez liczne walki kolonialne pośród mocarstw spowodowała narodzenie się kultu dóbr. dr hab.

ale tego. Teologia wyzwolenia ze względu a swój niewątpliwy resentyment kapitalistyczny związała się w końcu z lewicowymi ideologiami (z marksizmem włącznie) przez co stała się hasłem przewodnim licznych bojówek oraz ruchów przemiany wewnątrz Kościoła. które dowiodły skuteczności metod Nobilego. odmiennego przecie od tradycji europejskiej.istoty chrześcijaństwa spowodowało przekształcenie od ywających kultów tradycyjnych zmieszanych z chrześcijaństwem i podziwem dla techniki białych w nową formę – kult „manny z nieba”. którzy nieśli im Ewangelię. Materializmu nieświadomie zakonserwowanego tak e przez tych. Mimo klarownego potępiania teologii wyzwolenia przez Jana Pawła II pod koniec lat 70. choX . które miało wyjaśnić czy neofici prawidłowo rozumieją wiarę chrześcijańską i czy nie są stosowane zakazane praktyki. e je eli będą modlić się tak samo jak biali dostąpią takich samych „zaszczytów”. i spowiadają się wpadli w euforię nie dotykając istoty ich nawrócenia – a była nią pogoń za cargo. Niestety jednak brak odpowiedniej kontynuacji wysiłków Jezuity (poza nielicznymi wyjątkami) wpływ nestorianizmu oraz wewnętrzne konflikty na łonie diecezji spowodowały ostateczne potępienie tzw. Owe „zaszczyty” nie spełniły się i od połowy lat 50 następuje totalna dechrystianizacja wysepek Oceanu Spokojnego. i nikt inny nie potrafił z taką mocą i pasją kontynuować jego dzieła. która „miała odpowiadać na potrzeby społeczne” ludności jest Teologia wyzwolenia najbardziej popularna w Ameryce Łacińskiej. Niejako w opozycji do wielowiekowej tradycji katolicyzmu na tym kontynencie i jego silnego kulturowego zakorzenienia. którą zastosował de Nobili. Przeprowadzono szereg wywiadów. e sam przeszedł na hinduizm. Wiara katolicka zbudowała na nowo Amerykę Łacińską po dość apokaliptycznej kolonizacji. Kościół lokalny dzięki niej miał przez to być o wiele bardziej responsywny w stosunku do wspólnoty wiernych i zaspokajać nie tylko ich potrzeby duchowe ale tak e i materialne. do dzisiaj w Ameryce Łacińskiej jest ona bardzo popularna. która nie tylko zniszczyła niemal całe historyczne dziedzictwo okresu prekolumbijskiego ale i spowodowała (jak podają niektóre szacunki) śmierć nawet 90% autochtonów z powodu niewolnictwa. Mimo trudnych do zaprzeczenia dokonań zarzucano mu wiele włącznie z tym. Misjonarze gdy zauwa yli jak masowo mieszkańcy wysepek przyjmują chrzty biorą udział w Mszach Św. Kolejnym przykładem tym razem zaprzepaszczenia szansy na trwałą chrystianizację są działania wspomnianego ju wcześniej Roberto de Nobilego. Je eli chodzi natomiast o praktyki ściśle inkulturacyjne to najsłynniejsza „ideologią” stworzoną w XX wieku. W odpowiedzi na te oskar enia napisał Responsio w którym wyjaśnił istotę swojej działalności. Mimo to z polecenia Grzegorza XV wszczęto dochodzenie. rytu malabarskiego. nie mo na nazwać inkulturowanym. Mieszkańcy wierzyli. Chocia ostatecznie działania akomodacyjne w Indiach zostały potępione przez Stolicę Apostolską nie wynikały one ze złej metody. który w zmienionej formie został przywrócony i zrównany z rytem łacińskim dopiero po Vaticanum II.

Na końcu liturgii Słowa znalazł swe miejsce ryt pokutny (…) Trzecią część Mszy Świętej stanowi liturgia Eucharystii. Nazwa potoczna Ameryka Łacińska nie jest przecie przypadkowa. redukcji paragwajskich – jedynych komun wyznaniowych. a celebrans umieszcza je na ołtarzu. modlitwa wstępna. a raczej adaptacji i akulturacji. które funkcjonowały z powodzeniem przez dziesiątki lat nie jest przykładem inkulturacji. W czasie „Gloria” wierni tańczą. Rozpoczyna ją przygotowanie darów ofiarnych i procesja z darami. W zasadzie do dnia dzisiejszego wspólnymi mianownikami jednoczącymi kontynent są język (oprócz Brazylii) i religia. Rządy Hiszpanów i Portugalczyków spowodowały dość szybką unifikację (choć nie pełną – istnieją odrębności.” (…) XI . wojen i indiańskiego alkoholizmu. Nawet konstrukcja tzw. W Liturgii Słowa czytania z Pisma Świętego czasem poprzedzone są błogosławieniem lektora przez celebransa. e Indianie przejęli kulturę krajów Półwyspu Iberyjskiego) na poziomie odnoszenia się Indian do rzeczywistości. Potem następuje intronizacja Ewangelii. „czarna teologia” i jej efekt jakim jest ryt zairski. którą wykorzystano w niezwykle twórczy sposób (ze względu na dość dominującą rolę białych oraz szczególnej mentalności Indian. wygląda mniej więcej tak: „Część pierwsza liturgii Eucharystii rozpoczyna się od wezwania świętych. które nie pozwalają stwierdzić. W chrystologicznej części Modlitwy Eucharystycznej kapłan w imieniu zgromadzonych poprzez Jezusa Chrystusa wysławia Boga Ojca. które je zamieszkują. kapłan pokazuje ją całemu zgromadzonemu ludowi Bo emu. Następnie głoszona jest homilia. który stworzył cały świat. zaś kapłan sprawujący ofiarę Eucharystii oraz usługujący mu tańczą wokół ołtarza. którzy potrafili yć w takich komunach uprzednio prowadząc ycie plemienne). która stanowi jednocześnie wprowadzenie do liturgii słowa. bądź te w jakiś inny sposób wyra a wielką radość. My wierzymy. rzeki i jeziora oraz wszystkie stworzenia. Kolejnym dzieckiem prowadzenia teologicznej inkulturacji jest tzw. Tę część modlitwy eucharystycznej kończy się nieco zmienioną modlitwą „Sanctus”. na którym sprawowana jest ofiara Mszy Świętej.rób. a wierni a trzykrotnie wyznają swoją wiarę. W środku tanecznego koła pozostaje ołtarz. Taniec ten wzorowany jest na tańcu wykonywanym w wioskach kongijskich. który dał ludowi rzekę Kongo oraz afrykańskie lasy. padają wtedy słowa: „To jest Twoje Ciało. Najpierw składa się dary będące ofiarą dla potrzebujących. Zanim nastąpi czytanie Ewangelii. Następnie wierni przynoszą chleb i wino. Przebieg niektórych partii Mszy Św. Podczas proklamacji Ewangelii wierni przyjmują postawę siedzącą. Po raz pierwszy. gdy kapłan unosi do góry Ciało Chrystusa. a zaraz po nich wzywani są przodkowie. Modlitwę odmawia się ze wzniesionymi rękoma. Kapłan odbierając je klaszcze w dłonie. Podczas konsekracji usłyszeć mo na uderzenia w bęben lub gong. Zakończeniem pierwszej części Mszy Świętej Zairskiej jest tzw. Ka dy z uczestników tańczy w miejscu gdzie stał.

Wa ne miejsce zajmuje w tej liturgii taniec. Chęć poprawności politycznej. a zarazem jest odra ający. który ma podło e znacznie głębsze. nie duchowy wymiar spotkania z Bogiem podczas wspólnotowej modlitwy. nóg. Część praktyk jest logicznie uzasadniona (np. Ekstaza tańca. Np. wysysa. ze modlitwa ma tak e wymiar cielesny. piersi. Redefiniują one znaczenie Mszy Świętej. Zakończenie Mszy Świętej w rycie zairskim jest zbli one do zakończenia w rycie łacińskim. szczególnie taniec wokół ołtarza.4 Porównując to do wcześniej opisywanych redukcji paragwajskich. Ten ryt podkreśla mocno. które zawiera Mszał rzymski dla diecezji w Zairze noszą wyraźne piętno stylu oralnego. Głównym problemem inkulturacji we współczesnym Kościele jest nieumiejętność poradzenia sobie drogą nieagresywną z kulturami pogańskimi. stóp. wznoszenie rąk nie mają wiele wspólnego z adnym punktem odniesienia w tradycji Kościoła. Poza tym to co odró nia wspomniany ryt chaldejski od rytu zairskiego to duchowa istota prze ywania Mszy Świętej. Akcentu nie kładzie się tam na ćwiczenie intelektualne czy medytacyjne. ramion. Ró ni to ten rodzaj rytu od rytów np. bioder ma swoje konkretne znaczenie w tradycji afrykańskiej. okrzyki. 49 XII . W Afryce Czarnej modlitwa nie jest tylko wysiłkiem umysłu i ducha. ale na wzniesieniu całego człowieka do Boga. Podkreślają cielesny wymiar oddania czci „cielcowi”. „Bóg jest Słońcem. Czasami ma charakter litanijny. Jest to zupełne novum oderwane od tradycji eklezjalnej i tworzenie lokalnych wspólnot opartych jedynie o cześć – w pewnym sensie nie upersonifikowaną. chaldejskiego to.Podczas „Ojcze nasz” wszyscy wierni wraz z celebransem wznoszą swe ręce ku górze. ja take „jestem ciałem”. Nie mo na mówić o jedności w ró norodności. W ten sposób jakby nawiązują do pierwszych wieków chrześcijaństwa. W imię równości porzuca się często najgłębszą treść 4 Ibidem str. Wiele jest w niej obrazów i metafor. Grzech zaś przedstawiony jest jako „pijawka”: wyjaławia. Ja nie „posiadam ciała”. Teksty. nie tańce ekstazy. W rycie tym bardzo istotne miejsce zajmuje mowa ludzkiego ciała: gesty i taniec. u ycie bębna – cię ko bowiem w Kongu o prawdziwe organy) jednak ich stosowalność nie jest esencją tworzenia nowego rytu. ale całego ciała ludzkiego. Jest to o tyle wa ne. na którym nie mo na zatrzymać wzroku”. kiedy to nie istniały teksty pisane Mszy św. w której to składniki owej ró norodności wzajemnie się wykluczają i to w zasadniczych punktach liturgii. e mowa ka dego z członków ciała: głowy. e ryt zairski został wypracowany niejako „na zamówienie”. nie jest natomiast efektem „utraty łączności” ze Stolicą Apostolską. którą wielu zachodnich hierarchów stara się utrzymać prowadzi często do absurdów i odmierzania ilości wiary w Wierze. Liturgia ta nacechowana jest przez styl poetycki i rytm. religijnej i postawy dialogu. charakterystycznej dla Afryki. i du y zakres pozostawiano na improwizacje celebransa. akomodacji de Nobilego czy nawet potępionego rytu słowiańskiego w przebiegu liturgii nie nastąpiły takie zmiany.

dla jednych jest to zgorszeniem i przyczyną troski. tylko niektórzy uwa ają go za objaw negatywny. Czy czasowy brak misjonarzy w takich wspólnotach nie mo e spowodować wypaczeń takich jakie zapoczątkowały kult cargo? Czy czystość wiary nie jest wa niejsza od szybkiej i powierzchownej ewangelizacji? Czy Kościół musi wobec świata wstydzić się swojego dorobku cywilizacyjnego i kulturowego? I w końcu czy maria dialogu między religiami i ideologii praw człowieka ma być hamulcem dla głębokiego i szczerego przekazywania nauczania Chrystusa? W pracy nieoceniona była ksią ka X. jakim jest protestantyzacja katolicyzmu.ukrytą w większości kultur europejskich. I ich syntezą jest kultura Kościoła Katolickiego – kultura rzymska. To kultury europejskie przechowują historię myśli Kościoła.) obecnie reakcja katolików w tej sprawie jest podzielona. dr hab. e dzisiejsza religijność katolicka coraz więcej przejmuje elementów protestanckich i chocia fakt ten stwierdzają wszyscy. Poradowskiego Zjawisko. w których przeprowadzana jest inkulturacja są wspólnotami samodzielnymi mogącymi samemu radzić sobie z problemami regionalnymi na tle teologiczno – organizacyjnym. (. „Dla ka dego bezstronnego obserwatora ycia Kościoła katolickiego jest faktem niezaprzeczalnym. Nale y się zastanowić czy wspólnoty. prof. Poradowski rozpatruje w odniesieniu do innych istotnych dziedzin ycia Kościoła.. pośrednio te związane z problemem ekumenizmu i Ruchu Odnowy Charyzmatycznej. Mariana Banaszaka „Historia Kościoła Katolickiego” Krzysztof Sobczuk Protestantyzacja katolicyzmu w interpretacji x.. To jej konstytucją w sposób najpełniejszy jest Chrystus. które tak jak Ameryka Łacińska nasiąknięte są prawdziwym katolickim systemem wartości. Mo liwości całkowitego zaszczepiania wiary tam gdzie grunt nie jest odpowiednio przygotowany zawsze będzie kończyć się kontrowersjami. prof. podczas gdy dla XIII .

) w ten sposób utracimy w wielkiej części to cudowne i niezrównane bogactwo artystyczne i duchowe. Porzucanie tego języka przez Kościół.. którym jest chorał gregoriański. a nawet w wielu środowiskach brutalna walka z tym językiem jest tak e jednym z przejawów protestantyzacji katolicyzmu. Atakując łacinę.. „demokratyzacja” Kościoła. 256. z bogactwem liturgii łacińskiej i śpiewu gregoriańskiego.. o dziwo.cyt. Pomimo jasnego stanowiska Soboru w tej sprawie8. zwalcza się nie tylko sam język jako taki. co najmniej kilka części stałych Mszy-zwłaszcza Wyznania wiary i Modlitwę Pańską”10. podnoszony szczególnie na Zachodzie postulat dopuszczenia do święceń kapłańskich równie kobiet. najwaniejszy niejako „instrument” jego powszechności. 68. za: Milcarek. s. a niektórzy nawet drogę do ekumenizmu... a mianowicie procesy wewnątrz samego Kościoła (związane z kryzysem teologii katolickiej) i wpływy zewnętrzne protestantyzmu. 8 Patrz: Konstytucja o Liturgii Sacrosanctum Concilium.”5 Poradowski wskazuje na dwa źródła coraz to większego wpływania myśli protestanckiej na Kościół. dz. która nierozerwalnie do czasu reformy liturgicznej była związana z tym e językiem. s. „ruchu liturgicznego”. wyra ony w tym języku. liturgia wzorowana na liturgii protestanckiej. wydaje się potwierdzać tezę Poradowskiego i porzucenie łaciny jest elementem protestantyzacji Kościoła gdy pisze: „Nienawiść do łaciny jest wrodzona wszystkim wrogom Rzymu. Cyt.. 9 Cyt. Porzucanie łaciny jest zrywaniem z myślą filozoficzno-teologiczna wyraoną w tym języku.”7 I choć łacina jest nadal oficjalnym językiem Kościoła. 65. Kościół. w imię Soboru sankcjonował porzucenie łaciny w liturgii: „ (. została w pewien sposób „ogołocona” ze swego najbardziej charakterystycznego znamiona. Jeden z prekursorów tzw. benedyktyn Dom Prosper Gueranger. Poradowski zauwa a: „Jednym z istotnych elementów cywilizacji łacińskiej jest język łaciński.. kwestia nacisków na zniesienie celibatu.. Uznają ją oni za więź łącząca katolików na całym świecie. który właśnie.. według łatwych melodii.6 Przejawami tego negatywnego procesu są według niego przede wszystkim: degradacja języka łacińskiego.drugich jest okazją do zadowolenia. XIV . to skutki jednak reformy liturgicznej poszły w całkowicie innym kierunku. 10 Tam e. paradoksem wydają się słowa mówiące o konieczności „wielkiej ofiary” z języka łacińskiego papiea Pawła VI wypowiedziane 26 listopada 1969 r. kryzys architektury i sztuki sakralnej oraz otwarte propagowanie błędów przez niektóre Episkopaty. s. 199... za Poradowski. Tam e. za arsenał ortodoksji przeciw subtelnościom ducha sekciarskie5 6 Poradowski.”9 Choć w tej samej wypowiedzi.. Kościół. Miedzy Mszą. 36 i 54. s. 7 Tam e.. z kulturą łacińską. a więc liturgia. twierdził i „łacina nie zniknie zupełnie z naszego Kościoła” i wymagał aby „wierni potrafili śpiewać razem po łacinie. gdy w ‘protestantyzacji’ katolicyzmu widzą postęp i unowocześnienie. lecz tak e i dorobek kulturalny niemal dwutysiącletni.

Gihr w swojej ksią ce „The Holy Sacrifice of the Mass”: „Bardzo stara praktyka celebrowania Mszy na Zachodzie nie w ywym języku danego narodu. Jaki jest sens celibatu kapłańskiego?. istotne z punktu widzenia rozwa ań księdza Poradowskiego. schizmatyckiego.. s. a zwłaszcza jej głęboko mistyczny aspekt ofiarny. z pychy narodowej wrogiej Kościołowi lub te z powierzchownego i sztucznego ducha oświecenia. z płytkiego i jałowego racjonalizmu. 69-70.. „W wielu diecezjach z ka dym dniem coraz więcej czynności Cyt. W próbach ograniczenia języka łacińskiego i zastąpienia go językiem narodowym tkwił mniej lub bardziej świadomy plan rozbicia katolickiej jedności. The Holy Sacrifice of the Mass. s..”14 Równie w kwestii ró nych dysput na ten temat wśród niektórych teologów i hierarchów Kościoła... czyni N. e mistrzowskim posunięciem protestantyzmu jest wypowiedzenie wojny świętemu językowi.”12 Tak więc „Całkowite porzucenie łaciny równałoby się porzuceniu chrześcijańskiej myśli wielu stuleci. osłabienia więzów z Rzymem. w: M. 319-321. którzy ośmielają sie deklarować język narodowy jako konieczny i jedyny dopuszczalny język liturgii. Louis 1908. była często przedmiotem ataków od dwunastego wieku a do naszych czasów. s. e zniesienie celibatu w Kościele katolickim jest niezbędnym warunkiem tego zjednoczenia. Stanisława Mojeki. 483-490. po łacinie.. (.. na to mogą się odwa yć tylko barbarzyńcy. M. e wysuwają argumenty za jego zniesieniem „typowo protestanckie”. 13 Poradowski. Poradowski jednocześnie łączy z obroną cywilizacji łacińskiej. s. przewa nie niezrozumiałym dla ludu. Liturgiczne.. lecz w języku martwym.go. stad te w imię ‘ekumenizmu’ ąda się zniesienia celibatu. Fałszywe pojęcie liturgii.) Musimy przyznać. Stehlin. tj. Za: K. Szczególnie teolodzy zaanga owani w propagowanie ekumenizmu „(.za: Davies. St. s.. Poradowski zarzuca im. byliby na prostej drodze do zwycięstwa. Kościól.. która stanowi niezbędne ramy dla tej e instytucji.. jako część ataku na katolickie kapłaństwo. s. Gdyby udało im się go kiedyś zniszczyć. Rusecki. bez jednoczesnej obrony cywilizacji łacińskiej. (. N. s.) czyli zwolennicy szybkiego i bezwarunkowego zjednoczenia z protestantami uwa ają. red.”15 Atak na celibat jest postrzegany przez Poradowskiego. 68.”11 Równie ciekawe spostrze enia. stłumienia ducha katolickiego. „Zapewne w przyszłości Kościół nie zdoła zachować instytucji celibatu duchowieństwa niezakonnego. Ataki te wywodziły się głównie z ducha heretyckiego. Gihr. 14 Tam e.. całkowicie zapoznającego istotę i obiekt katolickiej liturgii. 15 Tam e. a więc znacznej części tradycji. w: Problemy współczesnego Kościoła. 12 11 XV . Lublin 1997. 69.. celibat wycisnął swoje szczególne historyczne piętno. Liturgiczne. 62. Davies.”13 Obronę celibatu.) Kościół ekskomunikuje wszystkich... gdy to w obrębie tej metody ycia zbiorowego. Niewątpliwie jest to tak e przejaw protesantyzacji katolicyzmu. 112. zniszczenia pokory i prostoty wiary. W kontekście współczesnych problemów wewnątrz Kościoła dotyczących kwestii celibatu wa nym przyczynkiem jest tekst Ks.

Bauma.”20 Bardzo ciekawe w tym kontekście rozwa ań Poradowskiego nad wpływem protestantyzmu na Nową Mszę. krytykować i czynić sugestie. 17 16 XVI .. okazując w ten sposób jak małą wagę przypisuje się kapłaństwu. i podczas tych spotkań z pewnością pozwalano im komentować. widzimy u Pawła VI ekumeniczną intencję wyrzucenia wszystkiego lub przynajmniej skoPoradowski. 72. który na łamach prasy stwierdził odnośnie obserwatorów i : „Nie są oni poprostu obserwatorami. ale tak e i do kapłaństwa i do godności biskupiej.”18 Ta opinia wydaje sie być uzasadniona. uczestniczyło 6 protestanckich obserwatorów. Choć oficjalnie w trakcie Soboru jak i prac komisji..].) Innymi słowy. ale współpracują.. jako jednego z głównych głosicieli protestanckiej definicji Kościoła. wprowadzanym w miejsce tradycyjnego pojęcia Kościoła hierarchicznego i pionowego. czyli „Novus Ordo Missae”. s. Tam e. 77. katolickimi ekspertami teologicznymi Soboru-przyp. „Jeśli chodzi o nową liturgię mszalną to sami protestanci twierdzą.) Tak e usilna akcja na rzecz wyświęcania kobiet i to bez adnych ograniczeń. nie pozwalano obserwatorom włączać się do debaty. 19 Davies. a więc nie tylko dopuszczenie ich do diakonatu.właściwych kapłanom powierza się świeckim i bez adnego usprawiedliwienia brakiem kapłanów.. mają za podstawę teoretyczną protestanckie pojęcie Kościoła. stał się później powodem licznych kontrowersji. nie tylko teologiczne ale dzięki historycznym świadectwom ró nych osób..”16 Te wszystkie prądy wręcz ideologiczne. która opracowywała nowy porządek Mszy.. to jednak jak podaje Michael Davies: „Wieczorem (. horyzontalną. 18 Tam e. którzy przygotowywali projekty obrzędów. ale równie konsultantami i uczestniczą w pełni w dyskusjach nad katolicką odnową liturgiczną... Tak e wielu katolików nawróconych z protestantyzmu z rozpaczą i bólem. przynajmniej kanon i drugi i czwarty. 76.W.” 19 Davies równie podaje ciekawe świadectwo Kardynała W. 71. e w pracach komisji.) miało zawsze miejsce spotkanie informacyjne obserwatorów z ‘periti’ [tj. aby oddalić katolicką Mszę od tradycji Soboru Trydenckiego na rzecz protestanckiej Wieczerzy Pańskiej.. jest objawem przejmowania przez katolików poglądów protestanckich. Liturgiczne.. czy któreś z ich sugestii warte były zgłoszenia podczas sesji plenarnych ‘Concilium’. e została ona.aut. s. Poradowski wymienia w tym miejscu Hansa Kunga. To ‘periti’ decydowali później. Nie tylko przysłuchują się. jawią sie tak e słowa wybitnego myśliciela katolickiego i bliskiego przyjaciela papie a Pawła VI Jeana Guitton’a. którego prace i poglądy zostały potępione przez Stolicę Apostolską. 70. s. który w 1993 r. 20 Tamze. s. (.. wspominał okoliczności wydania nowego Mszału: „Paweł VI robił wszystko. s. Kościół. dostosowany do wymagań luteranizmu.17 Protestantyzacja w szczególny sposób wpłynęła na rozwój i na kształt posoborowej liturgii. rozpoznaje w nowej liturgii mszalnej ceremonie protestanckie. Sam fakt.. co mógł. (. gdzie Kościół jest instytucją „ludową”.

wbrew jasnym oświadczeniom Soboru. poza Polską. czyli biografią człowieka z Nazaretu.. 53. W ostatnim dwudziestoleciu. „Innym przejawem protestantyzacji katolicyzmu jest moda w teologii i w katechizacji na tzw. s. gdy obrazy święte i rzeźby zostały z nich brutalnie i po barbarzyńsku usunięte. (. Jako protestantyzację.. s.”21 Dr M..26 Choć zagadnienie protestantyzacji katolicyzmu stanowi małą cząstkę spostrze eń Poradowskiego co do sytuacji Kościoła po Soborze Watykańskim Dru21 22 Milcarek.”24 Na gruncie katechizacji. gdy ‘Chrystologia’ zajmuje się Chrystusem Panem i jest związana z Mesjaszem-Zbawicielem i z Wcieleniem Słowa Bo ego.”25 Według Poradowskiego.. W ten sposób zastępuje się ‘Chrystologię’ ‘Jezusologią’. 73. porzuca się ‘Chrystologię’. 25 Tam e. czyli tendencja nie u ywania wyra enia ‘Chrystus’ czy ‘Jezus Chrystus’. 256. natomiast ‘Jezusologia’ zajmuje się tylko Jezusem z Nazaretu. tego typu „ogołacanie” Chrystusa z Jego bóstwa i sprowadzanie Jego osoby do zwykłego człowieka. Siegvalt. XVII . co jest zbyt katolickie. Liturgiczne. Davies podaje tutaj równie opinie innych protestanckich teologów.”22 Abstrahując od zagadnienia na ile Nowa Msza stanowi pewne odbicie protestanckiej liturgii. doszło do zamieszania w jednej z fundamentalnej dziedziń katolickiej teologii. Soboru Watykańskiego Drugiego. 22 listopada 1969 r. którzy wyra ają swoją aprobatę dla Nowej Mszy. o Słowie Wcielonym i zastępuje się ją błahą i płytką ‘Jezusologią’. 23 Poradowski. tak e towarzyszy mu obrazoburstwo.. ze Mszy oraz zbli enie Mszy powtórzę to raz jeszcze .. e skoro obecnie stwierdzamy proces protestantyzacji katolicyzmu. Sprawa ta jest wielkiej wagi. świadomie i celowo taką właśnie daje interpretację nowej liturgii mszalnej. s. s..tak silnie jak mo liwe do liturgii kalwińskiej.G. świątynie katolickie zostały ogołocone. jako naukę teologiczną o BoguCzłowieku.cyt. 74. wykładowca teologii dogmatycznej na protestanckim wydziale Uniwersytetu w Strasburgu na łamach „Le Monde”. Davies. Kościół. przynajmniej tych liturgicznych. „Nic przeto dziwnego. otwartych zwolenników protestantyzmu.”23 Problemem jest więc kreowanie pewnej „posoborowej mitologii” lub „rzeczywistości”. 26 Tam e. ‘Jezusanizm’.rygowania wszystkiego. jaką jest Chrystologia. dz. utorowało drogę dla teologii wyzwolenia i popadnięciem sporej części katolickiego duchowieństwa pod wpływy marksizmu. 24 Tam e. s. tak stwierdził: „Nic w odnowionym Mszale nie stanowi prawdziwego problemu dla ewangelickiego protestanta. Poradowski postrzega równie kryzys współczesnej architektury i sztuki sakralnej. która w jaskrawy sposób odbiega od zało eń. przez co stały się podobne do pustych i zimnych zborów protestanckich.. Poradowski pisze „Nadto wielu biskupów i księ y.) Porzucając termin ‘Chrystus’. lecz tylko ‘Jezus’. 72..

Kto ma rację? Czy brutalność wywodzi się z patologicznej subkultury homoseksualistów. Oba morderstwa pasują do obiegowej opinii psychiatrycznej: skrajne okrucieństwo jest w sposób naturalny powiązane z innymi formami patologii społecznej. czy te inni kierują ją przeciw nim? Przeanalizujmy ró ne formy brutalności. e pomógł kochankowi i współlokatorowi swojego ojca w zabójstwie. Michał Krupa Przemoc i homoseksualizm W 1992 roku dwie lesbijki (16 i 17 lat) z Jeffersonville. którzy są w opozycji do norm społecznych: homoseksualiści. W tym samym roku czternastolatek został skazany za pomoc w morderstwie swojego czterdziestoletniego ojca (morderstwo pierwszego stopnia). po to. zbuntowani ani zboczeni.gim. a nie jego prawdziwych intencji i postanowień. itp. e w większości są one odbiciem „ducha Soboru”. Utrzymują. na to w jakim stopniu przenikanie protestantyzmu do niektórych systemów teologicznych katolickich czy te praktyk duszpasterskich. Warto jednak raz jeszcze zwrócić uwagę. prostytutki. której doświadczają dowodzi. a przemoc. które broniłyby ich przed niehomoseksualnymi „pogromcami homoseksualistów”. Ojciec „został 45-krotnie dźgnięty i tak okrutnie pobity metalowym kociołkiem. e kociołek się rozleciał”. kochający ludzie. Chłopak wyznał. e potrzebują specjalnych praw. XVIII . Przywódcy organizacji homoseksualistów odpowiadają. więc wylały na nią benzynę i podpaliły. pamiętając. Z tej perspektywy ci. do czego zresztą sam Poradowski zachęca. którą oskar yły o „kradzie kochanki”. który się wraz z Soborem rozpoczął. treść tego zagadnienia jednak ukazuje kolejne fazy kryzysu. Powy sze uwagi Poradowskiego wskazują. metalową rurką. mo e znaleźć swoje pierwotne uzasadnienie właśnie w Soborze. e homoseksualiści nie są patologiczni. Dziewczynka została wepchnięta do baga nika samochodu. są bardziej skłonni do u ywania przemocy. e tylko od około 2-3% dorosłych jest homoseksualnych bądź biseksualnych1. alkoholicy. Próbowała się jeszcze bronić. e są to delikatni. ze stanu Indiana w USA uprowadziły dwunastoletnią dziewczynkę. kilkakrotnie dźgnięta no em i pobita cię ką. by on i 31-letni mę czyzna „mogli yć razem”.

Ludwig Tiene. • Juan Corona został skazany za zabicie 25 pracowników najemnych („uprawiał seks z ich nie ywymi ju ciałami”). e zabił 350 osób). homoseksualista Henry Lucas przyznał. • Jon Wayne Gacy zgwałcił i zabił 33 chłopców z Chicago. morderstwa oraz jedzenie części ciał przynajmniej 21 chłopców. Michigan. • Patryc Kearney to sprawca 32 zbrodni. często mordował a 100 osób dziennie. Lesbijka Aileen Wuornos w 1992 roku została uznana za „najgroźniejszą morderczynię” – zabiła przynajmniej 7 mę czyzn w średnim wieku. Nazistowski oprawca w obozie w Auschwitz. Nie tylko zabił 17 młodych mę czyzn i chłopców. które zabiły 6 pacjentów przebywających na rekonwalescencji w Grand Rapids. pobiła rekord dwóch pielęgniarek: Catherine Wood i Gwen Graham. ale te gotował i jadł ich części ciała. e obecnie światowy rekord w liczbie popełnionych seryjnych morderstw nale y do rosyjskiego homoseksualisty Andreia Chikatilo. który został skazany w 1992 roku. okazuje się. Ka dy z chłopców był najpierw zwabiony do jego domu. został zgwałcony. Patologia polegająca na zjadaniu swoich ofiar charakteryzowała równie Jeffreya Dahmera z Milwaukee. Powiązanie między seryjnym morderstwem a homoseksualizmem wcale nie jest nowe. Gilles de Rais (Sinobrody) brutalnie zabił 800 chłopców. wykąpany i nakarmiony. 17 kobiet i 14 dziewcząt. • Bruce Davis molestował i zabił 27 mę czyzn i chłopców w Illinois. który w 1992 roku został skazany za gwałty. • Corll-Henley-Brooks torturował i wykorzystał seksualnie 27 mę czyzn w Teksasie. Dwóch mę czyzn „rywalizuje” o tytuł „najgorszego na świecie mordercy”. dusił. grzebał ich na podjeździe do swojego domu. Działając sama. XIX . Choć całkowita liczba jego zbrodni nie jest pewna. ciął swoje ofiary na małe kawałki po wcześniejszym spółkowaniu i zostawiał w workach na śmieci wzdłu dróg szybkiego ruchu w Los Angeles. kiedy biedny chłopak myślał: „To mój szczęśliwy dzień”. albo zjedzony. mia d ył i zagryzał na śmierć chłopców i młodych mę czyzn podczas wykonywanych na nich gwałtów. Właśnie wtedy. następnie zabity poprzez „rozprucie” bądź rozcięcie na pół i albo spalony. Ka dy z sześciu najgroźniejszych amerykańskich zabójców był homoseksualistą: • Donald Harvey przyznał się do 37 ofiar w Kentucky.Morderstwo i mord masowy Mimo i całkowita liczba ofiar zamordowanych przez danego zabójcę jest często wątpliwa (np.

Jim Warren. Ju w latach czterdziestych XX wieku. (. związywanie i dyscyplina. Typowa sytuacja to: homoseksualista spotyka kogoś w barze lub parku i zaprasza go do swojego mieszkania. e popęd homoseksualny mo e być połączony z tendencjami sadystycznymi lub masochistycznymi.. 7) bierze udział w bolesnym lub brutalnym seksie (np. Przed nastaniem kolejnego dnia dochodzi do sprzeczki i gospodarz lub zaproszona osoba jest martwa. który pracował jako radca prawny w Ośrodku Poprawczym Stanu Waszyngton. gdzie partner jest związany i łagodnie torturowany. Brutalne praktyki seksualne Znaczna mniejszość homoseksualistów (między 22%5 a 37%6. e 350 (68%) ofiar zostało zamordowanych przez sprawców będących homoseksualistami oraz e 19 (44%) z 43 morderców było biseksualnych lub homoseksualnych2. Był prawdopodobnie „jedyną osobą. dwa heteroseksualnych.. która zbadała całościowo wszystkie akta poszczególnych sprawców. przeprowadził wywiady z prawie wszystkimi nowo rejestrowanymi w ośrodku młodymi mordercami (poni ej 36 lat) w stanie Waszyngton w latach 1971-82 (w czasie powstawania ruchu na rzecz homoseksualistów). W narodowym badaniu reprezentatywnej grupy homoseksualistów i heteroseksualistów 32% mę czyzn. psychiatra Dawid Adrahamsen8 zanotował: „Ogólnie wiadomo. oraz 5% mę czyzn heteroseksualnych. Wydaje się. Trzy na pięć dotyczyły stosunków homoseksualnych. gdzie partnerzy są torturowani lub ranieni podczas uprawniania seksu). e homoseksualiści stanowią nie więcej ni 3% populacji. jak często w sprawach pojawiał się homoseksualizm. zwrócił uwagę na pojawiającą się prawidłowość: mimo i często motywem zbrodni podanym w raporcie było włamanie lub kradzie . badacze zanotowali 5 morderstw ewidentnie na tle seksualnym. Z czasów przed powstaniem ruchu na rzecz „praw dla homoseksualistów” nie ma jednak na potwierdzenie tej tezy zbyt wielu dowodów. mordercy będący homoseksualistami pojawiają się częściej ni mo na by się tego spodziewać. e zarówno morderstwo seryjne. którzy uwa ali się za homoseksualnych czy biseksualnych. i prawdopodobnie mniejszość seryjnych morderców jest homoseksualna oraz biorąc pod uwagę fakt. którzy zabijali na tle seksualnym w Stanach Zjednoczonych od 1966 roku do 1983 roku ujawniło. lub sadomasochizm.Zbadanie spraw 518 masowych morderców.) Dewiacje te grają znaczną rolę w wielu przestępstwach seksualnych i w wielu przypadkach morderstw”. jak i pojedyncze jest powiązane z homoseksualizmem. „w około 50% przypadków” był równie związek z homoseksualizmem. Z 444 zabójstw zgłoszonych w jednym sądzie w latach 1955-1973. 17% lesbijek oraz 4% koXX . Mimo tego. 3 Wgłębiając się w powiązanie między popełnianiem morderstw a homoseksualizmem. Zaczynając od zaledwie 2 czy 3 morderstw rocznie w 1972 roku a do dziesiątków w 1980 roku.” Warren przyznał4 e zaskoczyło go to.

e nikogo nie powinno interesować. e zrobi wszystko.. 6. Ale są i tacy – mniejszość. gdzie za pieniądze mo na wziąć udział w sadomasochistycznym seksie. e w porównaniu z heteroseksualistami. Jakie przestępstwo? „Przybijanie napletka i moszny do deski” oraz „wylewanie gorącego wosku na cewkę moczową. 7. e brało udział w praktykach sadomasochistycznych. co w ich mocy. polityka homoseksualistów” stwierdzono. indywidualne i społeczne koszty celowego zara ania są wyjątkowo wysokie. Celowe zara anie innych podczas stosunku Aktywiści ruchu na rzecz „praw dla homoseksualistów” argumentują. Kiedy chodzi o AIDS. homoseksualiści są bardziej skłonni do celowego zara ania swoich partnerów seksualnych. Jedyne porównawcze badanie5. podpowiadał swoim czytelnikom jak przyduszać i biczować partnera podczas uprawiania seksu. Na przykład. gdzie homoseXXI . W rzeczy samej. eby ich partnerzy cierpieli tak jak oni. 9 na ten temat ukazało.” 11 • W programie dokumentalnym nadanym w 1980 roku w telewizji CBS pod tytułem „Władza homoseksualistów. homoseksualiści są znacznie bardziej nara eni na choroby przenoszone drogą płciową ni heteroseksualiści. Przypomniał on równie praktykę „wieszania na drzewie na hakach rzeźniczych za mięśnie piersiowe” i opisał „facetów. e około 10% tragicznych śmierci wśród młodych mę czyzn w San Francisco było rezultatem „zapędzenia” się podczas uprawiania sadomasochistycznego seksu. e zwiększają ryzyko zara enia siebie lub innych chorobami przenoszonymi drogą płciową. którzy lubią jak się trzyma zapalone cygara lub papierosa blisko ich skóry lub jak się ich nimi przypala. dziennikarz z Denver („wró ka skórzanego seksu”). choć znacząca – którzy chcą. • Ksią ki i czasopisma o tematyce homoseksualnej lubują się w przedstawianiu „frajdy” czerpanej z brutalnego seksu. co dorośli ludzie robią w swoich sypialniach.biet heteroseksualnych przyznało. e około 1% kobiet lub mę czyzn heteroseksualnych w porównaniu do 7% homoseksualistów i 3% lesbijek przyznało się do celowego zaka ania chorobą przenoszoną drogą płciową.” Istnieją dowody na to. (. e taka postawa zemsty albo niedbałość przyczyniła się do rozprzestrzenienia gruźlicy i syfilisu. • W 1993 roku londyńscy homoseksualiści przeznaczyli 100 000 funtów na apelację werdyktu. Mirko Grmek13 stwierdził: „Ka dy historyk choroby wie.” 9 Równie homoseksualne przewodniki po kraju i innych państwach rzeczowo wymieniają miejsca. Udokumentowano13 kilka przykładów. Jednak e homoseksualiści mają tak wielu partnerów5.) Przyjemność czerpana z wyrządzania bólu jest rzeczą złą”. Podobnie homoseksualiści i lesbijki byli około czterokrotnie bardziej skłonni do udziału w związywaniu ni ludzie heteroseksualni. 12 Większość osób zara onych chorobą przenoszoną drogą płciową postanawia.. by nie zarazić innych. w którym sędzia stwierdził: „Seks nie mo e być pretekstem do przemocy.

Dzieląc naszą krajową grupę reprezentatywną7. przez innych homoseksualistów. e brało udział w praktykach sadomasochistycznych. gdzie akceptowana jest subkultura homoseksualistów: badanie z 1970 roku przeprowadzone w San Francisco wykazało. Ponadto ci. e są nosicielami wirusa HIV. W narodowym badaniu środowisk miejskich. W 1992 roku trzy londyńskie kliniki chorób przenoszonych drogą płciową zanotowały. wielu celowo lub przez brak zabezpieczenia.14 Homoseksualiści ci nie dopuścili do tego.3% heteXXII . i Memphis. 15. Od późnych lat siedemdziesiątych do wczesnych osiemdziesiątych był osobiście odpowiedzialny za przynajmniej 40 z pierwszych 280 przypadków zara enia AIDS w USA i powiedział urzędnikom do spraw opieki zdrowotnej. później nabawiła się rze ączki odbytniczej. Gwałt homoseksualny jest dwa razy częstszy na obszarach miejskich. w stanie Południowa Karolina16. którzy takich doświadczeń nie mieli. w ciągu ostatnich dwóch dekad zwiększyła się liczba homoseksualnych gwałtów na mę czyznach5. który a do swojej śmierci w wieku 32 lat. (które nie obejmowało San Francisco) 1. wiedzących. a dziesiątki tysięcy na zapalenie wątroby typu B. e to „tylko i wyłącznie jego sprawa. 2% heteroseksualnych kobiet i 11% lesbijek zgłosiło homoseksualny gwałt. którzy uprawiali którykolwiek z rodzajów brutalnego seksu byli dwa razy bardziej skłonni zarazić partnera ni ci. e istnieje związek między uprawianiem okrutnych praktyk seksualnych i chęcią zaka ania innych. e prawie połowa ich homoseksualnych pacjentów.ksualiści celowo zaka ali swoich partnerów.” Wydaje się równie . przeprowadzonym w 1983 roku w USA.5% H przyznało. w stanie Tennessee17 mę czyźni stanowili 5. roku ycia co roku zostaje zgwałcony (13 na 10 000 kobiet). e 4% nie-H oraz 21. e 9% heteroseksualnych mę czyzn i 24% homoseksualistów.7% ofiar zgłoszonych gwałtów – w jednym tylko przypadku napastnikiem była kobieta.8% nie-H oraz 27. czyli około 7% gwałtów ma podło e homoseksualne. którzy choć trochę takie stosunki pociągają (H). Większość z nich została zaka ona. oraz łącząc dane dotyczące kobiet i mę czyzn okazało się. dzielił swoje ciało i zaka enie z 250 mę czyznami rocznie. W dwóch sądów: Columbia. e praktykowało związywanie. 12 na tych. Najbardziej znany jest przypadek „pacjenta zero”. kanadyjskiego stewarda. by ich śmiertelna choroba popsuła im „przyjemność” z ycia seksualnego. Mo e być równie częstszy w miejscach. Gwałt homoseksualny Narodowa Inspekcja Zdrowia15 wykazała. gdzie homoseksualiści zbierają się w towarzystwa. ni w regionach podmiejskich czy wiejskich15. 16. którzy w ogóle nie interesują się stosunkami homoseksualnymi (nie-H) i tych. 7. Razem ze wzrostem znaczenia ruchu na rzecz praw homoseksualistów. e około 1 mę czyzna na 10 000 powy ej 11.8% H powiedziało. Do roku 1993 ponad 100 000 amerykańskich homoseksualistów umarło na AIDS.

FBI zanotowało 431 zbrodni (w USA) przeciwko homoseksualistom w całym roku 1991. Został on zainicjowany przez jego matkę.5% homoseksualistów. a lesbijek 45. przyczyniają się do tego. • 0. Bardziej alarmujący jest fakt. e średnia długość ycia onatych mę czyzn wynosi 75 lat. homoseksualistę. e średnia długość ycia homoseksualistów to 40 lat. To samo badanie wykazało. e ofiara stanie się homoseksualna. Wnioski „Zbrodnie nienawiści”.4% homoseksualistów i 7% lesbijek zostało zamordowanych (to ponad stukrotnie wy szy wskaźnik ni u osób nie będących homoseksualistami). Mo e jednak przyczynić się do tego. a zamę nych kobiet 79 lat. e 3% z 6574 homoseksualistów i 20% ze 140 lesbijek umarło w tragiczny sposób: • 1.10. gdy mieli 21 lat lub więcej. jednak waXXIII . Mę czyźni często reagują odmiennie. Po tym epizodzie fantazje i interpersonalne doświadczenia seksualne chłopca były wyłącznie homoseksualne. Nasze ogólnokrajowe badanie wykazało. Udowodniono.” 20 Wpływ przemocy na długość ycia homoseksualistów Badanie 6714 nekrologów22 w gazetach homoseksualistów w całych Stanach Zjednoczonych ujawniło.6% homoseksualistów i 5. • 0.7% lesbijek popełniło samobójstwo. która przyprowadziła dla niego starszego mę czyznę. gdy miał 13 lat. to gwałty homoseksualne19. 0. to średnia długość ycia wynosi 57 lat dla mę czyzn i 71 dla kobiet. lesbijkę. Jeśli chodzi o osoby rozwiedzione lub niezamę ne. na które tak narzekają homoseksualiści. e „dwudziestopięcioletni mę czyzna miał swój pierwszy stosunek seksualny. W jednym z badań 25%18 białych homoseksualistów przyznało się do spółkowania z chłopcami szesnastoletnimi lub młodszymi.roseksualnych mę czyzn oraz 12. e zostało homoseksualnie zgwałconych5. e tylko jedna z nich była popełniona w Waszyngtonie. nie są częste i rzadko jest to coś więcej ni przezywanie czy pomówienia. Gwałt w jakimkolwiek wieku jest brutalny i czyni spustoszenie w psychice. e między 15% a 40% gwałtów będących molestowaniem nieletnich. w połączeniu z ró nymi chorobami przenoszonymi drogą płciową (w szczególności AIDS). Wydarzenia te. e prawie połowa lesbijka była wcześniej heteroseksualnie zgwałcona – prawdopodobnie stały się homoseksualne w wyniku tego doświadczenia.6% lesbijek przyznało. Instytut Masters &Johnson wyjawił.3% lesbijek zginęło w wypadkach samochodowych (ponad 17 razy więcej ni nie homoseksualistów).6% heteroseksualnych kobiet i 8.6% homoseksualistów i 4.

April 1993. 20.L. Sexual orientation and sexually transmitted discease. 15. Cameron P. psychological. Columbia U press. The prevalence of homosexuality.szyngtońscy aktywiści ruchu homoseksualistów utrzymują.57.305.1435-6. 6. 18. 16. 1979. P. Newell A. Sexually transmitted discases and papillomas [w:] Brit medical J 1992. Cameron P. Female victims of violent crime. 17. Smith D.64. Cameron P. 11. Gebhard P. W. [w:] Psychological Reports 1985.1167-79 8. 12. Prawie wszystkie doświadczenia przemocy bądź chorób. XXIV .267. na jakie nara eni są homoseksualiści wpisane są w ich subkulturę. NCJ126826. Crime and the mind. [w:] Am J psychiatry 1984. Homosexual molestation of children/sexual interaction of teacher and pupil. 4. H. [w:] Nebraska Medical journal 1985. e przynajmniej 366 tych „zbrodni” to „zaczepki słowne. 7. 3. Grmek M. H.173-181. and legal aspects. 14. przemoc idzie w parze z homoseksualnym stylem ycia. Is Homosexuality disproportionately associated with murder? Paper presented at Midwestern Psychological Assn. Cameron P. Free the spanner men Gay times.235-6. Male victims of sexual assault [w:] J American Medical Assn. Sexualpreference: statistical appendix Blomington: IN Univ Press. których yciorysy zbadano i których orientację seksualną mo na było określić. 10 8/5/92. Swigert V. and rural areas: A national crime victimization survey report.1227-36. suburban. 1983. 1992. Sparticus. Harlow C. 1944 p. Crime victimization in city. The Masters and johnson treatment program for dissatisfied homosexual men. et al. F.Summit. 2. równie była homoseksualna. Podczas gdy przemoc skierowana przeciw homoseksualistom jest znikoma. 21. p. US Dept Justice 1992 NCJ-135943. Większość morderców.7. przyznali. et al.” 23 Zgodnie z obiegową opinią psychiatryczną. C Same-sex rape of nonincarccerated men. & Johnson A.g. Press. [w:] Am J psychiatry 1984. et al. Jay K. 10. 9. Cameron P.141. & Rodgerson G. 19. 1990. e miało miejsce 397 wypadków! Gdy zostali przyciśnięci i dokładnie przepytani. & Young A. 13. p. Lipscomb G. Out front p.292-299. e.391-401. Chicago. 12. 1981. History of AIDS Princeton: Princeton Univ.141. et al. Bob Damton’s Address Book.3064-66. et al. większość przemocy dotyczącej homoseksualistów jest spowodowana przez innych homoseksualistów (ich subkultura mo e eksportować więcej przemocy ni jej doświadcza z zewnątrz). The kinsey data NY:Saunders. 19. Sexual homicide: social. et al.70. F. & Masters W. Schwartz M. Reported male rape Victimology 1983. Effect of homosexsuality upon public health and society order [w:] Psychol Rpts 1989. [w:] Psychological Reports 1993. Ronet Bachman. Forman B. Before the Law and justice Committee of the Washington State Senate (12/15/89) 5. 1979. 8. US Dept Justice January 1991.3. The gay report NY. Goyer P. Bell A. 122. & Eddelman H. Dr Paul Cameron 1. [w:] Archives Sexual Behavior 1976.576-79. & Cameron K.

22.. 1993. Paper presented at Eastern Psychology Assn. Panująca do tej pory sytuacja nie pozwalała ZSRR na zdecydowane działania. Wiosną 1938 roku starano wymusić na rządzie fińskim oddanie ZSRR półwyspu Hanko oraz kilku małych. Nie mogli liczyć na poparcie adnego państwa skandynawskiego. Dlatego te Finowie skazani byli jedynie na własne siły w walce z czerwoną zarazą. Piotra Skargi opracowana na podstawie materiałów wydanych przez Family Research Institute Wojna zimowa w Finlandii Geneza wojny fińsko-radzieckiej Wiele miesięcy przed wybuchem II Wojny Światowej. Traktaty zawarte z III Rzeszą pozostawiły ZSRR wolną rękę w krajach bałtyckich z Finlandią włącznie. Sytuacja w przededniu wojny 5 października 1939 roku z Kremla do Helsinek wysłano ultimatum z ądaniem natychmiastowego przybycia do Moskwy fińskiego ministra spraw zagranicznych. 1. & Wellum S. prakty- XXV . Wydelegowała jednak przedstawiciela do Moskwy. Finowie znajdowali się wtedy w cię kiej sytuacji politycznej. Za: Ulotka wydana przez Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. oraz znaczne zdobycze uzyskane przez Stalina kosztem Rzeczpospolitej. The homosexual lifestan. aczkolwiek strategicznie wa nych wysp między Leningradem a brzegami Finlandii. który nie miał prawa do podpisywania adnego dokumentu. L. Mimo tego władze fińskie nie myślały ulegnąć adnemu ądaniu ze strony Związku Radzieckiego. Związek Radziecki chciał zagarnąć dla siebie wa ne gospodarczo i strategicznie terytoria. Szczególny niepokój u Józefa Stalina budziło poło enie Leningradu tu nad granicą z Finlandią. w obliczu wyjątkowo niekorzystnej sytuacji politycznej. Szwecja odmówiła nawet statusu neutralności w tym konflikcie. które nadal nie satysfakcjonowały ZSRR. Finlandia jednak nie dała się ugiąć sowieckiemu szanta owi. Była to dobra gra polityczna. p. Ks. Sowieci ądali. Z czasem jednak. ponownie zaostrzyły apetyty ZSRR. co zamknęło drogę na ewentualny transport przez jej terytorium pomocy dla walczących Finów. FBI relases stats on hate crimes. Washington Blade 1/1/93. April 17. Playfair W. Sowieci liczyli równie na pomoc Adolfa Hitlera w polityce roszczeniowej wobec Finlandii. Cameron P. podejmowali się drobnych ustępstw. Jednak wybuch wojny.

Wojna radziecko-fińska była ju tylko kwestią czasu… Początek wojny Sowieci liczyli. Wiązali z tym ciche nadzieje na utworzenie z nowo zajętego kraju podległej sobie republiki. Wojna rozpoczęła się od zajęcia kilku mniejszych miejscowości oraz silnego bombardowania Helsinek. Jedynymi ich egzemplarzami były lekkie czołgi Renault FT-17. Pomimo mia d ącej przewagi. Ka da ich dywizja posiadała więcej sprzętu ni cała Armia Fińska. Po zajęXXVI . Pomimo faktu. Tak oto oprawca i rzeczywisty stręczyciel wojenny starał się zrobić z siebie ofiarę. które dą y do agresji na Kraj Rad. nieliczną i lekką artylerią. burzących się przeciw wyzyskowi rodzimych „kapitalistów”. Finowie posiadali tylko 150 tysięcy ołnierzy zgromadzonych w 9 dywizjach. który domagał się wprost zbrojnej interwencji ZSRR przeciwko swojej ojczyźnie. Wsiewołoda Jakowlewa. Największą z nich była 7 Armia. Iwana Chabarowa. Sowieci natomiast wysłali przeciw Finlandii cztery Czerwone Armie: 7. Propaganda sowiecka przedstawiała Finlandię jako państwo niebezpieczne. 8. 9. W obliczu takiej sytuacji rokowania fińsko-sowieckie zostały przerwane. Michaiła Duchanowa i 14. jaka panowała na terenie ich fińskich przeciwników. Związek Radziecki nie był kompletnie przygotowany na ostrą zimę jaka panuje w Finlandii. Liczebność i stan wojsk był zdecydowanie korzystniejszy dla Związku Radzieckiego. o ironio. przez jeszcze surowszą zimę. Dla Finów było to nie do przyjęcia. i Rosjanie często pokonywali swych wrogów na własnym terytorium dzięki mroźnej zimie. 30 listopada 1939 roku rozpoczęła się agresja ZSRR przeciwko Finlandii. Znacznie im to ułatwiało walkę z tak licznym rywalem. Ponadto sowieckie media nie stroniły od licznych artykułów o rzekomych „strajkach fińskich robotników”. oraz lekkie czołgi typu Vickers. Efektem tej propagandy była organizacja licznych wieców w ZSRR. Sowieci dysponowali 26 dywizjami skupionymi w 4 armiach. Radziecka prasa często wspominała o „fińskim militaryzmie” rzekomo finansowanym przez Wielką Brytanię. e dzięki potę nej przewadze militarnej i liczebnej szybko pokonają Finlandię. ale zadała powa ne straty ZSRR mimo ich zdecydowanej przewagi. Spełnienie tych warunków pozbawiłoby Finlandię wszystkich urządzeń obronnych. Był on sekretarzem lokalnego Kominternu. Finowie bowiem bez trudu przemierzali zamarznięte i zasypane terytoria swojego kraju. podczas „Wojny Fińskiej”. sami ponieśli liczne klęski. O takich nastrojach donosił Kremlowi fiński komunista Otto Kuusinen.cznie rzecz biorąc. Rozpoczęła się więc rozkręcona przez władze ZSRR polityczna i medialna nagonka anty-fińska. Waleriana Frołowa. aneksji Finlandii. W prawdzie Finlandia zmuszona została do kapitulacji. oraz maleńką marynarką. Celem tego wyimaginowanego spisku była „eliminacja ojczyzny światowego proletariatu”. Prawie nie posiadali czołgów. na których agitowano do ukarania rzekomych „fińskich pod egaczy wojennych”. Dysponowali jedynie 100 samolotami. W efekcie Moskwa 29 listopada 1939 roku zerwała stosunki dyplomatyczne z Finlandią.

Jednak mimo tego. Fińscy Dowódcy byli realistami. Owy marionetkowy „rząd” szybko zrzekł się na rzecz ZSRR spornych terytoriów. Zatrzymano tam mimo małych sił kilka du ych radzieckich ofensyw. przy niewielkim fińskim nakładzie. W kierunku jeziora Ładoga ruszyła z kolei 8 Armia. Finowie zmuszeni przez to zostali do wycofania się na ostatnią linię obrony w Przesmyku Karelskim pomiędzy miastem Viipuri a jeziorem Ładoga. Broń przeciwpancerna. przez co nie doszła do skutku. Była ona miejscem niezwykle heroicznego oporu przeciw sowieckiej agresji. Stąd często Finowie podkopywali niewielkie wzniesienia. Za brutalny akt agresji przeciw Finlandii. co stworzenie na Półwyspie Skandynawskim przyczółka. ale organizowano ją w zbyt powolnym tempie. W ten sposób sowieci ponieśli na tej linii ogromne straty materialne. blokującego Niemcom dostęp do szwedzkich rud. w jednej z nich powstał szybko nowy. Szukali więc mo liwej drogi do nawiązania ponownych rokowań z Moskwą. Finowie bez złudzeń co do intencji radzieckich bezzwłocznie przystąpili do heroicznej obrony Ojczyzny. Z braku mę czyzn do zadań wojskowych formowano tak e ochotnicze oddziały kobiece. Przebieg wojny Radziecka 7 Armia zaatakowała 5 dywizji fińskich na Przesmyku Karelskim. Komendanturę nad ta linią obejmował Głównodowodzący Wojsk Fińskich marszałek Karol Gustaw Emil von Mannerheim. ZSRR został wykluczony z Ligi Narodów. ale starali się obiektywnie oceniać własne szanse i mo liwości. Wiedzieli równie . e zimą 1940 roku kolejna wielka ofensywa sowiecka mo e doprowadzić do ostatecznego pokonania Fińskiej Armii. Głównym ośrodkiem fińskiej obrony była Linia Mannerheima znajdująca się na całym paśmie w głąb przesmyku Karelskiego. Bohaterska i skuteczna obrona fińska wywołała ogromne wra enie na świecie. jaką posiadali Finowie była niezwykle lekka. Mocno nadszarpnięty presti Armii Sowieckiej nie pozwolił Stalinowi na wycofanie się z wojennej burzy. Ponadto celem ekspedycji nie była tyle pomoc Finom w walce z ZSRR. pod wodzą wspomnianego Otto Kuusinena. w skład której mieli wchodzić tak e Polacy z Brygady Podhalańskiej.ciu przez Czerwoną Armię kilku fińskich miejscowości. na których pokonujący je czołg wystawiał się do fińskiej artylerii od strony cienkiego pancerza podwozia. 9 Armia zaś ruszyła znad radzieckiej Karelii wzdłu zatoki Botnickiej. zaś 14 Armia uderzyła z kierunku Murmańska na północ. gdzie zostawał on przebijany. Nie oczekiwali więc (w przeciwieństwie do polskich decydentów) na wątpliwą pomoc ze strony zachodu. Nie mogła zatem przebić grubych pancerzy potę nych sowieckich cię kich czołgów typu KV-1 i KV-2. Mimo panującej beznadziei kolejna ofensywa Wojsk Radzieckich skończyła się XXVII . „fiński rząd”. Co prawda Francja planowała wysłać drobną ekspedycję z pomocą dla Finlandii. Armia fińska była ju kompletnie zdziesiątkowana. Dlatego te 1 lutego 1940 roku podjęto na Kremlu decyzję o kolejnej wielkiej ofensywie. adnej pomocy Finowie się niedoczekali. któremu Moskwa od razu udzieliła poparcia.

30 listopada 1939 Agresja ZSRR przeciw Finlandii. Rokowania były konieczne tym bardziej. wraz z miastem Viipuri. Jednak Finlandia nie była w stanie przetrzymać następnej fali ofensyw sowieckich. Finlandia straciła 25 tysięcy ołnierzy z ponad 250 tysięcy zawiązanych bezpośrednią walką. Penetrujące odcinek fiński czołgi zostają zniszczone. 25-27 grudnia 1939 Ponowne nieudane sowieckie natarcie na Linię Mannerheima. Niepokonana armia musiała opuścić swoje pozycje. 9 grudnia 1939 Finowie powstrzymują natarcie pod Suomussalmi. 11 marca 1940 roku podpisano zawieszenie broni. 8 marca 1940 roku udała się do Moskwy delegacja fińska na czele z premierem Risto Ryti. Ofensywa zostaje zatrzymana. Traktat ten pozbawiał tak e Finlandię wielu systemów obronnych i umocnień. Podpisany „pokój moskiewski” oznaczał dla Finlandii utratę 10% jej terytorium. 23 grudnia 1939 Natarcie fińskie w Przesmyku Karelskim zostaje zatrzymane przez sowietów. Związek Radziecki natomiast z 1 miliona 200 tysięcy ołnierzy stracił 48 tysięcy oraz miał 158 tysięcy rannych. Finowie wymusili wprowadzanie na pole walki nowych radzieckich technologii (nowa wersja czołgu KV). 122 dywizja zostaje odcięta od Armii Czerwonej w pobli u Morza Białego. 5 grudnia 1939 Sowiecki zmasowany atak na Linię Mannerheima. 17-22 grudnia 1939 Rosjanie nacierają znad Summy. 27-28 grudnia 1939 Finowie rozbijają 163 dywizję sowiecką. które mimo wielu sowieckich ataków dalej pozostało niezdobyte. XXVIII . Rozpoczyna to serię fińskich sukcesów nad 8 i 9 Armią. Koniec wojny Osłabiona wojną Finlandia zdecydowała się przyjąć jako podstawę do rokowań twarde i wygórowane ądania ZSRR. co i tak nie bardzo pomogło sowietom. Straty Armii Czerwonej mogą być jednak znacznie zani one z braku obiektywnej relacji niepodległej sowieckiej propagandzie. Finowie przez zaskoczenie zdobywają sowieckie czołgi i odcinają drogę piechocie. e Szwecja ponownie odmówiła zgody na tranzyt z zagranicy wsparcia dla Finów. Sowieci w ogólnym toku wojny zmobilizowali 1500 czołgów i 3000 samolotów. 45 tysięcy zostało rannych. Z fińskiego punktu widzenia konieczne stało się doprowadzenie do kompromisu z Moskwą. 15 grudnia 1939 Szturm sowiecki na północno-wschodnią część Linii Mannerheima zostaje zatrzymany. Kalendarium działań wojennych na froncie fińsko-radzieckim.kompromitacją. 8 grudnia 1939 Finowie powstrzymują natarcie pod Kuhmo. Nie dociera pomoc 44 dywizji sowieckiej.

Zostaje wprowadzona przez sowietów nowsza wersja cię kiego czołgu typu KV. Finowie otrzymują informację o braku pomocy z zachodu. W tym czasie Finowie nadszarpują 18 i 168 dywizję sowiecką. Finowie ewakuują Koivisto po wysadzeniu baterii. 12 luty 1940 Kontruderzenie 5 dywizji fińskiej wypiera wojska sowieckie znad Summy. 11 marca 1940 Zawieszenie broni. 15 luty 1940 Uderzenie sowieckie zmusza Finów do wycofania się z Linii Mannerheima na drugą linię obronną. 3 dywizja fińska przejmuje cię ar wojny. 1-8 luty 1940 Rosjanie nacierają znad rejonu Summy. Rusza tam 7 i (nowo zmobilizowana) 13 Armia. 11 luty 1940 Przebicie rosyjskie na Linii Mannerheima w okolicach Sumy. Finowie są wyczerpani i brakuje im amunicji.2 stycznia 1940 zostaje odcięta od Armii Czerwonej. 14 luty 1940 Rząd brytyjski zgłasza niedobór ochotników do walki w Finlandii.pl XXIX . Rusza z odsieczą 23 dywizja radziecka (w skład której wchodzą jednostki narciarzy). W rejonie Vuosalmi nacierają na Finów siły z sowieckiej 13 Armii.bloog. Piotr Marek Blog autora: www. 18 luty 1940 Przełamanie linii obrony fińskiej. 28 stycznia 1940 9 dywizja fińska pokonuje 54 dywizję Armii Czerwonej pod Kuhmo. 26 luty 1940 Wycofanie się Finów na ostatnie linie obrony. 2 marca 1940 Rosjanie nacierają na pozycje obrony fińskiej. Finowie w tym czasie wzmacniają Linię Mannerheima.piotrmarek. zaś w dniach 10-13 lutego 1940 rozbita. Rosjanie umacniają artylerię i jednostki pancerne. 7 stycznia 1940 Dowództwo nad siłami sowieckimi na Przesmyku Karelskim obejmuje generał Siemion Timoszenko. zaś 6 stycznia 1940 rozbita na małe grupki. Odcinek fiński w tej części zostaje ostrzelany i bombardowany. 22 luty 1940 Sowieci z wolna zajmują wyspy w Zatoce Fińskiej. Posyłają 4 dywizje czołgów przeciw Finom. która zostaje zatrzymana. 15 stycznia 1940 Bombardowanie pozycji fińskich w odcinku Summy. Wojska fińskie bronią się resztkami sił.

com Rys.pl Trzeźwym Okiem – www.radicalinfo.nacjonalista.net www.tnb.glt. Artur Grottger Pojednanie XXX .pl Organizacja Monarchistów Polskich – www.KarolJasinski.lublin.KZM.Konserwatyzm.OMP.pl www.fasheiscool.org.pl Ponadto zapraszamy na: www.pl www.pl www.Zapraszamy do odwiedzenia interesujących stron w internecie: Portal Prawicowy – www.pl Klub Zachowawczo-Monarchistyczny – www.salon24.wordpress.KZMlublin.tradycjonalizm.pl KZM Oddział Lubelski – www.sanctus.